Syndicate content

Social Development

เปิดรับความหลากหลายผ่านการสำรวจ LGBTI ครั้งใหม่ในประเทศไทย

Piotr Pawlak's picture
Also available in: English
ภาพโดย: Talashow / Shutterstock



ความครอบคลุมทางสังคม (social inclusion) คือ วัตถุประสงค์หลักของการพัฒนาที่สังคมปราถนา เป็นรากฐานของการกระจายความมั่งคั่ง และการมีบทบาทสำคัญในการลดปัญหาความยากจน
 
ความครอบคลุมมีความสำคัญ: รากฐานของการแบ่งปันความมั่งคั่งอย่างทั่วถึง โดย ธนาคารโลก
 
ขณะที่เราฉลองนวัขันติธรรมโลก (International Day for Tolerance) กันในเดือนพฤศจิกายนทีผ่านมา เราอย่าลืมว่าการเปิดรับความหลากหลายนับเป็นก้าวแรกบนเส้นทางสู่ความครอบคลุมทางสังคม (social inclusion) และเราไม่ควรเพียงแค่เปิดใจรับต่อความหลากหลายเท่านั้น แต่เราควรเปิดแขนโอบรับและชื่นชมต่อความหลากหลายเหล่านั้นด้วย
 
ในขณะที่เลสเบี้ยนหรือหญิงรักหญิง (lesbian) เกย์หรือชายรักชาย (gay) ไบเซ็กชวลหรือคนรักสองเพศ (bisexual) คนข้ามเพศ (transgender) และคนสองเพศ (Intersex) ซึ่งเรียกรวมกันว่ากลุ่ม LGBTI นั้นถูกกีดกันจากการมีส่วนร่วมอย่างเต็มที่ในการงาน บริการ และพื้นที่ต่างๆ ในประเทศทั่วโลก   แม้กลุ่มคนกลุ่มนี้จะได้รับการยอมรับในบางประเทศ แต่ก็ยังมีความเสี่ยงต่อการถูกเลือกปฏิบัติ ถูกกีดกันทางสังคม ถูกใช้ความรุนแรง และมีความเปราะบางในด้านอื่นๆ อยู่มาก   สิ่งเหล่านี้ทำให้พวกเขาเสียศักดิ์ศรี และขาดโอกาสที่จะทำให้มีชีวิตดีขึ้น
 
ประเทศไทยเป็นตัวอย่างของประเทศที่มีความหลากหลายทางภาษาในแต่ละภูมิภาค  มีความหลากหลายทางภูมิศาสตร์ เศรษฐกิจและสังคม มีธรรมชาติที่งดงาม มีประวัติศาสตร์ความเป็นมายาวนาน และ มีแนวทางประเพณีและวิถีที่หลากหลาย  ในสายตาของชาวต่างชาติแล้ว ประเทศไทยที่ถูกขนานนามว่าเป็น “เมืองแห่งรอยยิ้ม” นั้นเป็นสวรรค์อันสงบสุข ที่ซึ่งจะสามารถพบเห็นวิถีทางเพศ และอัตลักษณ์ หรือการแสดงออกทางเพศที่หลากหลายได้ทั่วไป อย่างไรก็ตาม ในขณะที่มีการเรียกร้องและสนับสนุนอัตลักษณ์ทางเพศที่ชัดเจนมากขึ้นในประเทศไทย  แต่กลุ่มคนที่มีความหลากหลายทางวิถีเพศ อัตลักษณ์และการแสดงออกทางเพศเหล่านี้ก็ยังคงประสบกับปัญหาเรื่องความครอบคลุมทางสังคม (social inclusion) ในระดับแตกต่างกัน

Embracing diversity through new LGBTI surveys in Thailand

Piotr Pawlak's picture
Also available in: ภาษาไทย
Photo: Talashow / Shutterstock


Social inclusion: a core development objective in its own right, the foundation for shared prosperity, and a major player in poverty alleviation.
 

 
As we observe the International Day for Tolerance this month, let’s remind ourselves that tolerance for diversity represents the first step on the path to social inclusion, and that diversity should not just be tolerated—it should be embraced and celebrated.
 
Yet, around the world, lesbian, gay, bisexual, transgender or intersex (LGBTI) people confront multifaceted challenges that prevent them from fully participating in markets, services, and spaces. In some countries, although tolerated, these groups are often at risk of increased discrimination, exclusion, violence, and other vulnerabilities. This robs them of dignity and prevents them from capitalizing on opportunities to lead a better life.
 
For instance, Thailand is a country with multiple regional linguistic, geographical and socio-economic diversities, natural beauty and historical riches, and many localized traditions and cultural practices. Often called the “Land of Smiles,” Thailand, in the eye of the outsider, is a paradise of tolerance, where many sexual orientations and gender identities/expressions are truly to be seen. However, while the demand and support for positive self-identity are growing in Thailand, people with diverse sexual orientations, gender expressions, and identities experience varying degrees of social inclusion.

Masyarakat bersatu membangun pasca bencana alam

George Soraya's picture
Also available in: English



Setelah gempa bumi besar di Yogyakarta, Indonesia, pada tahun 2006, kawasan kota dan sekitarnya harus membangun kembali atau memperbaiki sekitar 300 ribu rumah.
 
Pemerintah punya pilihan menyewa 1.000 kontraktor yang masing-masing akan membangun 300 rumah, atau mengerahkan 300 ribu anggota masyarakat untuk masing-masing membangun satu rumah, rumah mereka sendiri.
 
Dengan pemerintah sebagai pemimpin proses rekonstruksi, mengambil pilihan kedua dalam mendukung program pemerintah. Ini adalah cara kerja REKOMPAK.
 

Indonesia: Turning to unity for rebuilding communities after natural disasters

George Soraya's picture
Also available in: Bahasa Indonesia



Following the massive earthquake in Jogjakarta, Indonesia, in 2006, the city and surrounding areas were faced with having to build or rehabilitate about 300-thousand homes.

The government had the option of hiring 1,000 contractors to build 300 houses each.  Or we could have 300 thousand people working to build one house each - their own homes. 

With the Government of Indonesia in the lead, we took the latter approach in supporting Indonesia’s efforts to rebuild communities. This is the REKOMPAK way.

Empowering Myanmar’s rural poor through community-driven development

Ede Ijjasz-Vasquez's picture
Poverty and isolation create a host of development challenges for Myanmar's rural communities, from poor road connections to lack of clean water and unreliable electricity.
 
Since 2013, the Myanmar National Community-Driven Development Project (NCDDP) has helped improve access to basic infrastructure and services with support from the International Development Association (IDA), the World Bank's fund for the poorest. The community-driven development (CDD) approach responds well to local development challenges, in that it lets community groups decide how to use resources based on their specific needs and priorities.
 
Implemented by Myanmar's Department of Rural Development, NCDDP now operates in 5,000 villages across 27 rural townships梙ome to over 3 million people梐nd plans to reach about 7 million people in rural communities in the coming year.
 
In this video, Ede Ijjasz and Nikolas Myint reflect on what has been achieved so far, describe some of the challenges they met along the way, and talk about plans to take the NCDDP to the next level.
 
Related:

Immigrant labor: Can it help Malaysia’s economic development?

Rafael Munoz Moreno's picture


Malaysia has been able to reach remarkable achievements over the past decades, including extreme poverty eradication and promotion of inclusive growth. It aims to reach a high-income nation status by 2020, which goes beyond merely reaching a per capita GDP threshold. As the 11th Malaysia Plan points out, the goal is to achieve a growth path that is sustainable over time, reflects greater productivity, and is inclusive. High-income status can be achieved if we ensure that future generations have access to all the resources, such as education and productive opportunities, necessary to realize their ambitions and if Malaysia’s economy is globally competitive and resource-sustainable.

Over the years, immigrants have played a crucial role in the economic development of Malaysia, with around 2.1 million immigrants registered and over 1 million undocumented as of 2013. Education levels among the Malaysian population have increased remarkably over the last two decades, and immigrant workers have become one of the primary sources of labor for low-skilled occupations, most commonly in labor-intensive sectors such as construction, agriculture and manufacturing. Economic studies show that a 10% net increase in low-skilled foreign workers could raise Malaysia’s GDP by 1.1% and create employment and increase wages for most Malaysians.

Pendidikan Anak Usia Dini di pedesaan, kunci untuk menghidupkan potensi Indonesia

Rosfita Roesli's picture
Also available in: English



“Lima tahun pertama akan sangat menentukan (perkembangan) 80 tahun ke depan,” filantropis dan jutawan Bill Gates, pernah berkata, terkait pentingnya pendidikan anak usia dini (PAUD).

Pendidikan anak usia dini kerap disebut dalam Strategi Pendidikan 2020 Bank Dunia, yang memaparkan agenda 10 tahun ke depan di bidang pendidikan, dengan tujuan “Pembelajaraan untuk Semua”. Dengan moto “investasi awal, investasi yang pintar dan investasi untuk semua,” strategi ini mengatakan bahwa investasi pendidikan anak usia dini akan menopang pembangunan dan pertumbuhan sebuah negara, terutama untuk negara perkenomian berkembang seperti Indonesia.

Early childhood education in rural areas: a key to unleash Indonesia’s potential

Rosfita Roesli's picture
Also available in: Bahasa Indonesia



The first five years have so much to do with how the next 80 turn out,” billionaire philanthropist Bill Gates once said, summing up the importance of early childhood education.

Early education is featured prominently in the World Bank’s Education Strategy 2020, which lays out a ten-year agenda focused on the goal of “learning for all.” With the tagline ‘Invest early, invest smartly, and invest for all,’ the strategy says that an investment in early education will support the development and growth of a nation, particularly for emerging economies such as Indonesia.

Closing the gap in Myanmar: Expanding access to social services

Hnin Hnin Pyne's picture



Myanmar’s people are its greatest resource. Its current young population and growing number of productive workers hold the promise of a demographic dividend and inclusive growth. With a steady pace of economic growth, Myanmar has the potential to get rich before it gets old.
 
For Myanmar to deliver on this potential it can prioritize investing in its people, by strengthening the country's health, education, and social protection systems. Education and health directly improve chances of employment. Individuals who complete more years of schooling earn a higher income.  Improving health, education and social protections – closing the gap – is not a mere by-product of economic development, but is essential to shared prosperity.
 
Myanmar in the early 1960s, poised to be the economic engine of the region, prided itself for having the highest literacy rate in Asia. After decades of underspending and neglect of social services and programs, human development outcomes deteriorated, ranking among the lowest in the region.  Rural and poorer households bore a greater burden of ill health, low educational attainment and vulnerability. 
 
In 2009, a major share of the total education and health spending came from households, 63% and 82% respectively.  This direct out-of-pocket spending, which was one of the highest in the world, prevented people from seeking care and attending school, because they could not afford it. In the case of health, families were made even poorer, as they had to sell their belongings to pay for the care they needed.  And there was no system to protect them. 
 
Even today, social assistance programs only reach 0.1% of the population, compared to 39% among East Asian and the Pacific countries.  This is in part due to extremely low level of social assistance spending, which is only 0.02% of GDP, compared to an average of 1.1% of GDP among low-income countries.
 

สังคมสูงวัยในประเทศไทย – ใช้ชีวิตอย่างไรให้มั่งคั่งและยั่งยืน

Ulrich Zachau's picture
Also available in: English

ประเทศในอาเซียนกำลังก้าวเข้าสู่สังคมสูงวัย โดยเฉพาะประเทศไทยซึ่งมีจำนวนผู้สูงอายุเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ในขณะนี้มีประชากรไทยที่มีอายุ 65 ปีหรือแก่กว่ามีจำนวนมากถึงร้อยละ 10 หรือมากกว่า 7 ล้านคน และภายในปี 2583 ประชากรในกลุ่มนี้จะเพิ่มจำนวนขึ้นถึง 17 ล้านคน ซึ่งมากกว่า 1 ใน 4 ของประชากรทั้งประเทศ ทั้งนี้ประเทศไทยยังมีส่วนแบ่งของจำนวนผู้สูงอายุมากที่สุดในกลุ่มประเทศที่กำลังพัฒนาในภูมิภาคเอเชียตะวันออกและแปซิฟิกเช่นเดียวกับประเทศจีน และจะกลายเป็นประเทศที่มีส่วนแบ่งของจำนวนผู้สูงอายุมากที่สุดในภูมิภาคภายในปี 2583 รายงานล่าสุดจากธนาคารโลก ‘Live Long and Prosper: Aging in East Asia and Pacific’ พูดถึงการก้าวเข้าสู่สังคมสูงวัยในภูมิภาคเอเชียตะวันออกและแปซิฟิก และได้นำเสนอวิธีการต่างๆ ที่แต่ละประเทศสามารถนำไปใช้แก้ปัญหา พร้อมชี้ให้เห็นถึงโอกาสที่เป็นประโยชน์ที่จะมาพร้อมกับปรากฎการณ์นี้

Pages