Syndicate content

Information and Communication Technologies

แนวคิดสำหรับประเทศไทยในการเข้าสู่ยุคดิจิตอล

Ulrich Zachau's picture
Also available in: English

ทั่วโลกได้ประจักษณ์ถึงการปฏิวัติด้านสารสนเทศและการสื่อสารที่ยิ่งใหญ่ในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ เทคโนโลยีดิจิตอลช่วยให้เราเข้าถึงข้อมูลจำนวนมหาศาลได้ตลอดเวลา ทำให้เราสามารถติดต่อกับญาติมิตรได้ง่ายขึ้น และเปิดโอกาสใหม่ๆ ให้ทั้งเรื่องธุรกิจและการพักผ่อน ดิจิตอลเทคโนโลยีคงจะก้าวต่อไปอย่างไร้ขีดจำกัด

การปฏิวัติด้านสารสนเทศนี้เข้าถึงนับพันล้านคนทั่วโลก และเชื่อมต่อกับคนเป็นวงกว้างขึ้นเรื่อยๆ อย่างไรก็ตาม ยังคงมีคนอีกมากที่ยังไม่ได้รับประโยชน์จากดิจิตอลเทคโนโลยีนี้  โลกนี้จึงยังมีทั้งคนที่มีและคนที่ไม่มีดิจิตอลเทคโนโลยีเลย 

ปัจจุบัน ประชากรโลกร้อยละ 95 สามารถเข้าถึงสัญญาณดิจิตอล เหลืออีกร้อยละ 5 ที่ยังไม่มีโอกาส ประชากรโลกร้อยละ 73 มีมือถือใช้ในขณะที่อีกร้อยละ 27 ยังไม่มี ประชากรร้อยละ 46 ซึ่งเป็นจำนวนเกือบจะครึ่งหนึ่งของประชากรโลกเข้าถึงอินเตอร์เนต แต่คนส่วนใหญ่ยังเข้าไม่ถึง และมีเพียงร้อยละ 19 ของคนทั่วโลกเท่านั้นที่เข้าถึงเทคโนโลยีการสื่อสารผ่านเครือข่ายอินเทอร์เน็ตความเร็วสูง  นอกจากนี้แล้ว ความแตกต่างในการเข้าถึงยังแบ่งได้หลายมิติ ทั้งตามเพศสภาพ ภูมิศาสตร์ อายุ รายได้ในแต่ละประเทศ

ทำไมเราต้องจัดการให้เกิดการใช้ประโยชน์จากดิจิตอลเทคโนโลยี และเราต้องทำอะไรบ้าง?

2006: Сургууль болгоныг номын сантай, Монголын хөдөөгийн хот, суурин болгоныг гар утас, интернэттэй болгоё

Jim Anderson's picture
Also available in: English

Албан бус орчуулга.

Монгол улс, Дэлхийн Банкны хамтын түншлэлийн 25 жилийн 16 дахь он болох 2006 оны тухай өнөөдөр авч үзье. Эдийн засаг өссөөр, жилийн өсөлтийн хурд 8.6 хувьд хүрч, ДНБ-д эзлэх аж үйлдвэрлэлийн хэмжээ 43 хувьд хүрлээ.

2006 он бол Дэлхийн Банкны хувьд гялалзсан он байсан бөгөөд энэ жил хэд хэдэн төсөл хэрэгжиж эхэлсэний нэг нь хөдөөгийн боловсролд чиглэгдсэн байсан юм.

Төсвийн зарцуулалтад хийсэн институтын болон засаглалын үнэлгээгээр хотод нэг багшид ногдох сурагчийн тоо хавьгүй өндөр байгаа нь харагдсан. Төсвийн зарцуулалтын судалгаагаар (PETS) өөр зүйлүүд ч бас ажиглагдсан. Тухайлбал, хөдөө орон нутгийн сурагчид хотын сурагчдыг бодвол шалгалтад хамаагүй бага оноо авч байгаа нь харагдсан. Энэ нь хаана сурах орчин таагүй байна, тэнд сурагчдын үзүүлэх амжилт муу байгаа уялдааг харуулсан хэрэг. Хөдөөгийн хүүхдүүдийн сургууль завсардалт өндөр байж, эрт сургуулиа орхиж байлаа. Хөдөөгийн хүүхдүүдэд сурах боломжийг илүүтэй олгох шаардлага байгаа нь дараа дараагийн жилүүдийн сэдэв байх нь тодорхой байлаа.

2006: Bringing libraries to every classroom, and mobile telephones and internet to every town, in rural Mongolia

Jim Anderson's picture
Also available in: Mongolian

Today we look at 2006, the 16th year of the 25 year partnership between Mongolia and the World Bank. The economy continued to grow, checking in at 8.6% for the year, as did industry’s share of GDP which peaked that year at 43%. 

The year 2006 was a banner year for the World Bank’s program in Mongolia, with several iconic projects approved that year, starting with one in rural education. 

An institutional and governance review of budget expenditure for education found that the pupil-per-teacher ratio is higher in urban schools. Among other findings, the Public Expenditure Tracking Survey (PETS), on which the report was based, illustrated that students in rural schools obtained significantly lower test scores than those from urban schools, consistent with “a pattern where the more disadvantaged — and therefore lower-performing students — systematically fail to advance their schooling and drop out at a younger age in the rural areas.”  The need to provide rural children better education opportunities, which had been a theme for years, had further evidence.

Ideas for Thailand’s digital transformation

Ulrich Zachau's picture
Also available in: ภาษาไทย


The world is witnessing the greatest information and communications revolution in human history. Digital technologies provide access to huge amounts of information at all times, allow us to stay in touch with friends and relatives much more easily, and offer new opportunities for business and leisure. The sky is the limit!

The information revolution has reached billions of people around the world, and more people get connected every day.  However, many others are not yet sharing in the benefits of modern digital technologies.  There are the digital “haves” and digital “have nots”.   

Today, 95% of the global population have access to a digital signal, but 5% do not; 73% have mobile phones, but 27% do not; slightly less than half of all people (46%) have internet, but the majority do not; and only 19% of the world’s population has broadband. There also are persistent digital divides across gender, geography, age, and income dimensions within each country.

Why should we care about overcoming this digital divide, and what can we do?

Confessions of a mobile phone skeptic in the Pacific

Laura Keenan's picture


I must admit to being notoriously bad with a mobile phone. I forget to take it with me, leave it in parks and cafés and have never migrated to a smart phone – a simple old Nokia handset is my trusty aide. And on my part this has probably contributed to some skepticism about the discussion of development and mobile phones – which can sometimes seem a little evangelical.

OpenStreetMap volunteers map Typhoon Haiyan-affected areas to support Philippines relief and recovery efforts

Zuzana Stanton-Geddes's picture


Mapping impact on houses in Tacloban

In the aftermath of a disaster, lack of information about the affected areas can hamper relief and recovery efforts. Open-source mapping tools provide a much-needed low-cost high-tech opportunity to bridge this gap and provide localized information that can be freely used and further developed.

A week ago, devastating typhoon Haiyan hit the Philippines. As the images of the horrifying destruction emerge, there is a clear need in accessing localized high-resolution information that can guide communities’ recovery and reconstruction. Responding to this challenge, over 766 volunteers have been activated by the Humanitarian OpenStreetMap Team (HOT) to create baseline geographic data which can be freely used by the Philippine government, donors and partner organizations to support all phases of disaster recovery.

โครงการแล็ปท็อป และแท็บเล็ตเพื่อการศึกษาขนาดใหญ่ -- บทเรียนจาก 10 ประเทศ

Michael Trucano's picture

Also available in English

Photo by eFF-BKK
ภาพถ่าย slate กระดานฉนวน โดย Napat Chaichanasiri ผ่านการใช้ลิขสิทธิ์จากครีเอทีฟคอมมอนส์

ช่วงเวลาที่ผ่านมา มีข่าวน่าสนใจจากบทความที่มาจากหลากหลายแหล่ง ตั้งแต่ จากเคนยา เรื่อง “โรงเรียนประถม 6,000 แห่งได้รับเลือกร่วมโครงการแล็ปท็อปฟรี” หรือ จากแคลิฟอร์เนียเรื่อง “ลอสแอนเจลิสเตรียมแจกไอแพดฟรี 640,000เครื่องให้นักเรียน” นี่เป็นแค่สองเรื่องจากที่มีอยู่มากมาย ที่ชี้ให้เห็นถึง การนำคอมพิวเตอร์พกพา (แล็ปท็อป และแท็บเล็ต) มาใช้ในโรงเรียนทั่วโลกอย่างรวดเร็วขึ้นและเป็นจำนวนมากขึ้น ถ้ามองจากค่าใช้จ่ายเพียงด้านเดียว ซึ่งอาจจะมีมูลค่ามหาศาลได้แล้ว ข่าวเหล่านี้บ่งชี้ว่า การนำเทคโนโลยีมาใช้ในโรงเรียน เริ่มที่จะเข้ามาเป็นศูนย์กลางของนโยบายและกระบวนการวางแผนด้านการศึกษา ในหลายประเทศทั่วทุกทวีป ไม่ว่าจะร่ำรวยหรือยากจน

โครงการแบบนี้เป็นความคิดที่ดีหรือไม่? นั่นก็ขึ้นอยู่กับปัจจัยหลายๆ อย่าง ผมพบว่า โดยส่วนมากข้อเสียของโครงการลักษณะนี้จะซ่อนอยู่ในรายละเอียด (และการวิเคราะห์ความคุ้มทุน) อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าจะเป็นเรื่องดีหรือไม่ดี ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า โครงการเหล่านี้กำลังเกิดขึ้น บ้างให้ผลดี บ้างก็มากับผลเสีย ทั้งยังเกิดถี่ขึ้น และจำนวนมากขึ้น เห็นได้จากคำถามต่อไปนี้

Social and online media for social change: examples from Thailand

Anne Elicaño-Shields's picture
Also available in: ภาษาไทย


In Bangkok, a campaign to save land from being turned into another mega mall
brings people together online--and offline. Photo credit: Makkasan Hope

As a web editor and as a digital media enthusiast I’ve seen all sorts of content online: a close-up photo of someone’s lunch, a video of singing cats, selfies (for the blissfully uninitiated- these are self-portraits taken from mobile devices), and more.

Can such content change the world for the better? What if these were more substantial or inspiring, would it spur change more effectively? While messaging is important, I think the real power of social and online media is in its convening power.  The changing the world for the better bit happens when the communities formed by social media take things offline and act.

สื่อสังคมออนไลน์เพื่อเปลี่ยนสังคม: ตัวอย่างจากประเทศไทย

Anne Elicaño-Shields's picture
Also available in: English
การรณรงค์เพื่อสงวนมักกะสันไม่ให้เป็นห้างใหญ่ได้รวมพลังชุมชนทั้งในออนไลน์ และ ออฟไลน์ ภาพถ่ายโดย เราอยากให้มักกะสันเป็นสวนสาธารณะและพิพิธภัณฑ์

ในฐานะบรรณาธิการเว็บไซต์และผู้มีความกระตือรือร้นในเรื่องสื่อออนไลน์ ฉันเห็นเนื้อหามาทุกประเภท ตั้งแต่ภาพถ่ายใกล้ๆ ของข้าวเที่ยงของใครบางคน วีดิโอแมวร้องเพลง และภาพถ่ายตัวเองจากกล้องโทรศัพท์มือถือ และอื่นๆ

เนื้อหาเหล่านี้สามารถเปลี่ยนโลกให้ดีขึ้นได้ไหม? ถ้าหาก เนื้อหาเหล่านี้จะมีสาระและให้แรงบันดาลใจมากกว่านี้ จะทำให้มันมีประสิทธิภาพในการนำไปสู่เกิดการเปลี่ยนแปลงมากกว่านี้ไหม? ในขณะที่เนื้อหาก็เป็นสิ่งสำคัญ ฉันกลับคิดว่า พลังที่แท้จริงของสื่อสังคมออนไลน์คือ ความสามารถในการรวมพลังชุมชน นั่นคือ การเปลี่ยนโลกจะเกิดขึ้นได้จริงๆ เมื่อชุมชนที่รวมตัวกันจากสื่อสังคมนำสิ่งเหล่านั้นออกไปสู่โลกจริงๆ และลงมือทำ

Beyond the wire: connecting Tonga

Tom Perry's picture
Billboards announcing the arrival of high-speed
broadband internet being installed in downtown
Nukua'lofa, the capital of the Kingdom
of Tonga.

Hoko (‘connect’ in Tongan) is the current buzzword on the streets of the Kingdom of Tonga.

With May 17th recognized around the world as World Telecommunication and Information Society Day, the Tongan capital Nuku’alofa is a hive of activity as telecommunications providers set up their activities to mark the day.  The billboards have gone up, teenagers have been lining up at auditions to become the new public face of the marketing campaign for Tongan internet, and the Prime Minister, Lord Sialeʻataongo Tuʻivakanō is planning a public Skype session with Tongan soldiers currently serving in Afghanistan.

If there is any year the Kingdom of Tonga would be justifiably excited about its telecomms story, 2013 is it. As one of the most remote island nations on the planet, the impending arrival of high-speed, fiber-optic broadband internet – made possible through the World Bank-supported Pacific Regional Connectivity Project, an 830km-long cable being connected between Fiji and Tonga – means that everyone is talking of hoko.

I spoke to a number of people about the experience with internet in Tonga and how broadband internet would affect their lives.

Pages