Syndicate content

Thailand

跟踪监测城市化:大数据如何推动制定相关政策确,确保城市增长造福贫困人口

Axel van Trotsenburg's picture
Also available in: English
 Measuring a Decade of Spatial Growth

每一分钟,东亚地区都有数十人从农村迁往城市。

随着人口大规模迁移,世界上形成了一些超大城市,如东京、上海、雅加达、首尔、马尼拉等,也形成了若干中小城市。

使用清洁饮水到乘坐每天上下班高峰时段在各城市间运送数以百万计人口的高铁,这一转变对人们生活和生计的方方面面产生了影响。

人们之所以迁往城市,是为了寻找更好的工作,改善生活状况。不过,城市化也伴随着风险,这些风险有可能延长贫困期,导致机会缺乏,不能改善未来发展前景。

城市一旦建成,城市形态和土地利用模式就锁定下来,后代难以更改。现在城市化相关工作,可避免今后花几十年时间和大量资金来修正错误。

Tracking Urbanization: How big data can drive policies to make cities work for the poor

Axel van Trotsenburg's picture
Also available in: 中文
 Measuring a Decade of Spatial Growth

Every minute, dozens of people in East Asia move from the countryside to the city.
The massive population shift is creating some of the world’s biggest mega-cities including Tokyo, Shanghai, Jakarta, Seoul and Manila, as well as hundreds of medium and smaller urban areas.

Tiga pelajaran penting dari Tsunami 2004

Abhas Jha's picture
Also available in: English



Pada dasarnya saya adalah orang yang pragmatis, mengingat awal karir saya sebagai petugas kelurahan, lanjut terus ke kecamatan, di India, ketika saya bertanggungjawab untuk banyak hal yang terjadi di lapangan, mulai dari persediaan air hingga rencana penggunaan lahan pertanian. Namun saya sangat sedih dan terpukul menyaksikan dampak dari bencana tsunami 2004. Di Indonesia saja, sekitar 220.000 orang kehilangan nyawa.

Three key lessons from the 2004 Tsunami

Abhas Jha's picture
Also available in: Bahasa Indonesia



I began my professional career as a sub-district and district level administrator in India-a position that makes one responsible for pretty much everything- from making sure the water comes out of the taps and the garbage is collected in the morning to helping pull accident victims out from horrific accidents and facing down stone-pelting mobs. This early experience of being thrown into the deep end of the pool gives me a somewhat pragmatic sense of perspective and equanimity. But I still recall the horror and overwhelming grief that I felt when the full impact of the 2004 Tsunami started becoming clear. In Indonesia alone approximately 220,000 people lost their lives.

Thailand after the floods: When communities own their change

Flavia Carbonari's picture
Also available in: ภาษาไทย

In 2011, Thailand suffered the worst floods in half a century. The flood crisis impacted more than 13 million people. About 97,000 houses were damaged and entire villages and cities were under water for months.

House in Ayutthaya affected by the 2011 floods
House in Ayutthaya affected by the 2011 floods

Three years later, Thailand has been able to deal with the worst of the impacts but some of the poorest households are still struggling to recover. We visited 10 affected communities in Ayutthaya and Nakhon Sawan as part of the supervision of the Community-based Livelihood Support for Urban Poor Project (SUP). We could still see the water marks on their walls, damaged ceilings, and wobbly structures. The unrepaired houses stuck out but just as striking was the strong sense of community in the area. We were reminded that villagers came together to overcome the worst natural disaster most of them ever witnessed in their lives.

The flooding led to better disaster risk management in the neighborhoods  that are most at risk. Local governments have taken the lead. But the disaster has also, just as importantly, mobilized ordinary citizens in some of the most deprived communities. Here are some of their stories:

ชุมชนหลังน้ำท่วม: สร้างความเปลี่ยนแปลงด้วยลำแข้งของตัวเอง

Flavia Carbonari's picture
Also available in: English

เมื่อปี 2554 ประเทศไทยประสบภัยพิบัติน้ำท่วมที่เลวร้ายที่สุดในรอบครึ่งศตวรรษ วิกฤตนี้ส่งผลกระทบต่อประชากรกว่า 13 ล้านคน บ้านเรือนราว 97,000 หลังเสียหาย หมู่บ้านทั้งหมู่บ้านและในตัวเมืองต้องจมอยู่ในน้ำเป็นเดือนๆ

บ้านในจังหวัดอยุธยาที่ได้รับผลกระทบจากอุทกภัยปี 2554
บ้านในจังหวัดอยุธยาที่ได้รับผลกระทบจากน้ำท่วมปี 2554

สามปีต่อมา ประเทศไทยสามารถผ่านเรื่องเลวร้ายนี้ไปได้ แต่บางครัวเรือนที่ถือได้ว่ายากจนที่สุดนั้นยังคงต้องดิ้นรนที่จะฟื้นฟูตัวเอง เราเดินทางไปยังชุมชนที่ได้รับผลกระทบ 10 แห่งในอยุธยา และนครสวรรค์ ภายใต้การดำเนินงานในโครงการสนับสนุนการพัฒนาคุณภาพชีวิตคนจนเมือง (ภาษาอังกฤษ) บนกำแพงบ้านยังมีคราบน้ำให้เห็น เพดานถูกทำลาย และโครงสร้างบ้านก็โคลงเคลง เห็นได้ชัดว่า ยังมีบ้านเรือนที่ยังไม่ได้ซ่อมแซม แต่ที่เห็นได้ชัดเหมือนกัน ก็คือ พลังที่เข้มแข็งของชุมชนที่นั่น ทำให้เราตระหนักได้ว่า ชาวบ้านต่างรวมใจกันฟันฝ่าภัยพิบัติธรรมชาติอันเลวร้ายที่สุดเท่าที่พวกเขาเคยได้พบประสบเจอในชีวิต

น้ำท่วมครั้งนี้ทำให้ชาวบ้านในระแวกที่มีความเสี่ยงสูงเหล่านี้ ได้มีการบริหารจัดการความเสี่ยงจากภัยพิบัติที่ดีขึ้น ซึ่งทางเทศบาลได้ดำเนินการนำร่องไปแล้ว แต่ที่สำคัญไม่แพ้กัน คือ ภัยพิบัตินี้ยังได้ระดมพลังพลเมืองธรรมดาๆ ในชุมชนที่มีความยากไร้สูงนี้ด้วย นี่คือเรื่องราวบางส่วนของพวกเขา

East Asia and Pacific countries can do better in labor regulation and social protection

Truman Packard's picture

Those unfamiliar with the fast growing emerging economies of East Asia are likely to think that governments in these countries let market forces and capitalism roam free, red in tooth and claw. That was certainly my impression before coming to work in the region, and generally that held at the outset of our work by the group of us that wrote a new World Bank report “East Asia Pacific At Work: Employment, Enterprise and Wellbeing” .

The report shows just how wrong we were. We could be forgiven this impression—many of us had come from assignments in Latin America and the Caribbean or in Europe and Central Asia, where the distortions and rigidities from labor regulation and poorly designed social protection are rife, and where policy makers cast envious looks at the stellar and sustained employment outcomes in East Asia.

Well, it turns out that although they came relatively late to labor regulation and social protection, many governments in the region have entered this arena with gusto. We were surprised to find that, going just by what is written in their labor codes, the average level of employment protection in East Asia is actually higher than the OECD average.

ความปลอดภัยบนท้องถนน…สร้างได้ ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ

Chanin Manopiniwes's picture
Also available in: English

Photo credit: Dennis Thern
ภาพถ่ายโดย Dennis Thern

ในประเทศไทยทุกๆ หนึ่งชั่วโมง อุบัติเหตุบนท้องถนนคร่า 1 ชีวิต จากประชากรทั้งประเทศ 70 ล้านคน อัตราความสูญเสียนี้สามารถบ่งชี้ถึงความปลอดภัยบนท้องถนนได้อย่างไร เมื่อเปรียบเทียบกับประเทศอื่นๆ?

ข้อมูลจากหน่วยเฝ้าระวังและสะท้อนสถานการณ์ความปลอดภัยทางถนนรายงานว่า อัตราการบาดเจ็บและการเสียชีวิตจากอุบัติเหตุบนท้องถนนลดลงเหลือแค่ 2 ใน 3 ภายในเวลา 10 ปี (เมื่อเทียบกับตัวเลขในช่วง 10 ปีที่ผ่านมา) อย่างไรก็ตาม ความสูญเสียจากอุบัติเหตุกลับเพิ่มความรุนแรงขึ้น โอกาสที่ผู้บาดเจ็บมีอาการสาหัส หรือทุพลภาพเพิ่มสูงเป็นประวัติการณ์

เมื่อเทียบกับประเทศอื่นแล้ว ประเทศไทยมีอัตราการเสียชีวิตบนท้องถนนเป็นอันดับ 3 ของโลก! รายงาน Global Status Report on Road Safety โดยองค์การอนามัยโลก พบว่าประเทศไทยมีสถิติการเสียชีวิตจากอุบัติเหตุบนท้องถนนสูงถึง 38 ราย ต่อประชากร 100,000 รายต่อปี รองจากประเทศเอริเทรีย (48 ราย) และประเทศลิเบีย (41 ราย)

Thailand: Road safety will never happen by accident

Chanin Manopiniwes's picture
Also available in: ภาษาไทย

Photo credit: Dennis Thern
Photo credit: Dennis Thern

In Thailand, road accidents cause about one death every hour—but for a country of almost 70 million people, how does it fare compared to other countries?

Well, before we get to answering that; the good news for the country is that, according to Thailand Road Safety Observatory, overall road accidents, fatalities and injuries all fell roughly by a third over the past decade. But as for the bad news, the probability of crash victims becoming fatally wounded or permanently disabled is higher than ever.

However, the real bad news—despite the authorities’ efforts to prevent accidents—is that, according to the World Health Organization’s Global Status Report on Road Safety 2013, Thailand continues to have one of the highest rates in road fatalities. In fact, with 38 deaths per 100,000 inhabitants per year, it ranks third in the world, just behind the African countries of Eritrea and Libya, at 48.4 and 40.5 respectively.

Chiang Mai City rides towards a “Green Future” in Thailand

Trinn Suwannapha's picture
Also available in: ภาษาไทย

When I was asked to produce a video about the Chiang Mai Sustainable Urban Transport Project, I thought it would be really interesting for me to see how Thailand’s second largest city had changed. The last time I visited Chiang Mai before this was 15 years ago, in the 1990s.

Ideas for a Greener Chiang Mai

Chiang Mai is now very vibrant and full of potential. There is an energetic, creative buzz about it and yet it still manages to hold on to its unique heritage and identity.

Pages