Syndicate content

East Asia and Pacific

Making social accountability part of Mongolia’s DNA

Marcela Rozo's picture
Mongolia has made good progress in its economic and political transitions during the last two decades, but this growth has not been fully translated into improved quality of public services, particularly for the poor and vulnerable. Despite the government’s legal and regulatory reforms to improve transparency and citizen participation in the management of public funds, the pace of implementation is still lagging.  

As Mongolia suffers with economic instability due to external and internal circumstances, how can we improve performance of basic public services in a way that works well in the Mongolian context but also brings sustained outcomes?
Local champions for social accountability are building their vision for the project.
© SDC and World Bank Mongolia

แรงงานที่มีทักษะและR&D ที่แข็งแกร่งคือกุญแจสำคัญสำหรับประเทศไทย 4.0

Dilaka Lathapipat's picture
Also available in: English


รัฐบาลไทยได้ริเริ่มนโยบายเศรษฐกิจหลายประการซึ่งล้วนมีศักยภาพให้เศรษฐกิจก้าวต่อไปข้างหน้า เพื่อให้บรรลุการปรับเปลี่ยนด้านโครงสร้างเศรษฐกิจให้สำเร็จนั้น การมีกำลังแรงงานที่มีทักษะและการมียุทธศาสตร์การลงทุนในเรื่องการวิจัยและพัฒนา (R&D) มากขึ้น เป็นสิงจำเป็นอย่างยิ่ง

เป็นเวลากว่าสี่สิบปีที่เศรษฐกิจไทยเคยเติบโตอย่างน่าประทับใจที่ร้อยละ 7.7 แต่ได้ลดลงเหลือร้อยละ 3.3 ในช่วงสิบปีที่ผ่านมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2548-2558 หากประเทศไทยเติบโตเช่นนี้ ต้องใช้เวลากว่ายี่สิบปีเพื่อบรรลุเป้าหมายการก้าวเป็นประเทศที่มีรายได้สูง

รายงานล่าสุดของธนาคารโลก “กลับสู่เส้นทาง: ฟื้นฟูการเติบโตและประกันความมั่งคั่งสำหรับทุกคน” พบว่าเหตุผลหลักที่ทำให้เศรษฐกิจไทยชะลอตัวลงคือการสูญเสียขีดความสามารถในการแข่งขัน

เมื่อสิบปีก่อน สภาเศรษฐกิจโลก (World Economic Forum) ได้จัดอันดับขีดความสามารถในการแข่งขันด้านต่างๆ ของประเทศทั่วโลกพบว่า ประเทศไทยมีขีดความสามารถในการแข่งขันหลายตัที่นำหน้าประเทศเพื่อนบ้านและประเทศที่มีลักษณะใกล้เคียงกันอย่างชัดเจน

แต่ทุกวันนี้ ประเทศที่มีรายได้ระดับปานกลางอื่นๆ ไล่ตามประเทศไทยทัน อีกทั้งหลายประเทศที่มีเศรษฐกิจก้าวหน้าในภูมิภาคยังได้ก้าวนำประเทศไทยไปแล้วในหลายด้าน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ด้านความพร้อมทางเทคโนโลยี การอุดมศึกษาและการฝึกอบรม นวัตกรรม การพัฒนาตลาดการเงิน สถาบัน และความเชี่ยวชาญด้านธุรกิจ

Skilled workforce and strong R&D keys to Thailand 4.0 success

Dilaka Lathapipat's picture
Also available in: ภาษาไทย



Several of the government’s recent economic initiatives have the potential to kick-start Thailand’s economy. To achieve the economic transformation it has been aspiring for, having a skilled workforce and much more strategic investments in research and development (R&D) will be important.

Following nearly four decades of impressive economic growth at 7.7 percent, the Thai economy has slowed sharply to 3.3 percent over the last decade from 2005-2015. At this rate of growth, it would take Thailand well over two decades to achieve high-income status.

A new World Bank report “Getting Back on Track: Reviving Growth and Securing Prosperity for All” cites that a main reason for the slowdown is a loss of competitiveness.

Ten years ago, Thailand was ahead of its neighbors and peers on virtually all the competitiveness indicators tracked by World Economic Forum in its Global Competitiveness rankings.

Today, other middle-income countries have caught up, while more advanced economies in the region have surged further ahead, particularly in technological readiness, higher education and training, innovation, financial market development, institutions, and business sophistication.

Land at the heart of Myanmar’s transition: Part 1

Anna Wellenstein's picture

Also available in: Myanmar (.pdf)


 

Mike-Petteri Torhonen / World Bank




Struggles over land in Myanmar have been a defining characteristic of the country’s six decades of armed conflict.
 
In the past, government acquired lands for extracting natural resources, commercialized farming, and ambitious infrastructure projects, such as building of the new capital city of Nay Pyi Taw. Today, claims over land acquisition injustices dominate public discourse and the new government’s agenda. In parallel, infrastructure and institutions for land administration and property markets are grossly outdated and weak.

将性别平等融入中国的智能交通系统

Yi Yang's picture
Also available in: English

交通基础设施的规划和设计考虑了男女两性在出行需求、方式以及行为方面的差异,目的在于促进两性平等。此类差异也会对两性使用智能交通系统的方式产生影响吗? 

当我在网上搜索“(公交)IC卡”的时候看到了以下图片(见图1),它们体现了男女两性差异之一:男性在出行过程中随身携带的物品一般很少,而女性往往带着一个或几个包。女性上车后,需要从包中找卡,这可能要花些时间,也给身后排队的其他人造成了影响。其实只需对读卡器作简单的改动,就有可能简化这一过程,使得女性无需把卡从包中掏出来再刷,从而节省时间。

图1:男性和女性使用IC卡的差异

Building gender equality into intelligent transport systems in China

Yi Yang's picture
Also available in: 中文

Transport infrastructure planning and design take into consideration men and women’s differences in travel needs, patterns, and behaviors to promote gender equality. But do these differences also affect how they use intelligent transport systems (ITS)? 

When I searched online for “IC card” (integrated circuit card used to pay transit fares), I found the pictures below (see Figure 1). They illustrate one of the differences between men and women: men tend to travel carrying very little while women tend to carry one or several bags. When women get on a bus, they need to locate the card in their bag which may take some time and hold up the queue behind them. To save time, a simple modification to the IC card reader could facilitate the process by not requiring them to take it out of their purse for swiping.

Figure 1: Differences of IC card usage between men and women

Cheers, NZ: How New Zealand and the World Bank are changing lives in the Pacific

Kara Mouyis's picture




New Zealand has a long history of supporting its close neighbors in the Pacific, both in times of disaster and emergencies, and to help improve the lives of many thousands across the region.

On Waitangi Day, the national day of New Zealand, we take a look at three key World Bank projects in the Pacific, and how New Zealand’s support has been integral to making them happen.

ให้การศึกษาที่ดีกว่าแก่เด็กในโรงเรียนขนาดเล็ก

Lars Sondergaard's picture
Also available in: English

ระหว่างที่ผมและดิลกะเดินทางไปทำงานที่จังหวัดอุดรธานี เราได้มีโอกาสไปเยี่ยมโรงเรียนขนาดเล็กนอกตัวเมือง  โรงเรียนเหล่านี้ก็เหมือนกับโรงเรียนขนาดเล็กที่มีอยู่กว่า 15,000 แห่งในประเทศไทย ซึ่งมีนักเรียนน้อยกว่า 120 คน

หากเป็นเมื่อสิบปีก่อน โรงเรียนแต่ละแห่งนี้จะมีจำนวนนักเรียนมากกว่านี้ถึงสามเท่า แต่เมื่อเวลาผ่านไปจำนวนนักเรียนได้ลดลงเนื่องจากอัตราการเกิดลดลงมาก นอกจากนี้ การคมนาคมที่สะดวกขึ้นทำให้บางครอบครัวสามารถส่งลูกไปโรงเรียนที่ดีกว่าในตัวเมืองอุดรธานีได้

นอกจากโรงเรียนที่เราไปเยี่ยมแล้วก็ยังมีโรงเรียนอื่นๆ อีกที่ตั้งอยู่ในบริเวณใกล้เคียงกันอีกเจ็ดแห่งในรัศมีระยะสามกิโลเมตร หลายโรงเรียนในกลุ่มนี้ได้ลดขนาดลงเป็นโรงเรียนขนาดเล็ก

โรงเรียนหลายแห่งอยู่ในภาวะขาดครูที่จะให้การศึกษาที่มีคุณภาพแก่นักเรียน เนื่องจากโรงเรียนอยู่ในภาวะลำบากที่จะดึงดูดหรือรักษาครูที่มีคุณภาพเอาไว้ไ ระหว่างที่เราได้เยี่ยมชมโรงเรียนนั้น ครูใหญ่ท่านหนึ่งเล่าให้ฟังว่า โรงเรียนขาดครูสอนภาษาอังกฤษที่เก่ง ครูหลายคนเพิ่งเรียนจบมหาวิทยาลัย และยังไม่มีประสบการณ์การสอน  นอกจากนี้ครูใหญ่ยังเกรงว่าครูใหม่เหล่านี้จะสอนที่โรงเรียนได้ไม่นาน จากนั้นจะหาทางย้ายไปบรรจุที่โรงเรียนอื่นๆ ที่อยู่ในเมืองหรือเขตเมือง

Providing better education for children in Thailand’s small schools

Lars Sondergaard's picture
Also available in: ภาษาไทย



During a recent trip to Udon Thani, we visited several small schools in the outskirts of the city. In several ways, these small schools were typical of Thailand’s 15,000 schools with less than 120 students.
 
In past decades, the schools had nearly three times as many students but, over time, their enrollment numbers had gradually fallen as a result of shrinking birth numbers; and with better roads that allowed some families to place their children in better schools located in Udon Thani city itself.  
 
Several other schools were located in their close vicinity. In fact, a total of seven schools – many of which had also shrunk into small schools – were now located within a 3-kilometer radius.
 
The schools struggled to provide quality education for their students because they had a hard time attracting and retaining qualified teachers. During our visit, the principal of one of the schools explained that the school had no qualified English language teacher and that many of their teachers were recent, and mostly inexperienced university graduates. The principal feared that many of these new teachers would only stay at the school for a short while before seeking to move to Udon Thani city or another urban area, and to teach at a city school.

Upgrading Apia’s main road, a path to climate-proofing Samoa’s future

Kara Mouyis's picture
Vaitele Street, Samoa
Vaitele Street is considered the most important section of road in Samoa and in 2016, through the Enhanced Road Access Project, it received a critical upgrade and extension.


Driving from the airport into the city of Apia, the capital of Samoa, is a great introduction to the country. Villages line the road with gardens filled with colorful flowers and palm trees. Hugging the northwest coastline, the road sometimes comes as close as five meters from the shoreline, giving passengers truly spectacular views of the Pacific Ocean.

While it’s a scenic introduction to Samoa, this drive is also a stark reminder of just how sensitive the country’s coastline is to erosion and damage. More than 50% of West Coast Road, Apia’s main roadway, sits less than three meters (9.8 feet) above sea level and just a few meters from the shoreline, making it highly vulnerable to damage and deterioration. When tropical cyclones, heavy rain, king tides and storm surges hit these coastal roads, they can lead to erosion, flooding and landslips, causing road closures and threatening the safety of the people who use them.

Pages