Syndicate content

Thailand

How can we stop the spread of HIV/AIDS among men who have sex with men in Bangkok?

Rapeepun Jommaroeng's picture
Rainbow Sky Association of Thailand
Rainbow Sky Association of Thailand


At 44%, the HIV infection rate is high among men who have sex with men (MSM) in Thailand. Despite efforts to promote safe sex, HIV infection rate will rise from 30% now to 59% by 2030 if there is no radical intervention.

ถึงเวลาที่ต้องสร้างความแข็งแกร่งให้กับการลดความเสี่ยงจากภัยพิบัติในเอเชียตะวันออกและแปซิฟิก

Axel van Trotsenburg's picture
ใน PDF: Korean | Khmer

ทุกครั้งที่ผมทราบข่าวว่ามีภัยพิบัติทางธรรมชาติเกิดขึ้น ผู้คนบาดเจ็บเสียชีวิต บ้านเรือนพังเสียหาย ชีวิตความเป็นอยู่ของผู้คนที่ประสบภัยต้องเปลี่ยนแปลงไป ผมรู้ว่าเราต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อช่วยลดผลกระทบอันน่าสลดใจนี้ แทนที่จะรอให้มันเกิดขึ้นอีก

เรามีโอกาสจะผลักดันเรื่องนี้ในการประชุมนานาชาติเรื่องการลดความเสี่ยงจากภัยพิบัติที่จัดขึ้นปีนี้ ณ เมืองเซนได ประเทศญี่ปุ่น เพื่อสรุปแนวทางการดำเนินงานกรอบการดำเนินงานเฮียวโกะ ระยะที่ 2 (Hyogo Framework for Action-HFA2) ซึ่งเป็นแนวทางในการบริหารจัดการความเสี่ยงจากภัยพิบัติแก่ผู้กำหนดนโยบายและผู้มีส่วนเกี่ยวข้องในระดับนานาชาติ การประชุมครั้งนี้ถือเป็นโอกาสที่จะตั้งเป้าหมายในการลดความเสี่ยงจากภัยพิบัติและต่อสู้กับความยากจนอีกด้วย

ภัยพิบัติจากธรรมชาติมีมูลค่าความเสียหายมหาศาล ในรอบ 30 ปีที่ผ่านมา มีผู้เสียชีวิตไปแล้ว 2 ล้าน 5 แสนคน และสร้างความสูญเสียเป็นมูลค่า 4 ล้านล้านเหรียญสหรัฐฯ นอกจากนี้ยังส่งผลกระทบให้การพัฒนาชะงักลง

ในภูมิภาคเอเชีย การพัฒนาเขตเมืองอย่างรวดเร็วผนวกกับการวางผังเมืองยังไม่มีคุณภาพได้เพิ่มความเสี่ยงให้เมืองต่าง ๆ เป็นอย่างมาก โดยเฉพาะเมืองที่ตั้งอยู่แถบชายฝั่งและลุ่มแม่น้ำที่มีประชากรอาศัยอยู่หนาแน่น พายุไต้ฝุ่นไห่เยี่ยนได้คร่าชีวิตผู้คนกว่า 7,350 คนในฟิลิปปินส์ เมื่อปี 2556 แล้วยังส่งผลโดยตรงให้ความยากจนเพิ่มขึ้นร้อยละ 1.2

Sekaranglah waktunya memperkuat pengendalian risiko bencana di Asia Timur dan Pasifik

Axel van Trotsenburg's picture
In PDF: Korean | Khmer

Setiap kali saya diberitahu terjadinya kembali sebuah bencana alam – tentang korban jiwa masyarakat, rumah-rumah yang hancur, matapencaharian yang hilang – saya teringat bagaimana pentingnya kita perlu bertindak guna mengurangi dampak tragedi tersebut. Kita  tidak bisa menunggu sampai bencana kembali terjadi.

Pada World Conference on Disaster Risk Reduction di Sendai, yang akan berupaya mencari penerus Hyogo Framework for Action (HFA2) -- panduan bagi para pembuat kebijakan dan pemangku kepentingan internasional dalam bidang manajemen risiko bencana – peluang itu ada di tangan kita. Konferensi ini adalah peluang untuk menjadi tonggak penting dalam hal pengendalian risiko bencana dan pengentasan kemiskinan.

Biaya akibat bencana alam sudah sangat tinggi. Dalam periode 30 tahu, sekitar 2,5 juta korban jiwa dan $4 triliun hilang akibat bencana, dan hal ini berdampak pada upaya pembangunan.

Di Asia, urbanisasi yang pesat serta perencanaan yang kurang baik telah secara signifikan mempertajam kerentanan kota, khususnya perkotaan dengan tingkat kepadatan penduduk yang tinggi dan terletak di pesisir atau tepi sungai. Lebih dari 7.350 korban jiwa jatuh akibat Badai Haiyan  di Filipina pada tahun 2013, dan bencana tersebut secara langsung mengakibatkan naiknya tingkat kemiskinan sebesar 1,2 persen.

Now is the time to strengthen disaster risk reduction in East Asia and the Pacific

Axel van Trotsenburg's picture
In PDF: Korean | Khmer

Every time I learn of another natural disaster – the people killed and injured, homes destroyed, livelihoods lost – I know we must act to reduce the tragic impact instead of waiting for the next disaster strikes.

We have that chance with this year’s World Conference on Disaster Risk Reduction in Sendai, which seeks to finalize the successor to the Hyogo Framework for Action (HFA2) that guides policymakers and international stakeholders in managing disaster risk. The conference is an opportunity to set new milestones in disaster risk reduction and fighting poverty.

The cost of natural disasters already is high – 2.5 million people and $4 trillion lost over the past 30 years with a corresponding blow to development efforts.

In Asia, rapid urbanization combined with poor planning dramatically increases the exposure of cities, particularly those along densely populated coasts and river basins. Typhoon Haiyan, which killed more than 7,350 people in the Philippines in 2013, directly contributed to a 1.2 percent rise in poverty.
 

Tiga pelajaran penting dari Tsunami 2004

Abhas Jha's picture
Also available in: English



Pada dasarnya saya adalah orang yang pragmatis, mengingat awal karir saya sebagai petugas kelurahan, lanjut terus ke kecamatan, di India, ketika saya bertanggungjawab untuk banyak hal yang terjadi di lapangan, mulai dari persediaan air hingga rencana penggunaan lahan pertanian. Namun saya sangat sedih dan terpukul menyaksikan dampak dari bencana tsunami 2004. Di Indonesia saja, sekitar 220.000 orang kehilangan nyawa.

Three key lessons from the 2004 Tsunami

Abhas Jha's picture
Also available in: Bahasa Indonesia



I began my professional career as a sub-district and district level administrator in India-a position that makes one responsible for pretty much everything- from making sure the water comes out of the taps and the garbage is collected in the morning to helping pull accident victims out from horrific accidents and facing down stone-pelting mobs. This early experience of being thrown into the deep end of the pool gives me a somewhat pragmatic sense of perspective and equanimity. But I still recall the horror and overwhelming grief that I felt when the full impact of the 2004 Tsunami started becoming clear. In Indonesia alone approximately 220,000 people lost their lives.

Thailand after the floods: When communities own their change

Flavia Carbonari's picture
Also available in: ภาษาไทย

In 2011, Thailand suffered the worst floods in half a century. The flood crisis impacted more than 13 million people. About 97,000 houses were damaged and entire villages and cities were under water for months.

House in Ayutthaya affected by the 2011 floods
House in Ayutthaya affected by the 2011 floods

Three years later, Thailand has been able to deal with the worst of the impacts but some of the poorest households are still struggling to recover. We visited 10 affected communities in Ayutthaya and Nakhon Sawan as part of the supervision of the Community-based Livelihood Support for Urban Poor Project (SUP). We could still see the water marks on their walls, damaged ceilings, and wobbly structures. The unrepaired houses stuck out but just as striking was the strong sense of community in the area. We were reminded that villagers came together to overcome the worst natural disaster most of them ever witnessed in their lives.

The flooding led to better disaster risk management in the neighborhoods  that are most at risk. Local governments have taken the lead. But the disaster has also, just as importantly, mobilized ordinary citizens in some of the most deprived communities. Here are some of their stories:

ชุมชนหลังน้ำท่วม: สร้างความเปลี่ยนแปลงด้วยลำแข้งของตัวเอง

Flavia Carbonari's picture
Also available in: English

เมื่อปี 2554 ประเทศไทยประสบภัยพิบัติน้ำท่วมที่เลวร้ายที่สุดในรอบครึ่งศตวรรษ วิกฤตนี้ส่งผลกระทบต่อประชากรกว่า 13 ล้านคน บ้านเรือนราว 97,000 หลังเสียหาย หมู่บ้านทั้งหมู่บ้านและในตัวเมืองต้องจมอยู่ในน้ำเป็นเดือนๆ

บ้านในจังหวัดอยุธยาที่ได้รับผลกระทบจากอุทกภัยปี 2554
บ้านในจังหวัดอยุธยาที่ได้รับผลกระทบจากน้ำท่วมปี 2554

สามปีต่อมา ประเทศไทยสามารถผ่านเรื่องเลวร้ายนี้ไปได้ แต่บางครัวเรือนที่ถือได้ว่ายากจนที่สุดนั้นยังคงต้องดิ้นรนที่จะฟื้นฟูตัวเอง เราเดินทางไปยังชุมชนที่ได้รับผลกระทบ 10 แห่งในอยุธยา และนครสวรรค์ ภายใต้การดำเนินงานในโครงการสนับสนุนการพัฒนาคุณภาพชีวิตคนจนเมือง (ภาษาอังกฤษ) บนกำแพงบ้านยังมีคราบน้ำให้เห็น เพดานถูกทำลาย และโครงสร้างบ้านก็โคลงเคลง เห็นได้ชัดว่า ยังมีบ้านเรือนที่ยังไม่ได้ซ่อมแซม แต่ที่เห็นได้ชัดเหมือนกัน ก็คือ พลังที่เข้มแข็งของชุมชนที่นั่น ทำให้เราตระหนักได้ว่า ชาวบ้านต่างรวมใจกันฟันฝ่าภัยพิบัติธรรมชาติอันเลวร้ายที่สุดเท่าที่พวกเขาเคยได้พบประสบเจอในชีวิต

น้ำท่วมครั้งนี้ทำให้ชาวบ้านในระแวกที่มีความเสี่ยงสูงเหล่านี้ ได้มีการบริหารจัดการความเสี่ยงจากภัยพิบัติที่ดีขึ้น ซึ่งทางเทศบาลได้ดำเนินการนำร่องไปแล้ว แต่ที่สำคัญไม่แพ้กัน คือ ภัยพิบัตินี้ยังได้ระดมพลังพลเมืองธรรมดาๆ ในชุมชนที่มีความยากไร้สูงนี้ด้วย นี่คือเรื่องราวบางส่วนของพวกเขา

East Asia and Pacific countries can do better in labor regulation and social protection

Truman Packard's picture

Those unfamiliar with the fast growing emerging economies of East Asia are likely to think that governments in these countries let market forces and capitalism roam free, red in tooth and claw. That was certainly my impression before coming to work in the region, and generally that held at the outset of our work by the group of us that wrote a new World Bank report “East Asia Pacific At Work: Employment, Enterprise and Wellbeing” .

The report shows just how wrong we were. We could be forgiven this impression—many of us had come from assignments in Latin America and the Caribbean or in Europe and Central Asia, where the distortions and rigidities from labor regulation and poorly designed social protection are rife, and where policy makers cast envious looks at the stellar and sustained employment outcomes in East Asia.

Well, it turns out that although they came relatively late to labor regulation and social protection, many governments in the region have entered this arena with gusto. We were surprised to find that, going just by what is written in their labor codes, the average level of employment protection in East Asia is actually higher than the OECD average.

ความปลอดภัยบนท้องถนน…สร้างได้ ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ

Chanin Manopiniwes's picture
Also available in: English

Photo credit: Dennis Thern
ภาพถ่ายโดย © Dennis Thern

ในประเทศไทยทุกๆ หนึ่งชั่วโมง อุบัติเหตุบนท้องถนนคร่า 1 ชีวิต จากประชากรทั้งประเทศ 70 ล้านคน อัตราความสูญเสียนี้สามารถบ่งชี้ถึงความปลอดภัยบนท้องถนนได้อย่างไร เมื่อเปรียบเทียบกับประเทศอื่นๆ?

ข้อมูลจากหน่วยเฝ้าระวังและสะท้อนสถานการณ์ความปลอดภัยทางถนนรายงานว่า อัตราการบาดเจ็บและการเสียชีวิตจากอุบัติเหตุบนท้องถนนลดลงเหลือแค่ 2 ใน 3 ภายในเวลา 10 ปี (เมื่อเทียบกับตัวเลขในช่วง 10 ปีที่ผ่านมา) อย่างไรก็ตาม ความสูญเสียจากอุบัติเหตุกลับเพิ่มความรุนแรงขึ้น โอกาสที่ผู้บาดเจ็บมีอาการสาหัส หรือทุพลภาพเพิ่มสูงเป็นประวัติการณ์

เมื่อเทียบกับประเทศอื่นแล้ว ประเทศไทยมีอัตราการเสียชีวิตบนท้องถนนเป็นอันดับ 3 ของโลก! รายงาน Global Status Report on Road Safety โดยองค์การอนามัยโลก พบว่าประเทศไทยมีสถิติการเสียชีวิตจากอุบัติเหตุบนท้องถนนสูงถึง 38 ราย ต่อประชากร 100,000 รายต่อปี รองจากประเทศเอริเทรีย (48 ราย) และประเทศลิเบีย (41 ราย)

Pages