Syndicate content

Afghanistan

کرنه: د ځوانانو لپاره د غوره کاري فرصتونو رامنځته کول

Izabela Leao's picture
Also available in: English | دری

دوه دېرش کلنه پښتنه هغه بېوزله مېرمن ده، چې له خپل مېړه او پنځو نورو ماشومانو سره په هرات کې ژوند کوي. هغه د چرګانو ساتلو يو فارم لري. نوموړې د هغو کسانو له جملې څخه يوه مېرمن ده، چې د مالدارۍ او بڼوالۍ له ملي پروګرام برخمنه شوې ده، پرېکړه يې کړې وه، څو د فارم لرلو د روزنې کورس تعقيب کړي. هغه وايي: "زه پخوا ډېره بېوزلې وم، د داسې يو کس په څېر وم، چې له ستونزو سره د مخ کېدو وس مې نه لرله." پښتنې د خپلې روزنيزې دورې له پاى ته رسولو وروسته د هګيو شاوخوا ١٠٠ چرګوړي ترلاسه کړل او پر دې سربېره ورته د حيواناتو د واکسين امکانات او د تغذيې وسايل هم برابرشول. په پايله کې هغه په دې بريالۍ شوه، څو له دې جملې يې ٨٠ چرګوړي وروزي او اوسمهال له همدې لارې هره ورځ ٥٦٠ افغانۍ عايد ترلاسه کوي، چې د يادو پيسو له اندازې يې نيمې د خپلو چرګو لپاره د غذا پېرلو لپاره ساتي. 

زراعت: ایجاد فرصت های بهتر شغلی برای جوانان

Izabela Leao's picture
Also available in: English | پښتو

پښتنه زن سی و دو ساله و بی بضاعتیست که با شوهر و پنج فرزندش در ولایت هرات زنده گی می کند. او مالک یک فارم مرغداری است. وی به عنوان یکی از کسانی که از مزایای برنامه ملی باغداری و مالداری  سود جُسته است، تصمیم گرفت، تا آموزش های  کورس فارم داری را دنبال کند. وی میگوید: "من قبلآ بسیار درمانده بودم، کاملآ یک شخص که توانایی مقابله با مشقات روزگار را نداشتم."  پښتنه  پس از تکمیل دوره آموزشی، به تعداد ۱۰۰ قطعه ماکیان تخمی  را دریافت کرد و ضمنآ وسایل، تغذیه  و امکانات دسترسی به واکسین حیوانات نیز برایش فراهم گردید.  وی توانست هشتاد قطعه ماکیان را پرورش داده و از آن طریق  روزانه ۵۶۰ افغانی عاید کسب کند که نیمی از این مقدار پول را برای خریداری غذای مرغهای خود، هزینه می کند.  وی می گوید: "از فارم مرغداری سپاسگزارم و از مهربانی خداوند شکر گذارم. حالا میتوانم مصارف زنده گی ام را تامین کنم و دید روشن نسبت به آینده خانواده ام داشته باشم."

په افغانستان کې د نړیوال بانک د بیا همکاریو د پیل د پنځلسمې کالیزې نمانځنه

Raouf Zia's picture
Also available in: English | دری




نړیوال بانک په افغانستان کې خپل فعالیتونه پر ۱۹۷۹ میلادی کال د پخواني شوروي اتحاد له یرغل څخه وروسته و ځندول. ددې ادارې فعالیتونه د ۲۰۰۲ میلادي کال د می په میاشت کې د افغانانو له ضروري اړتیاوو څخه د ملاتړ او ددې هېواد له دولت سره ددې هېواد اتباعوته د خدمتونو د برابرولو له پاره د پیاوړو او ځواب ویونکو بنسټونو د رامینځته کولو په منظور بیاپیل شول.

د می میاشت په کابل کې د نړیوال بانک د فعالیتونو د بیا پیل له نمانځنې سره سمون لري چې په ۲۰۰۲ کال کې وروسته له ډیر ځنډ څخه دفتر پرانیستل شو. د نړیوال بانک له ۱۵ لاسته راوړنو او مهمو فعالیتونو سره په تیرو ۱۵ کلونو کې آشنا شۍ.

تجلیل از پانزدهمین سالگرد اغاز مجدد همکاری های بانک جهانی درافغانستان

Raouf Zia's picture
Also available in: English | پښتو




بانک جهانی فعالتیهای خویش را در افغانستان در سال ۱۹۷۹ میلادی پس از تهاجم شوروی سابق به تعلیق در اورد. فعالیتهای این اداره در ماه می سال ۲۰۰۲ میلادی بمنظور حمایت از نیازمندی های ضروری افغانها و کمک به دولت این کشور در راستای ایجاد نهاد های قوی و پاسخگو غرض فراهم اوری خدمات به شهرواندان این کشور مجددا اغاز گردید.

ماه می مصادف به بزرگداشت از پانزدهمین سالگرد از سرگیری فعالیت های دفتربانک جهانی در کابل در سال ۲۰۰۲ میباشد. با ۱۵ دست آورد و فعالیت کلیدی بانک جهانی در ۱۵ سال گذشته آشنا شوید.

Celebrating 15 Years of reengagement in Afghanistan

Raouf Zia's picture
Also available in: دری | پښتو




Shortly after the Soviet invasion in 1979, the World Bank suspended its operations in Afghanistan. Work resumed in May 2002 to help meet the immediate needs of the poorest people and assist the government in building strong and accountable institutions to deliver services to its citizens.

As we mark the reopening of the World Bank office in Kabul 15 years ago, here are 15 highlights of our engagement in the country:

Building a more resilient Afghanistan

Ditte Fallesen's picture
Helping Afghanistan Become More Resilient to Natural Disasters


This blog is part of a series highlighting the work of the Afghanistan Disaster Risk Management and Resilience Program

During the almost 4 years I spent in the World Bank office in Kabul, I experienced frequent earthquake tremors and saw the results of the significant reduction in winter snow, which severely impacts the water available for agriculture during spring and summer.
 
While limited in scope, my first-hand experience with natural disasters adds to the long list of recurring hazards afflicting Afghanistan. This list is unfortunately long and its impact destructive.
 
Flooding, historically the most frequent natural hazard, has caused an average $54 million in annual damages. Earthquakes have produced the most fatalities with 12,000 people killed since 1980, and droughts have affected at least 6.5 million people since 2000.

Climate change will only increase these risks and hazards may become more frequent and natural resources more scarce. Compounded with high levels of poverty and inadequate infrastructure, the Afghan population will likely become more vulnerable to disasters.

Risk information is critical to inform development planning, public policy and investments and over time strengthen the resilience of new and existing infrastructure to help save lives and livelihoods in Afghanistan.

Animal vaccinations help Afghan farmers and their livestock stay healthy

Dr. Sarferaz Waziry's picture
Also available in Dari | Pashto
 
On a visit to a vaccination program in Kalakan district in Kabul Province, I met many farmers who were happy and grateful that their animals were being vaccinated. Many Afghans today, including those in the villages, now understand that there are diseases that can pass from animals to humans and the best way to prevent it is to vaccinate the animals.

One of the farmers told me, “In the past we used not to care about the animals because we thought it did not matter. If an animal fell sick, we would slaughter it and buy a new one. But now we understand the value of animal health and vaccinations. We vaccinate our animals and by taking care of them, we ensure our good health too.”
 
Afghanistan’s economy is highly dependent on animal husbandry and this makes the population susceptible to a host of animal-borne infections. Additionally, the country is a large importer for livestock products, and it is significantly important to improve the Afghan livestock sector through better animal health to gradually substitute imports. One such infection is brucellosis, which is highly contagious and spreads to humans from infected domesticated animals, such as goats, cattle, sheep, or dogs. It is caused by consumption of contaminated food, especially raw meat and unpasteurized milk. The bacteria can also spread through air or on contact with an open wound and even on contact with skin.
 
Since 2013, through vaccination campaigns for domestic animals and awareness about how animal diseases convey to human, there is improvement in livestock products and public health.

څوک ښوونځي ته ځي؟ ولايتي لنډيزونه موږ ته د لومړني ښوونځيو د حاضرۍ کچه په ډاګه کوي

Christina Wieser's picture
Also available in: English
Student in a classroom in Afghanistan.
Students in a classroom in Bamyan Province. Photo Credit: Taimani Films/ World Bank

افغانستان له یو لړ ننګونو لکه بېوزلۍ، نه پرمختګ او نا امنۍ سره لاس او ګرېوان دی. دا د حیرانتیا خبره نه ده، چې تاوتریخوالي او جګړې د هېواد پر اقتصاد او د خلکو پر سوکالۍ ژوره اغېزه کړې ده خو افغانستان د پرمختيا هيله لري لکه تر ۲۰۳۰ پورې په لومړنيو ښوونځيو کې د جنسیت برابري.

د دې لپاره چې ډاډه شو افغانستان خپلو موخو ته رسېږي، مهمه دا ده د هېواد پر ټولنيز او اقتصادي پرمختګ پوه شو.

د افغانستان د اسلامي جمهوریت د اقتصاد وزارت په همکارۍ او د مرکزي احصايې ادارې د اطلاعاتو پر اساس، نړیوال بانک په دې وروستيو کې د ولايتي لنډیزونو درېیمه ګڼه په پښتو او دري دواړو ژبو خپره کړې، چې په ټولنیزو او اقتصادي شاخصونو کې هر اړخیز پرمختګ (د زده کړو په ګډون هم په ملي او هم د ولايتونو په کچه) څرګندوي.

دا څه په ډاګه کوي؟ موږ وینو چې افغانستان د بشري انکشاف په برخه کې په زړه پورې پایلې لري؛ لکه ښوونه او روزنه، روغتيا، او اساسي خدمتونو ته لاسرسی، خو افغانان په ټولیزه توګه دغو پرمختګونو ته، چې په بېلابېلو ولايتونو کې ژوند کوي، مساوي لاسرسی نه لري. په حقیقت کې ټولنيزې او اقتصادي پایلې د افغاني کورنیو پر ژوند ژور اغېز لري.

لنډیزونه ښيي چې نجونې په ځانګړې توګه په لومړني ښوونځي کې د شاملېدو په وخت له ننګونو سره مخ کېږي خو په هغو ځایونو کې، چې هغوی ښوونځي ته ځي، زده کوونکي خوښ وي چې خپلو اهدافو ته رسېږي. د دریچه نور ښوونځي زده کوونکې مسعودې نبي وویل: ((د نجونو او هلکانو تر منځ توپير باید نه وي، زه نه ډارېږم، زه خوشحاله یم، چې ښوونځي ته راغلې يم، زه غواړم، چې یوه انجینره شم.))

له بده مرغه ټولې نجونې د مسعودې په شان ښوونځي ته د تګ فرصت نه لري، موږ په ښوونځي کې د هلکانو او نجونو تر منځ په حاضرۍ کې د لوی توپیر شاهد یو. په افغانستان کې د نجونو او هلکانو د حاضرۍ کچه، د لومړني ښوونځي د ۲۰۰۷ او ۲۰۰۸ په پرتله په ۲۰۱۱ او ۲۰۱۲ کې لوړه شوه خو د ۲۰۱۱ او ۲۰۱۲ په پرتله په ۲۰۱۳ او ۲۰۱۴ کې ټیټه شوه. په منځني ډول په ۲۰۱۳ او ۲۰۱۴ کې د هرو درېیو هلکانو په مقابل کې یوازې دوه افغان نجونې لومړني ښوونځي کې شاملې شوې. لا تر اوسه په لومړنيو ښوونځيو د جندر برابري نه ده رامنځته شوې، په داسې حال کې، چې ډېری نجونې له زده کړو بې برخې دي.

نو پوښتنه دا ده، چې موږ باید د نجونو د زده کړو په برخه کې په کومو ځایونو کې پانګونه وکړو، تر څو د جندر برابرۍ ته ورسېږو؟ د دې ځواب به يوازې په ملي کچه د اطلاعاتو په ورکولو سره کافي نه وي، موږ باید د افغانستان له ولايتونو څخه اطلاعات ولرو، څو وشو کولی په دې برخه کې پرمختګ اندازه کړو.

لنډیز، له ۲۰۰۷ کال راهیسې په هر ولايت کې پرمختګ ښيي، موږ ته اجازه راکوي، چې په لومړني ښوونځي کې د حاضرۍ توپیر له احتماله ارزونه وکړو.

په ډېری ولایتونو کې (۱۸ د ۳۴ څخه) کوم پرمختګ چې موږ له ۲۰۰۷ - ۲۰۰۸ څخه تر ۲۰۱۳ - ۲۰۱۴ کلونو پورې وليد، بسنه نه کوي، څو تر ۲۰۳۰ پورې په لومړنيو ښوونځيو د جنسیت توپیر له منځه یوسو.

که څه هم ځيني ولايتونو شته، چې موږ ته هيله راکوي؛ په دایکنډي او هرات ولایتونو کې د هلکانو په پرتله ډېرې نجونې په ۲۰۱۳- ۲۰۱۴ کلونو کې لومړني ښوونځيو کې شاملې شوې. سربېره پر دې  اووه ولايتونه به په راتلونکو پنځو کلونو کې د هغو د پرمختګ په اوسنۍ کچه به په لومړنیو ښوونځیو کې د جندر برابري ترلاسه کړي.

سرپل کې د ۲۰۰۷- ۲۰۰۸ په پرتله په ۲۰۱۳- ۲۰۱۴ کلونو کې په لومړني ښوونځيو کې د هلکانو د حاضرۍ په نسبت د نجونو په حاضرۍ کې فوق العاده پرمختګ راغی. سرپل کې به په دې کچه پرمختګ وکولی شي د یو کال په موده کې په لومړنیو ښوونځيو کې د جنسیت توپیر له منځه يوسي.

Who goes to school? Here’s what Afghanistan’s Provincial Briefs tell us about primary school attendance

Christina Wieser's picture
Also available in: پښتو
Student in a classroom in Afghanistan.
Students in a classroom in Bamyan Province. Photo Credit: Taimani Films/ World Bank


Afghanistan grapples with a range of challenges from growing insecurity to stagnating growth and rising levels of poverty. It is no surprise that the impact of the violent conflict on the country’s economic prospects and the welfare of its people is profound. Yet, Afghanistan carries ambitious development goals including achieving gender parity in primary schooling by 2030 among others. To ensure Afghanistan meets its goals, it is important to know how the country has progressed on socio-economic outcomes.  

In collaboration with the Ministry of Economy of the Islamic Republic of Afghanistan and based on data provided by the Central Statistics Organization, the World Bank recently published the third edition of the Provincial Briefs (also available in Dari and Pashto), which provides a comprehensive profile of the most recent progress on a set of socio-economic indicators including education both at the national and at the provincial levels[1].

What do they reveal? We can see Afghanistan has achieved impressive improvements in human development outcomes—in areas such as education, health, and access to basic services. But this overall progress has not benefitted everyone equally and gaps in access between Afghans living in different provinces persist. In fact, where Afghan families live matters greatly for their socio-economic outcomes. And when it comes to schooling, this is no different. Location determines whether children will go to school or not.

The Citizens’ Charter—a Commitment toward Service Delivery across Afghanistan

Ahmad Shaheer Shahriar's picture
Citizens charter launch in presidential palace
Inaguration of the Citizens’ Charter Afghanistan Project (CCAP) on 25th September, 2016 was attented by the President, the Chief Executive of Afghanistan, cabinet ministers, and over 400 representatives from the donor community, international organizations, and Community Development Councils (CDCs) from all 34 provinces of the country. Photo Credit: Rumi Consultancy / World Bank


Will rural communities in Afghanistan be deprived of development services upon the completion of the National Solidarity Programme (NSP) in the Ministry of Rural Rehabilitation and Development (MRRD)?
 
What will happen to the Community Development Councils (CDCs) established in rural communities to execute people’s development decisions and priorities?
 
Will our country continue to witness reconstruction of civic infrastructure?
 
These were some of the questions that troubled thousands of villagers as the NSP neared its formal closure date - NSP had delivered development services in every province of Afghanistan for 14 years.
 
To address these questions and allay their concerns, the Government of the Islamic Republic of Afghanistan formally launched the Citizens’ Charter Program on September 25, 2016 to sustain the uninterrupted development and reconstruction in Afghanistan.

Pages