Syndicate content

Thailand

ย่างก้าวแรกสู่เชียงใหม่สีเขียว

Chanin Manopiniwes's picture
Also available in: English

ใครๆ ที่มาประเทศไทย ก็ต้องมีเชียงใหม่อยู่ในรายการเที่ยว เพราะเชียงใหม่เป็นเมืองเก่าที่สะท้อนวัฒนธรรมทางเหนือของไทยได้อย่างงดงาม และยังแฝงแง่มุมทางประวัติศาสตร์ที่สำคัญไว้มากมาย ผมและภรรยาไปฉลองครบรอบแต่งงานในปีแรกที่นั่นเพราะเป็นเมืองที่สงบและสวยงาม เชียงใหม่เป็นจังหวัดที่คนไทยมักไปเที่ยวเพื่อพักผ่อนและดื่มด่ำกับจังหวะชีวิตที่ช้าลง ไม่นานมานี้ผมได้ไปเยือนเชียงใหม่บ่อยขึ้นเพราะเรื่องงาน แต่ถึงอย่างนั้น ก็ยังมีความพึงใจ

 

 

เชียงใหม่เจริญขึ้นมากและโตเร็วมาก ในตัวเมืองเราจะเห็นรถราเพิ่มขึ้น เริ่มเกิดปัญหารถติดและปัญหาระบบขนส่งมวลชนก็ยังไม่ได้รับการแก้ไข ธนาคารโลกจึงช่วยสนับสนุนวิสัยทัศน์ของเทศบาลนครเชียงใหม่ที่ต้องการส่งเสริม “ยานยนต์สีเขียว” (green mobility) ด้วยการสนับสนุนจากกับกองทุนสิ่งแวดล้อมโลก (Global Environment Facility) นี่เป็นโครงการนำร่องเล็กๆ ที่ส่งเสริมการใช้ยานพาหนะไร้เครื่องยนต์ เช่น การเดิน การปั่นจักรยาน โดยการพัฒนาทางเดินและทางจักรยานในใจกลางเมือง

โครงการแล็ปท็อป และแท็บเล็ตเพื่อการศึกษาขนาดใหญ่ -- บทเรียนจาก 10 ประเทศ

Michael Trucano's picture

Also available in English

Photo by eFF-BKK
ภาพถ่าย slate กระดานฉนวน โดย Napat Chaichanasiri ผ่านการใช้ลิขสิทธิ์จากครีเอทีฟคอมมอนส์

ช่วงเวลาที่ผ่านมา มีข่าวน่าสนใจจากบทความที่มาจากหลากหลายแหล่ง ตั้งแต่ จากเคนยา เรื่อง “โรงเรียนประถม 6,000 แห่งได้รับเลือกร่วมโครงการแล็ปท็อปฟรี” หรือ จากแคลิฟอร์เนียเรื่อง “ลอสแอนเจลิสเตรียมแจกไอแพดฟรี 640,000เครื่องให้นักเรียน” นี่เป็นแค่สองเรื่องจากที่มีอยู่มากมาย ที่ชี้ให้เห็นถึง การนำคอมพิวเตอร์พกพา (แล็ปท็อป และแท็บเล็ต) มาใช้ในโรงเรียนทั่วโลกอย่างรวดเร็วขึ้นและเป็นจำนวนมากขึ้น ถ้ามองจากค่าใช้จ่ายเพียงด้านเดียว ซึ่งอาจจะมีมูลค่ามหาศาลได้แล้ว ข่าวเหล่านี้บ่งชี้ว่า การนำเทคโนโลยีมาใช้ในโรงเรียน เริ่มที่จะเข้ามาเป็นศูนย์กลางของนโยบายและกระบวนการวางแผนด้านการศึกษา ในหลายประเทศทั่วทุกทวีป ไม่ว่าจะร่ำรวยหรือยากจน

โครงการแบบนี้เป็นความคิดที่ดีหรือไม่? นั่นก็ขึ้นอยู่กับปัจจัยหลายๆ อย่าง ผมพบว่า โดยส่วนมากข้อเสียของโครงการลักษณะนี้จะซ่อนอยู่ในรายละเอียด (และการวิเคราะห์ความคุ้มทุน) อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าจะเป็นเรื่องดีหรือไม่ดี ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า โครงการเหล่านี้กำลังเกิดขึ้น บ้างให้ผลดี บ้างก็มากับผลเสีย ทั้งยังเกิดถี่ขึ้น และจำนวนมากขึ้น เห็นได้จากคำถามต่อไปนี้

กรุงเทพฯ หลังน้ำท่วม 2554: คนยากจนเป็นอย่างไรบ้าง?

Zuzana Stanton-Geddes's picture

Also available in English

หน้าฝนมาเยือนเมืองไทยอีกแล้ว มาพร้อมกับความทรงจำถึงน้ำท่วมครั้งใหญ่ในปี 2554 ที่ส่งผลกระทบต่อผู้คนกว่า 13 ล้านคน มีผู้เสียชีวิต 680 ราย และสร้างความเสียหาย 46.5 พันล้านเหรียญสหรัฐฯ  ผลกระทบของน้ำท่วมที่มีต่อธุรกิจและห่วงโซ่อุปทานของโลกที่มีการบันทึกไว้เป็นอย่างละเอียด และเป็นข่าวพาดหัวตลอดทั้งปี 2555  แต่ว่าคนยากคนจนล่ะเป็นอย่างไรบ้าง?

น้ำท่วมคราวนั้นเปลี่ยนแปลงชีวิตชายและหญิงหลายแสนคน โดยเฉพาะผู้ที่อยู่ในสภาพง่อนแง่นไม่มั่นคงอยู่แล้ว  สองปีผ่านไปเกิดความเปลี่ยนแปลงอะไรขึ้นบ้าง?

จากการที่ได้ไปเยือนโครงการพัฒนายกระดับชุมชนแออัดสองแห่งในกรุงเทพฯ ตอนเหนือเมื่อเดือนก่อน ก็ได้พบเห็นเรื่องราวที่เป็นประเด็นสำหรับเมืองอื่นๆ ในเอเชียที่กำลังเผชิญกับการเพิ่มขึ้นของจำนวนประชากรอย่างรวดเร็ว พลังอำนาจของภัยธรรมชาติ และความแปรปรวนของสภาพภูมิอากาศ

Social and online media for social change: examples from Thailand

Anne Elicaño's picture
Also available in: ภาษาไทย


In Bangkok, a campaign to save land from being turned into another mega mall
brings people together online--and offline. Photo credit: Makkasan Hope

As a web editor and as a digital media enthusiast I’ve seen all sorts of content online: a close-up photo of someone’s lunch, a video of singing cats, selfies (for the blissfully uninitiated- these are self-portraits taken from mobile devices), and more.

Can such content change the world for the better? What if these were more substantial or inspiring, would it spur change more effectively? While messaging is important, I think the real power of social and online media is in its convening power.  The changing the world for the better bit happens when the communities formed by social media take things offline and act.

สื่อสังคมออนไลน์เพื่อเปลี่ยนสังคม: ตัวอย่างจากประเทศไทย

Anne Elicaño's picture
Also available in: English
การรณรงค์เพื่อสงวนมักกะสันไม่ให้เป็นห้างใหญ่ได้รวมพลังชุมชนทั้งในออนไลน์ และ ออฟไลน์ ภาพถ่ายโดย เราอยากให้มักกะสันเป็นสวนสาธารณะและพิพิธภัณฑ์

ในฐานะบรรณาธิการเว็บไซต์และผู้มีความกระตือรือร้นในเรื่องสื่อออนไลน์ ฉันเห็นเนื้อหามาทุกประเภท ตั้งแต่ภาพถ่ายใกล้ๆ ของข้าวเที่ยงของใครบางคน วีดิโอแมวร้องเพลง และภาพถ่ายตัวเองจากกล้องโทรศัพท์มือถือ และอื่นๆ

เนื้อหาเหล่านี้สามารถเปลี่ยนโลกให้ดีขึ้นได้ไหม? ถ้าหาก เนื้อหาเหล่านี้จะมีสาระและให้แรงบันดาลใจมากกว่านี้ จะทำให้มันมีประสิทธิภาพในการนำไปสู่เกิดการเปลี่ยนแปลงมากกว่านี้ไหม? ในขณะที่เนื้อหาก็เป็นสิ่งสำคัญ ฉันกลับคิดว่า พลังที่แท้จริงของสื่อสังคมออนไลน์คือ ความสามารถในการรวมพลังชุมชน นั่นคือ การเปลี่ยนโลกจะเกิดขึ้นได้จริงๆ เมื่อชุมชนที่รวมตัวกันจากสื่อสังคมนำสิ่งเหล่านั้นออกไปสู่โลกจริงๆ และลงมือทำ

On Thai New Year, a reflection on making roads safer for everyone

Sutayut Osornprasop's picture
Photo by echo0101 through a Creative Commons license

ยังมีอีกที่ ภาษาไทย

Most of the world celebrates New Year with fireworks. In Thailand we welcome the New Year, in April, with water. During “Songkran” (Thai New Year), we pour scented water on the hands of our elders as a show of respect and to receive their blessings.  It’s also a very festive celebration that’s marked by entertainment, water fights that spill into the streets, and a huge amount of people travelling by road to spend the holidays with their families and friends.

When things get out of hand, the situation becomes a recipe for disaster. During the Songkran week of 2012 alone, according to the government’s Road Safety Directing Center (pdf in Thai), there were 320 deaths and 3,320 people injured by road traffic crashes, mostly from drunk driving.  Every Songkran becomes a reminder that road traffic injuries and fatalities are still a major public health and development challenge in Thailand.

สะท้อนภาพสงกรานต์ ใส่ใจปีใหม่ไทย ให้ถนนเราปลอดภัยขึ้น

Sutayut Osornprasop's picture

ภาพถ่ายโดย echo0101 ผ่านการอนุญาตจากครีเอทีฟคอมมอนส์

Available in English

ประเทศเกือบทั่วไปในโลกฉลองปีใหม่ด้วยการจุดพลุเล่นไฟ ในประเทศไทย เรารับปีใหม่ในเดือนเมษาด้วยชุ่มช่ำของน้ำ ในเทศกาลสงกรานต์ เรามีประเพณีรดน้ำดำหัวผู้ใหญ่เพื่อแสดงความกตัญญูและความเป็นสิริมงคล แล้วยังเป็นช่วงเวลาของความสนุกสนาน ได้เล่นน้ำกันบนท้องถนน ผู้คนต่างเดินทางไปกับเพื่อนผองและครอบครัวกันเป็นจำนวนมากในวันหยุดนี้

แต่เมื่อสังสรรค์กันจนเลยเถิดไป ความสนุกก็กลายเป็นความหายนะได้ จากสถิติของศูนย์อำนวยการความปลอดภัยทางถนน (pdf) สัปดาห์สงกรานต์ปี 2555 มีผู้เสียชีวิต 320 ราย และบาดเจ็บ 3,320 ราย  จากอุบัติเหตุบนท้องถนน และส่วนมากมาจากการเมาแล้วขับ ทุกๆ สงกรานต์จึงเป็นเครื่องเตือนใจว่า ประเทศไทยกำลังประสบกับปัญหาหลักในเรื่องการสาธารณสุขและการพัฒนาประเทศจากการเสียชีวิตและบาดเจ็บที่เกิดจากอุบัติเหตุทางถนน

หยุดอาชญากรรมการค้าสัตว์ป่าเพื่อเราทุกคน

Valerie Hickey's picture

Available in English

การล่าช้างเพื่อเอางามาขายยังคงดำเนินต่อไป ช้างจำนวนมากถูกทิ้งให้เลือดนองและตายไปในท้องทุ่ง  เช่นเดียวกับบรรดาเจ้าหน้าที่ที่ปกป้องรักษาทรัพยากรธรรมชาติของประเทศต่างๆ  ในช่วงสิบปีที่ผ่านมา มีเจ้าหน้าที่ลาดตระเวนเพื่อการอนุรักษ์สัตว์ป่าถูกสังหารไปกว่า 1,000 คนใน 35 ประเทศ สหพันธ์ผู้พิทักษ์ป่าระหว่างประเทศ (International Ranger Federation) ให้ข้อมูลว่าจำนวนเจ้าหน้าที่ที่ถูกสังหารทั้งโลกในช่วงระยะเวลาเดียวกันนี้อาจมีมากถึง 5,000 คน

Beyond communication: How functional is your mobile phone?

Justine Espina-Letargo's picture
Noel Aspras in the Philippines says that "even the lowliest of farmers owns a cellphone now" because it has become a necessity. Watch the video below.

When I lost my mobile phone two years ago, I felt dismembered. After all, my cellphone was constantly by my side, serving as alarm clock, calendar, and default camera for those ‘Kodak’ moments you couldn’t let pass. It was also a nifty calculator that I turned to when splitting restaurant bills with friends.

After grieving the loss of my “finger” for two days, I pulled myself together and got a new, smarter phone that allowed for faster surfing on the web, audio recording and a host of other functions that, well, made me quickly forget the lost unit. A blessing in disguise, I told myself.

So when no less than a farmer from Pagsanjan in the Philippines’ Laguna province told me that mobile phones were “no longer a luxury, but a necessity,” and added that “even the lowliest of farmers riding on a carabao (water buffalo) owns one,” I couldn’t agree more.

Pages