Syndicate content

Mongolia

Mongolia, despite a scattered population, works to make every voice heard

Amarbayasgalan Dorj's picture
Also available in: Mongolian

With only 2 people per square kilometer, Mongolia is one of the most sparsely populated countries on earth. While that can make public service delivery daunting, improving health and education outcomes is possible if we include citizens in the decision-making process.

The country is taking steps to ensure this: Its second Open Government Partnership National Action Plan outlines specific measures to improve transparency, public accountability and citizen participation. With the World Bank and the Swiss Agency for Development Cooperation, the government is also working to mainstream social accountability to empower the poor and vulnerable segments of Mongolian society.

Бүх нийтийн оролцоог хангах тухай Монгол улсын зорилго

Amarbayasgalan Dorj's picture
Also available in: English

Монгол улс бол хоёр хүнд нэг километр квадрат талбай ногддог өргөн уудам газар нутагтай орон билээ. Энэ утгаараа төрийн үйлчилгээг хүргэхэд зарим талаараа амаргүй байдаг ч бодлого боловсруулах үйл явцад иргэдийн дуу хоолойг нэмэх замаар эрүүл мэнд, боловсролын салбарт төрийн үйлчилгээний үр дүнг сайжруулах боломжтой юм.

Энэ чиглэлээр Монгол Улсад тодорхой ахицууд гарч байна. Ил тод байдал, нийгмийн эгэх хариуцлага, иргэдийн оролцоог сайжруулахын тулд Монгол Улсын баримтлах тодорхой  арга хэмжээнүүдийг тусгасан Нээлттэй Засаг Түншлэлийн Үйл ажиллагааны хоёр дахь төлөвлөгөөг Монгол Улсын Засгийн газар, иргэний нийгмийн байгууллагууд хамтран боловсруулсан. Засгийн газар мөн Дэлхийн Банк, Швейцарын хөгжлийн агентлагтай хамтран олон нийтийн оролцоо ялангуяа нийгмийн ядуу, эмзэг бүлгийг чадавхижуулах зорилгоор нийгмийн эгэх хариуцлагыг бэхжүүлэхээр ажиллаж байна.

Getting to equal in Mongolia’s labor market (and leadership market)

Jim Anderson's picture
Also available in: Mongolian
Photo: © World Bank

Yesterday morning I participated in the “Ring the Bell for Gender Equality” event at the opening of the Mongolian Stock Exchange. A global event sponsored by the IFC and other partners*, the event highlights how economies and individual companies benefit from efforts to close gender gaps in their operations and governing structures.

Earlier I had dug out my notes from a survey of listed companies conducted in 1996.  Only 25 of the 249 companies we surveyed counted women as general directors. Today, women lead around six percent of the top 100 listed firms – that is, fewer than 20 years ago.  This does not mean that there has not been progress. The last time the World Bank Group enterprises surveys were done, Mongolia had a similar or larger share of firms with women in top management. This number is higher than the region’s average, but such leadership roles were more heavily weighted to smaller firms.  Whereas 31 percent of medium-sized firms – that is, those with 20-99 employees – had female top managers, only 17 percent of firms with over 100 employees had women in senior management.

Getting to equal at the top requires more systematic scrutiny of the factors that support or hinder women’s economic empowerment throughout their lives. No one is born a CEO.

So, where are the gender gaps?

Монгол улсын хөдөлмөрийн зах зээлд (мөн манлайллын зах зээлд) тэгш байдлыг бий болгох нь

Jim Anderson's picture
Also available in: English
Photo: © World Bank

Өчигдөр би Монголын Хөрөнгийн Биржийн нээлтийн үеэр ОУСК санхүүжүүлж, бусад түншүүдийн* хамт зохион байгуулсан "Жендэрийн тэгш байдлын төлөө хонх цохих" олон улсын арга хэмжээнд оролцлоо. Тус арга хэмжээ нь үйл ажиллагаа болон засаглалын бүтцэд жендерийн ялгаатай байдлыг арилгаснаар аливаа бизнес, аж ахуйн нэгж, компаниудад ямар үр өгөөжтэй болохыг онцлон тэмдэглэж, аж ахуйн нэгж, олон нийтийг тэгш байдалд уриалан дууддаг.

Энэ арга хэмжээнээс өмнө би 1996 онд хийгдсэн бүртгэлтэй компаниудын судалгаанаас өөрийн хийсэн тэмдэглэлээ гаргаж үзсэн юм. Судалгаанд хамрагдсан 249 компанийн зөвхөн 25 нь л эмэгтэй ерөнхий захиралтай байжээ. Өнөөдөр эмэгтэйчүүд дэлхийн шилдэг 100 бүртгэлтэй компаний 6 орчим хувийг эмэгтэйчүүд удирдаж байгаа нь 20 жилийн өмнөх үзүүлэлттээс бага байна.  Гэвч энэ нь ахиц дэвшил гараагүй гэсэн үг биш юм. Хамгийн сүүлд хийгдсэн Дэлхийн Банк Группын аж ахуйн нэгжүүдийн судалгаанаас харахад Монгол улс нь эмэгтэй удирдлагатай аж ахуйн нэгжийн тоо хэмжээгээр ижил эсвэл илүү байгаа нь ажиглагдсан юм. Хэдийгээр энэ үзүүлэлт бүс нутгийн дунджаас өндөр байгаа боловч эмэгтэйчүүд манлайллын үүрэг гүйцэтгэж байгаа аж ахуйн нэгжүүд нь гол төлөв жижиг компаниуд байна. Дунд хэмжээний аж ахуйн нэгж буюу 20-99 ажилтантай компаниудын 31 хувь эмэгтэй менежертэй, 100-с дээш ажилтантай компаниудын 17 хувь л эмэгтэй удирдлагатай байна.  

Компаний дээд удирдлагад жендерийн тэгш байдлыг хангахын тулд эмэгтэйчүүдийн эдийн засгийн чадавхийг дэмжиж эсвэл сааруулж буй хvчин зvйлсийг илүү системтэйгээр судалж нягтлахыг шаардлагатай. Хэн ч төрөхдөө гүйцэтгэх захирал болоод төрдөггүй шүү дээ.

Тэгвэл, жендерийн тэгш бус байдал хаана байна вэ?

Харин Сингапурын тухайд та юу хэлэх вэ? Дэлхийн хамгийн шилдэг нийтийн орон сууцны хөтөлбөрийн сургамж

Abhas Jha's picture
Also available in: 中文
English Photo of Singapore by Lois Goh / World Bank

Ирэх долоо хоногт Куала Лумпур хотод болох Дэлхийн хотуудын 9-р чуулга уулзалт ойртож байгаатай холбогдуулан дэлхийн улс орнуудын төр, засгийн газрууд Шинэ Хот Суурин Газрын Хөтөлбөрийг хэрэгжүүлэхэд тулгамдаж буй гол сорилтуудын нэг бол тогтвортой хот, суурин газрыг бий болгоход чиглэсэн Тогтвортой Хөгжлийн 11 дэхь Зорилтын (ТХЗ) гол бүрэлдэхүүн болох чанартай, хямд төсөр орон сууцаар хангах явдал юм.
 
Латин Америкт хямд төсөр орон сууцны хөтөлбөрийн чиглэлээр ажиллаж байхдаа бидний зүгээс төр, засгийн газар өөрөө орон сууцаа барьж байгуулах нь оновчтой шийдэл биш гэж үйлчлүүлэгчиддээ байнга зөвлөсөн байдаг. Харин Дэлхийн Банкны нэртэй эдийн засагч Стив Мейогийн (харамсалтай нь агсан) хэлсэнчлэн орон сууцны зах зээл өөрөө ажиллах боломжийг бид олгох ёстой ажээ. Үүний хариуд манай үйлчлүүлэгчид "Тэгвэл Сингапурын тухайд та юу хэлэх вэ?" гэж байнга асуудаг. Сингапурын хувьд бол маш өвөрмөц онцгой, дахин давтагдашгүй гэж бид хариулдаг.

[Дэлхийн Хотуудын Чуулга Уулзалтанд Дэлхийн Банк оролцсон талаарх дэлгэрэнгүй мэдээллийг эндээс үзнэ үү. ]
 
Хоёр жил хагасын турш гоёмсог улаан-цэг шиг байшингуудтай хотод амьдарч, Сингапурт төрөөс барьж байгуулсан нийтийн орон сууцны хөтөлбөрийг хэрэгжүүлж буй туршлагыг ойроос харж байсан хүний хувьд хэлэхэд Сингапурын орон сууцны хөтөлбөрийг хэрэгжүүлсэн туршлага, элементүүд нь алсын хараатай, холч бодлоготойгоос гадна дахин давтан хэрэгжүүлж болох зэргийг нь хэн ч хараад цочирдон гайхширмаар!
 
Сингапурын засаглалын философийг “алсын хараатай бодох, дахин эргэцүүлж бодох, хайрцагнаасаа гарч бүтээлчээр сэтгэх” гэж томъёолсон нь нийтэд алдаршсан байдаг.  Үндэсний орон сууцны хөтөлбөрийг улс орны удирдагчид хэрхэн боловсруулж, өнгөрсөн жилүүдэд өөрчлөгдөж буй нөхцөл байдал, эрэлт хэрэгцээнд тулгуурлан түүнийг хэрхэн өөрчилж байсныг энэ тодорхойлолтоос өөр тодорхой харуулах зүйл үгүй.

Өнөөдөр итгэхэд хэцүү байгаа ч 1947 онд Их Британий орон сууцны хорооны мэдээлснээр Сингапурын нийт 938,000 хүн амын 72% нь хотын төв хэсгийг бүрдүүлэх 80 квадрат километр газар нутагт амьдарч байжээ. 1959 онд Сингапур тусгаар тогтносон улс болоход Сингапур улсын нийт хүн амын 9% нь л нийтийн орон сууцанд амьдарч байжээ. Өнөөдөр Сингапурын нийт хүн амын 80% нь төрөөс барьсан орон сууцанд амьдарч байна. Эдүгээ, Сингапур хотын далайн эргийн эргэн тойронд байрлах 23 бие даасан шинэ хот суурингуудад Орон Сууцжуулалт ба Хөгжлийн Зөвлөлийн (ОСХЗ) нэг сая орчим байр бий.
 
Олон улс оронд хэрэгжүүлж чадаагүй байхад Сингапур улс хэрхэн амжилтанд хүрэв?  Хэтэрхий хялбарчлан тайлбарласан байх эрсдэлтэй ч энэхүү гайхалтай амжилтанд хүргэсэн дөрвөн чухал бүрэлдэхүүн байх шиг санагддаг:

Монголд сургуулийн өмнөх боловсролд хэн хамрагдаж чадахгүй байна вэ?

Rabia Ali's picture
English
Photo: Khasar Sandag / World Bank

Энэ жил Олон улсын Хүүхдийг хамгаалах өдрийг Монголд бүх нийтийн амралтын өдөр болгон тэмдэглэлээ. Энэ нь сургуульд суралцахаас эхлэн насанд хүртлээ хөгжих, ур чадвараа бүрэн нээж илрүүлэх боломжийг хүүхдэд олгоход улсаас анхаарч байгааг харуулж байна. Бүх нийтэд суурь боловсрол эзэмшүүлэх зорилтыг хангахад тун ойрхон очсон энэ үед хууль тогтоомж болон Засгийн газрын бодлогод өдгөө сургуулийн өмнөх боловсрол (СӨБ)-ын үйлчилгээг өргөжүүлэх, хүүхэд бүрийг цэцэрлэгт хамруулах асуудлыг тусгаж байна.

Хятад улсын махны эрэлт Монголд ямар нөлөөтэй вэ

Miles McKenna's picture

Also available in English

Tsetsen-Uul soum, Zavkhan province, Mongolia. Photo: Miles McKenna/World Bank

Хүнсний аюулгүй байдлын зарчмын хувьд хүнсий сүлжээнд фермээс хоолны ширээ рүү хүрэх тухай ойлголт мах, махан бүтээгдэхүүний хувьд тийм ч амаргүй байдаг. Таны ширээн дээрх шинэ мах хажуугийн фермээс эсвэл бүр дэлхийн нөгөө өнцгөөс онгоцоор 10,000 км-ийн зайг туулан ирсэн байх боломжтой.  Хүйтэн тээвэрлэлтийн гинжин хэлхээ, логистик сайжирснаар махыг тээвэрлэхэд зарим тохиолдолд хэдэн долоо хоног шаардагддаг байсныг хэдэн цаг, эсвэл хэдхэн өдрийн дотор тээвэрлэх боломжтой болгосон. Бага болон дундаж орлоготой цөөн хэдэн орнуудын хувьд махны экспорт томоохон бизнес болоод байгаа билээ.  

Монголын бэлчээрийн мал аж ахуйн баялаг түүх, малын тоо толгойн өсөлт, мөн дэлхийн томоохон зах зээлтэй газар зүйн хувьд ойрхон зэрэг нь Монголд малын махны экспортод чиглэсэн үнэ цэнийн сүлжээг хөгжүүлэх томоохон боломж байгааг илтгэдэг.

Өнөөгийн байдлаар мал аж ахуйн салбар 150,000 орчим малчин айл өрхүүдийн амьжиргааг залгуулж байна. Эдгээр өрхийн ихэнх нь нэн ядуу бүлэгт хамаарагдах бөгөөд өрийн дарамттай, ядуурлын онц нөлөөллүүдэд эмзэг байдаг. Монгол улс малын махны дэлхийн үнэ цэнийн сүлжээнд нэгдэснээр эдийн засгаа өсгөх, ажлын байр бий болгох, ялангуяа хөдөө орон нутагт ядуурлыг бууруулах шинэ боломжуудыг нээх бололцоотой.

In China, a South-South Exchange Helps Countries Yearning for Clean and Efficient Heating Learn from Each Other

Yabei zhang's picture

Places with cold climates need access to a reliable and efficient heat supply for the health of their population. But in developing countries, the majority of rural and peri-urban households do not have access to centralized heating or gas networks. Instead, they use traditional heating stoves that use solid fuels like coal, wood, and dung for heating. These stoves are often inefficient (with thermal efficiency as low as 25%-40% compared to 70% or above for efficient stoves) and emit large amounts of pollutants (e.g., CO and PM2.5), causing indoor and outdoor air pollution with negative health and environmental impacts.
 

Улаанбаатар хотын өрнөл—1990-ээд он болон одоо үеийн гэрэл зургууд

Jim Anderson's picture
Also available in: English
1990-ээд онд Монголд өнгөрүүлсэн цаг мөчөөс миний харамсаж явдаг нэг зүйл бол илүү олон гэрэл зураг дараагүй явдал юм. Гэхдээ би ганцаараа тийм биш байлаа. Хүмүүс тухайн үед тэр бүр зургийн аппарат авч явдаггүй байсны дээр 35 мм-ийн Никон аппараатаа гаргаж ирэх бүрт маш олон хүн намайг ширтэж байгааг би анзаардаг байлаа. Зургийн халсийг Бээжин хотоос авч, зургаа ч мөн тэндээ боловсруулах шаардлагатай байснаас тийм ч олон зураг авч чадаагүй ч гэсэн аз болж хэдэн зураг авч үлджээ.

1997 оны хавар би Монголын албан бус салбарын тухай судалгаа хийсэн нь Монголын хувьд энэ чиглэлээр хийгдсэн анхны судалгаа байсан ба мэдээлэл маш хомс байлаа. Албан бус салбар ямар хурдацтай өссөн, ямар хэмжээтэй байсан, энэ салбарт ажиллаж байгаа хүмүүс өөрсдийгөө хэрхэн харж зохион байгуулдаг, албан бус салбар дахь бизнес эрхлэлт, зах зээл хэрхэн өөрийгөө зохицуулж байсан зэрэг нь миний сонирхлыг ихэд татаж байв. 

Статистик мэдээллийг судлахын зэрэгцээ, таксиний жолооч, гутал тослогч жаалуудтай ярилцлага хийн мэдээлэл цуглуулдаг байсан энэ үе миний ажлын хувьд тэрнээс өмнө болон хойно хэзээ ч байгаагүй хамгийн сонирхолтой үе байсан. Төрийн албан хаагчдаас жижиглэнгийн худалдаа эрхлэх ТҮЦ-ний зөвшөөрлийг өгөх эсэхээ хэрхэн шийддэг байсан, албан бус (хувь хүмүүс өөрсдөө ажиллуулдаг, бие даасан) автобуснуудтай хэрхэн хамтран ажилладаг талаар ярилцлага авч байв. Ийнхүү тал бүрээс цуглуулсан түүхүүдийн хамт толилуулах тоо баримтыг цуглуулахаар Үндэсний статистикийн газар болон Улаанбаатар хотын статистикийн газартай хамтран асуулга хийдэг байлаа.

Dynamic Ulaanbaatar—photographs from 1990s and the present

Jim Anderson's picture
Also available in: Mongolian
One regret from my time in Mongolia in the 1990s is that I did not take more pictures. I wasn’t alone in this respect—people generally didn’t carry cameras, and whenever I pulled out my 35mm Nikon I got a lot of stares.  I had to buy and develop film in Beijing and, well, I just didn’t take nearly as many photos as I should have.  Happily, I did take some.

In the spring of 1997 I conducted the research for a study of Mongolia’s informal sector. It was the first such study in the country and there was a blank slate in terms of information.  I was fascinated by how rapidly it had grown, by questions about the size of the sector, by how people working in the informal sector see and organized themselves, by informal entrepreneurship and the spontaneity of markets.

I had as much fun as I have had in my career before or since, poring through statistics, interviewing taxi drivers and shoe shine boys. I interviewed officials on how they decide to provide permission for kiosks to set up shop and how they collaborate with informal (i.e., private, independent) buses. I worked with the NSO and the Ulaanbaatar city statistics department to do a survey to put some numbers with the stories.

Pages