Syndicate content

Afghanistan

چگونه دولت افغانستان خدمات صحی با کیفیت را برای افغانها فراهم مینماید؟

World Bank Afghanistan's picture
Also available in: English | پښتو
A local woman has brought her eight-month-old son to the Baidari Hospital in eastern Jalalabad city for vaccination.
یک خانم پسر هشت ماهه اش را جهت واکسیناسیون به شفاخانه بیداری در شهر جلال آباد اورده است. عکس: شرکت مشورتی رومی/بانک جهانی

باوجود تداوم نا امنی ها در جریان ۱۵ سال گذشته، افغانستان در راستای تأمین خدمات صحی با کیفیت برای شهروندان این کشور به پیشرفت های قابل ملاحظه دست یافته است، که میتوان بطور نمونه از پیشرفت در قسمت صحت و سلامتی مادران و اطفال یاد کرد. گسترش دامنۀ خدمات صحی به دور دست ترین نقاط این کشور، به خصوص برای دوردست و محروم در نتیجۀ یک مشارکت مبتکرانه دولت با موسسات غیر دولتی فراهم گردیده است.

به منظور درک بهتر تحلیل دست آورد ها در سکتور صحت و پایه گذاری شاخص های عمده به منظور ارزیابی خدمات صحی، ما نشستی را با غلام دستگیرسعید، یکتن از متخصصین ارشد صحت در بانک جهانی و نویسنده گزارش اخیر تحت نام   بهبود درعرضه خدمات  صحی در افغانستان با وجود مشکلات ناامنی طرح ریزی نموده و یک سلسله پرسش های را قرار شرح ذیل مطرح ساختیم.

د افغانستان دولت څنګه د افغانانو لپاره ښه روغتيايي خدمتونه برابروي؟

World Bank Afghanistan's picture
Also available in: English | دری
A local woman has brought her eight-month-old son to the Baidari Hospital in eastern Jalalabad city for vaccination.
یوې میرمنې په جلال آباد ښار کې خپل ماشوم د واکسین په موخه د بیداري روغتون ته راوستۍ ده. انځور: د رومي مشورتي شرکت/ نړیوال بانک

په تېرو ۱۵ کلو کې، پر روانې ناامنۍ سربېره، افغانستان د خپلو خلکو،‌ په ځانګړي ډول ښځو او کوچنيانو، د روغتيا ښه کولو په برخه کې منظم پرمختګ کړی. روغتيايي خدمات له نادولتي موسسو سره د ګډو نوښتيزو هڅو په مرسته په لرې پرتو سيمو کې غريبو محلاتو ته غځېدلي دي.

پدې د پوهېدو لپاره چې څه شي د دغو روغتيايي لاسته راوړنو په برخه کې مرسته کړی، موږ په کابل کې د نړيوال بانک د روغتيا له مشر کارپوه، غلام دستګير سعيد، سره چې د تازه چاپ شوي، په افغانستان کې د روغتیایی خدمتونو د وړاندي کولو ښه والی د ناامني له شتون سره سره، په نامه راپور يو ليکوال هم دی، غږېدلي يو.

 

How has Afghanistan achieved better health for its citizens?

World Bank Afghanistan's picture
Also available in: پښتو | دری
A local woman has brought her eight-month-old son to the Baidari Hospital in eastern Jalalabad city for vaccination.
A local woman has brought her eight-month-old son to the Baidari Hospital in eastern Jalalabad city for vaccination. Photo Credit: Rumi Consultancy/ World Bank

Over the last 15 years—despite continuing insecurity—Afghanistan has made steady progress to improve the health of its citizens, especially women and children. Health services have expanded as far as remote areas to reach underserved communities thanks to innovative partnerships with Non-Governmental Organizations (NGOs).

To understand what underpins such health gains, we sat down with Ghulam Dastagir Sayed, Senior Health Specialist at the World Bank and one of the authors of the recently published report Progress in the Face of Insecurity.  

Voices of Youth: A Hope for One South Asia from Young Economists at Students' Meet

Nikita Singla's picture
Young economists from South Asia at South Asia Economics Students’ Meet (SAESM) 2018, Chittagong, Bangladesh
Young economists from South Asia at South Asia Economics Students’ Meet (SAESM) 2018, Chittagong, Bangladesh
Photo Credits: Nikita Singla/World Bank

At the 14th South Asia Economic Students’ Meet (SAESM), more than 100 top economics undergraduates and faculties from seven countries in South Asia convened in Chittagong, Bangladesh to discuss how greater regional integration in South Asia can help countries achieve the Sustainable Development Goals (SDGs). As these young economists engaged in vigorous academic competitions and research presentations on South Asia’s development opportunities, they also created fond memories and built lifelong friendships. Was SAESM 2018 a new hope for #onesouthasia? Let’s hear it from the students themselves.

“With the momentum built up, the stage set, with a banner that in all its glory was decorated with the flags of the seven South Asian states, we sat in our respective country groups to embark on a three-day long journey that was to change my perception of South Asia forever. The dis-embarkment on this passage saw us divided by geographical boundaries, as India and Pakistan made sure to sit the farthest away from each other. The end to this voyage, however, painted a story not many foresaw – twenty Indians and Pakistanis crammed together in a single bus, discussing our common history with a fondness anew to most, accompanied by bursts of people from either side breaking into rounds of Antakshari. At that point, we were one!" – Alizeh Arif, Lahore School of Economics

Rural Women Entrepreneurs: What does it take?

Shobha Shetty's picture

“Sabse jyada munafa chuski mein hai (The biggest margin lies in small ice pops)”, says Shanti Devi with the definitive confidence of a seasoned entrepreneur. Shanti, a resident of Kotwana village in Bihar’s Gaya district runs an ice-cream production and sales unit that has an annual revenue of INR 1.9 million and employs 22 workers for a significant part of the year. While sharing the long list of ice-cream flavours she vends, Shanti also signals at a much larger phenomenon. “Every third shop in this market is run by a JEEViKA member, ranging from grocery and utensil stores to a newspaper agency.”


Shanti is the microcosm of a transformative ecosystem that has nurtured 1.8 million new and existing women entrepreneurs while creating 800,000 new jobs in India. The JEEViKA that Shanti refers to, is a World Bank supported program of the Government of Bihar aimed at empowering women through Self-Help groups (SHGs), commodity specific producer groups and higher federations. The approach scaled up nation-wide under the National Rural Livelihoods Mission (NRLM) is driving growth and job creation in rural areas through women-owned enterprises.

Today there are 45 million rural women across India that are mobilized into self-help groups under the NRLM umbrella. Some 3.9 million SHGs and their federations have been empowered with skills, access to finance, markets, and business development services.  This is triggering a huge change in the lives of the rural women.

رفاه در حوزه جنوب آسیا مستلزم سهم بیشتر زنان با پرداخت معاش کافی در نیروی کار

Annette Dixon's picture
Also available in: English

Women in the Work Force
جنوب آسیا شاهد رشد اقتصادی ٦ در صدی طی ٢٠ سال گذشته بوده، که این امر در نتیجه سبب کاهش فقر و بهبود در عرصه صحت و تعلیم و تربیه گردیده است. ما در حالیکه از این پیشرفتها در روز جهانی زن تجلیل می کنیم، بهتر میبود اگر زنان بیشتر با دریافت مزد کافی شامل نیروی کار میبودند. زنان در جنوب آسیا فقط ٢٨ درصد نیرو کار و یا انعده شان که در جستجوی کار هستند، را تشکیل میدهند. در مقایسه  با حوزه خاورمیانه و شمال آفریقا که در انجان ٢١ درصد نیرو کار را مردان تشکیل میدهند در حوزه جنوب اسیا مردان ٧٩ درصد نیرو کار هستند، که این دومین کمترین میزان در جهان است.
 
 نیروی بالقوه انکشاف  جنوب آسیا با بزرگترین جمعیت کار در حال رشد، در طبقه متوسط قرار دارد؛ اما کمبود زنان در مشاغل و مشارکت اقتصادی، منعکس دهنده فرصت های از دست رفته است. ده ها میلیون زن در هند و سریلانکا، در طول بیست سال گذشته از نیروی کار کنار رفته اند.
 
 از جمله بسیاری از عوامل باز دارنده، یکی هم بیسوادی است که تقریبا نیمی از زنان بالغ  در جنوب آسیا را دربر میگیرد که دخترانشان از بالاترین میزان سوء تغذی در جهان رنج می برند. میزان خشونت علیه زنان و مرگ و میر مادران در بالاترین میزان در جهان باقی مانده است. همه این عوامل مشارکت کم، بیکاری بیش از حد  و تفاوت های مزد مستمر برای زنان است، که در بازار کار را نشان می دهد.
 
 چه کاری می توانیم انجام دهیم تا به وجه احسن، زنان را تشویق کنیم تا در نیروی کار شرکت کنند؟ این کار، با شروع ارزش قایل شدن به ارزشهای دختران برابر فرزندان است - دسترسی آنها به غذاهای مغذی و سرمایه گذاری در آموزش و پرورش آنها برای دستیابی به توانایی هایشان فراهم می شود. بیایید علاقۀ دختران جوان را در موضوعاتی مثل علم و ریاضیات جلب کنیم و آنها را متقاعد سازیم که آنها به همان اندازه پسران توانایی دارند و میتوانند در مهندسی، تحقیقات علمی، فناوری اطلاعات و دیگر زمینه هایی که توسط کارفرمایان تقاضا می شود، شغل ایجاد کنند. ما همچنین باید توجه فرزندانمان را به احترام دختران و زنان افزایش دهیم و روشن کنیم که برای خشونت مبتنی بر جنسیت، هیچ مجال باقی نمانده است.

South Asia’s prosperity will require more women to work for pay

Annette Dixon's picture
Also available in: دری

Women in the Work Force

South Asia has enjoyed a growth rate of 6 percent a year over the past 20 years. This has translated into declining poverty and improvements in health and education. While worthy of celebration as we mark International Women's Day, the success could have been more dramatic if more women worked for pay. Only 28 percent of women in South Asia have a job or are looking for one, compared to 79 percent of men. This is the second lowest in the world, after the Middle East and North Africa region at 21 percent.

With the largest working-age population and growing middle class, South Asia’s development potential is vast. But the lack of women in employment and economic participation reflects lost potential. In India and Sri Lanka, tens of millions of women have dropped out of the work force over the last twenty years.

Many factors are holding them back. Almost half of South Asia’s adult women are illiterate and its girls suffer from the highest malnutrition rates in the world. Rates of violence against women and maternal mortality remain among the highest in the world. All these factors translate into a labor market characterized by low participation, high unemployment and persistent wage gaps for women.

What can be done to better prepare and encourage women to participate in the work force? It starts with valuing our daughters as much as our sons – providing them with the same access to nutritious foods and investing in their education for them to reach their potential. Let’s spark the interest of young girls in subjects like science and mathematics, and convince them that they are just as capable as boys –that they too can build careers in engineering, scientific research, IT, and other fields that are in demand by employers. We must also raise our sons to respect girls and women, and make it clear that there is zero-tolerance for gender-based violence.

د افغانستان راتلونکی نقشه کول، هرځل یو سړک

Walker Bradley's picture
Also available in: English | دری
Mapping Afghanistan’s future, one road at a time
اوپن سټريټ مپ د جغرافيايي معلوماتو يوه وړيا منبع ده چې د کارپوهو نقشه اخيستونکو يوې ډلې رامنځته کړې او فعاله يې ساتي.  انځور: ټایمني/نړیوال بانک

د ۲۰۱۷ کال په مې مياشت کې نړیوال بانک په افغانستان د خپلو فعاليتونو د بيا پيل ۱۵ مه کليزه ونمانځله. دا په داسې حال کې ده چې د دغو ۱۵ کلو په اوږدو کې نړیوال بانک افغان دولت ته اړينې مرستې برابرې کړي او دولت يې افغانانو ته د عامه خدمتونو رسولو جوګه کړی. په دې بهير کې مو له دولت سره په ګډه د روغتيا، پوهنې او زېربناوو په برخو کې ګڼې شمېرې او معلومات راټول کړي.

سره له دې چې په بېلابېلو سکتورونو کې معلومات په خوره وره او ګډه وډه بڼه په عام ډول د لاسرسي وړ دي، خو دا معلومات لا دومره نه دي چې له افغانانو او پراختيايي ملګرو سره د پروژو په طرحه او پاليسي جوړولو کې، چې کليدي ونډه لري، مرسته وکړي. د بېلګي په ډول: موږ په داسې حال کې چې د واکسينو د تطبيق او د نویو زېږېدلو کوچنیانو شمېرې لرو، د هغو سړکونو په اړه چې صحي مرکزونو ته ورغلي معلومات نه لرو. همدا راز، موږ ښايي په ښوونځيو کې د زده کوونکو د حاضرۍ او د هغو زده کوونکو چې په ازموينو کې کاميابېږي د شمېرو په اړه معلومات ولرو، خو په دې اړه چې زده کوونکي په څومره وخت کې ښوونځي ته رسېږي، کافي معلومات نلرو.

دا بېلګې روښانوي چې څنګه دقیق لومړني معلومات او شمېرې را سره د صحي مرکزونو او خدماتو په غځولو کې مرسته کوي او يا څنګه ښوونې ته لاسرسی پياوړی کولای شو. د هر کيلومتر سړک نقشه اخيستنه موږ ته راښوولای شي چې کوچنيان تر ښوونځي څومره پلي ځي‌، او يا يو ناروغ په څومره وخت کې تر روغتونه رسېږي. بې له شکه چې لومړنیو معلوماتو او شمېرو ته څرګنده اړتيا ليدل کېږي، چې په رڼا کې يې اړوند چارواکي په هر پاټکي کې له دې ګټه واخلي.

اهمیت نقشه برداری برای اینده افغانستان، اما یک سرک در یک وقت

Walker Bradley's picture
Also available in: English | پښتو
Mapping Afghanistan’s future, one road at a time
اوپن ستريت مپ يک منبع رایگان معلومات جغرافيايی است که توسط یک گروهی از متخصصان  نقشه برداری بميان آمده و فعالیت می نماید. عکس: تایمنی فلم/ بانک جهانی

بانک جهانی در ماه می سال ۲۰۱۷، از پانزدهمین  سالگرد از سرگیری فعالیت هایش در افغانستان تجليل نمود.  این در حالیست که طی این ۱۵ سال گذشته بانک جهانی حمایت لازم را برای دولت افغانستان غرض فراهم آوری خدمات عامه به افغانها فراهم نموده است. در اين فرایند، مشترکاً با دولت افغانستان ما توانستیم معلومات و آمار بسیاری را در بخش های صحت، معارف و هم چنان زیربنا ها جمع آوری نمايیم.

با آنکه معلومات در عرصه های مختلف بصورت پراگنده و غیر هماهنگ در دسترس عام قرار دارد اما این معلومات هنوز هم کافی نیست تا افغانها و همکاران انکشافی را در طرح ریزی برنامه ها و تدوین پاليسی ها که نقش کلیدی دارند، کمک نماید. به طور مثال ما در حاليکه آمار تطبيق واکسين و اطفال نوزاد را داريم، اما در مورد سرک ها ییکه به مراکز صحی منتهی میشوند آگاهی نداریم. به همین ترتیب، ممکن است در رابطه به میزان حاضری شاگردان در مکاتب و شاگردانيکه در امتحانات کامياب ميشوند بدانیم، اما  در مورد اینکه آیا چه زمانی را در برمیگیرد، تا شاگردان به مکتب برسند، معلومات کافی در دست نداريم.

این مثال ها نشان دهنده این است که چگونه  معلومات و آمار اساسی و دقیق ميتواند در گسترش پلانگذاری تسهيلات و خدمات صحی کمک نماید  و يا هم چگونه میتوانیم با دسترسی به این آمار دسترسی معارف را تقويت بخشیم. در نهایت امر، نقشه برداری هرکيلومتر سرک به ما کمک مينماید، تا بدانیم که اطفال بعد از طی چه مصافتی به مکتب میرسند، یا چه زمانی نیاز است، تا یک بیمار به شفاخانه برسد. بدون شک، دسترسی به آمار اساسی و دقیق یک نياز شمرده می شود، تا در روشنی آن مسوولین ذیربط در تمام سطوح از آن استفاده نمایند. 

Mapping Afghanistan’s future, one road at a time

Walker Bradley's picture
Also available in: دری | پښتو
Mapping Afghanistan’s future, one road at a time
OpenStreetMap is an open source geospatial data portal built and maintained by a community of mappers. Photo Credit: Taimani Films/ World Bank


In May 2017, the World Bank celebrated its 15 years of reengagement in Afghanistan. Since reengagement, we have helped the government deliver public services to its citizens and, in the process, accumulated a wealth of data on many sectors from health and education to infrastructure.

However, publicly available base data used across sectors – also called ‘foundation’ data-- is still lacking. As it happens, that information is important to design projects and inform policies.

Case in point: while we may have data on vaccines given or babies born, we don’t know much about the roads that lead to the clinic. Similarly, we may get data on school attendance and passing rates of students, but we don’t know how long it takes for students to reach their schools.

These examples highlight how foundation data can help better plan the expansion of healthcare facilities or enhance access to education. After all, each mapped kilometer of a road can help us understand how long Afghan children must walk to get to school or how long it takes sick Afghans to reach a hospital.

Without question, there is a clear need for better foundation data to inform decision making at all levels.

Pages