Syndicate content

Gender

تاثیرات مثبت برنامه صحت در ولایت دایکندی

Fahimuddin Fahim's picture
Also available in: English | پښتو



با آنکه من در بخش مدیریت پروژه در ولایت دایکندی تجربۀ زیاد دارم، اما مقیاس و تاثیرات برنامه صحت وزارت صحت عامه در این ولایت درحقیقت فوق العاده الهام بخش پنداشته میشد – بطور مثال می توانم از جمله ۳۹ مراکز صحی که بسته های خدمات ابتدایی صحی را ارائه می نمود، یاد آوری نمایم که اینها همه به صورت ماهوار بیشتر از ۷۷،۰۰۰ بیمار را مورد معالجه و مراقبت قرار میدادند. تنها در ماه اکتوبر ۲۰۱۶، این مراکز توانستند ۶۱۵ واقعه ولادت را  تحت پوشش کمک های مورد نیاز بیماران قرار دهند، که از مجموع نوزادان، بیش از ۶۹ نوزاد  تنها در مرکز صحی تیمران چشم به دنیا گشودند.
 
در حقیقت، زمانیکه محور بحث پیرامون صحت زنان متمرکز باشد، برنامۀ آموزشی صحت توانسته، تا در هر یک از این مراکز صحی زمینه حضور حد اقل یک تن از کارمندان صحی طبقه اناث را فراهم سازد. این امر قسماٌ از بابت تکمیل شدن موفقانۀ برنامه های آموزشی ماهران ولادی و دایه های صحی محلی میسر گردیده، که می توان از این برنامه های آموزشی و تعلیمی برای قابله به سطح جامعه و آموزش صحی برای نرس ها به سطح جامعه در این ولایت یاد کرد. همچنان این برنامه در تمامی ساحاتِ که تحت پوشش برنامه صحت قرار داشتند، یک عده مراکز صحی در سطح محلات را نیز به کمک شورا های محلی ایجاد و تقویت بخشیده و بالای صلاحیت وظایف و اعتبارنامه های کارمندان صحی نیز تدابیر نظارت و بررسی جدی را عملی مینمودند.
 
برنامۀ صحت یکی از برنامه های کلیدی وزارت صحت عامه می باشد که تمویل مالی آن توسط اداره انکشاف بین المللی گروپ بانک جهانی و صندوق بازسازی افغانستان در مشارکت با چندین نهاد تمویل کننده دیگر بین المللی صورت میگیرد. وزارت صحت عامه جمهوری اسلامی افغانستان از سال ۲۰۱۳ الی ماه جون ۲۰۱۷ موسسه غیر دولتی PU-AMI را در ولایت دایکندی قرارداد عقد نموده بود، تا در مطابقت با اهداف ملی صحی این وزارت، خدمات اساسی صحی  را ارائه و فراهم نماید. این اهداف در برگیرنده کاهش واقعات مرگ و میر مادر و نوزاد و بهبود صحت طفل و اتخاذ تدابیر مشخص به منظور تغذی معیاری میباشد. روی این ملحوظ این برنامه بر افزایش دسترسی به خدمات صحی، ظرفیت سازی، تقویت همکاری و هماهنگی، ترویج استفاده از اطلاعات نظارت و ارزیابی و فراهم آوری تسهیلات برای انتقال و دسترسی ادویه جات متمرکز است.

په ډایکندي ولایت کې د صحت برنامې مثبتې اغېزې

Fahimuddin Fahim's picture
Also available in: English | دری



که څه هم زه په ډایکندي ولایت کې د پروژو د مدیریت په برخه کې پراخه تجربه لرم، خو د عامې روغتیا وزارت له خوا په دې ولایت کې د صحت برنامې د تطبیق اغیز او پراخوالی په رښتیا هم ډېر الهام بښونکی دی – د بېلګې په توګه کولای شم په دغه ولایت کې د هغو ۳۹ روغتیايي مرکزونو یادونه وکړم کوم چې هلته لومړني روغتیايي خدمات وړاندې کوي، چې دا ټول په میاشتنۍ توګه د څه باندې ۷۷۰۰۰ ناروغانو درملنه او پالنه ېې ترسره کوله. د ۲۰۱۶ کال د اکټوبر په میاشت کې، دغو مرکزونو وکولای شول، تر څو د خپلو ناروغانو د زېږون ۶۱۵ پیښو ته رسیدنه وکړي، چې له دې ټولټال نویو زیږول شویو ماشومانو څخه څه باندې ۶۹ یې یوازې د تیمران په روغتیايي مرکز کې نړۍ ته سترګې راغړولې دي.
 
په حقیقت کې، کله چې د بحث محور د ښځو پر روغتیا باندې ولاړ وي، نو د صحت د زده کړې برنامه پر دې توانیدلی، تر څو په هر یوه دغه روغتیايي مرکز کې لږ تر لږه د یوې ښځینه روغتیايي کارکوونکې د شتون زمینه برابره کړي. دا کار تر یوه ځایه پورې د کلیو په کچه د ماشوم د زېږون د ماهرانو او روغتیايي نرس قابله ګانو د روزنیز پروګرام د بریالي پای ته رسیدو له کبله ممکن شوی ده، چې کولای شو له دغو روزنیزو او ښوونیزو پروګرامونو څخه په دې ولایت کې د کلیو په کچه د قابله ګانو  او د ټولنې په کچه د نرسانو د روغتیايي زده کړې په توګه یادونه وکړو. همداشان، دغه پروګرام د صحت د برنامې تر پوښښ لاندې ټولو سیمو کې، د کلیو په کچه یو لړ روغتیايي مرکزونه هم د سیمه ییزو شوراګانو په مرسته جوړ او پیاوړي کړل او د روغتیايي کارکوونکو د دندو پر صلاحیت او اعتبارلیکونو باندې یې څارنیز تدابیر او جدي څېړنه عملي کړه.
 
د صحت برنامه د عامې روغتیا وزارت یو له مهمو پروګرامونو څخه شمېرل کېږي، چې د هغې تمویل د بې وځله هېوادونو لپاره د نړیوال بانک د نړیوالې پرمختیايي ادارې له بودیجې او د افغانستان د بیارغونې صندوق لخوا د څو نورو نړیوالو تمویلوونکو ادارو په ګډ مشارکت تر سره کېږي. د افغانستان د اسلامي جمهوري دولت د عامې روغتیا وزارت له ۲۰۱۳ کال څخه د ۲۰۱۷ کال د جون تر میاشتې پورې د PU-AMI په نوم له یوې غیر دولتي ادارې سره تړون لاسلیک کړی وو، تر څو د ډایکندي په ولایت کې د وزارت له لوري د څرګندو شویو روغتیايي ملي موخو سره سم بنسټیز روغتیايي خدمات وړاندې کړي. په دغو موخو کې د مور او ماشوم د مړینې د پیښو راکمول او د ماشوم د روغتیا ښه والی او د معیاري تغذي په خاطر د تدابیرو نیول شامل وو. له همدې کبله، دغه برنامه روغتیايي خدماتو ته د لاسرسي د زیاتوالي، ظرفیت جوړونې، د همکارۍ او همغږۍ د پیاوړتیا، د څارنې او ارزونې د اطلاعاتو د کارونې دودوالي او د درملو د لېږد او ورته د لاسرسي په برخه کې د اسانتیاوو په رامنځته کولو باندې متمرکزه ده.

Stitching Dreams: In Tamil Nadu, Rural Women Show the Way to Start Up India

Samik Sundar Das's picture
In our travels across rural Tamil Nadu we met many women who had a great deal of experience in working in the large garments factories of the state – in Tiruppur and Chennai. But, after getting married their family responsibilities forced them to leave their jobs and return to their villages. Now these young women have put their years of experience to use and are setting up small enterprises in their home villages, sewing garments for India’s huge domestic market. It is a win-win situation for all. Working out of thatched huts and refurbished cowsheds, the newly-minted women entrepreneurs not only turn in a tidy profit but also create much-needed employment for others. The large garment manufacturing companies, faced with crippling shortages of skilled labor, now outsource orders to these units. Today, these fast-growing women’s enterprises have not only opened up new avenues for rural women to work, boosting female labor force participation, but also added a new grassroots and gender dimension to the idea of Start Up India.   
 
As we entered the small hut of rammed earth thatched with coconut leaves, the sounds we heard belonged to a different world. Amidst the whir of industrial sewing machines, nine young women were busy stitching bolts of fabric into men’s shirts, destined for India’s vast domestic market for low-cost garments.  
 
Once a large cow shed, a garment unit today.

This was Inam Koilpatti village in India’s southern state of Tamil Nadu. Even though many villages in the state were rapidly urbanising, this village still had many huts, and prosperity was yet to arrive.
 
Two young women, Indhurani and Gurupakkiam, ran this tiny unit. Born with an entrepreneurial spirit, these women have unwittingly given a much-needed boost to the idea of ‘Start Up India’ in this poor region.
 
“We were both working at a company in Thalavaipuram,” they began. (Thalavaipuram is an emerging garments hub nearby.) “But, with family responsibilities it was getting hard for us to travel 20 km to work. Three years ago we approached our employer with a proposition. We would set up a unit in our village, if he would give us orders,” they narrated.

تاثیرات برنامۀ همبستگی ملی بر زندگی مردم در ولایت کندهار

Abdul Qayum Yousufzai's picture
Also available in: English | پښتو
برنامه همبستگی ملی زندگی میلیونها افغان روستانشین را در سراسر این کشور بهبود بخشیده است.  جاگزین این برنامه، برنامه میثاق شهروندی میباشد، که هدف ان یک پیمان اجتماعی میان حکومت و شوراهای انکشافی محلی است، تا از طریق تقویت این  شورا ها ارایه خدمات اساسی  در عرصه های  زیربنایی و اجتماعی را  به جوامع نیازمند بهبود بخشند.  عکس: شرکت مشورتی رومی/ بانک جهانی
سالهای نه چندان دور، دقیقاً ۱۵ سال پیش، زمانی را به یاد می آورم که مردم در ولسوالی های کندهار برای انتقال محصولات زراعتی شان به مرکز ولایت از حیوانات استفاده می کردند. در آنزمان در کندهار  شاید چند سرک محدود  وجود داشت و تعداد مراکز صحی و مکاتب انگشت شمار بود و در کل بسیاری از زیربناهای مهم در این ولایت در نتیجه حوداث انزمان متاثر گردیده بود . اما بدتر از همه اینکه، وضعیت اقتصادی افغان های که درامد متوسط داشتند‌‌ٰ، نیز چندان خوب نبود و دسترسی مردم به فرصت های درامدرا، و سایر تسهیلات معیشتی بسیار اندک و یا هم اصلاً وجود نداشت.
 
اما از سال ۲۰۰۳ به بعد همه چیز تغییر کرد. درحالیکه بسیاری از پروژه های انکشافی هم اکنون در ولایت کندهار تکمیل گردیده اند، لیکن در میان آنها برنامۀ همبستگی ملی یکی از برنامه های بسیار موفق و شناخته شده با بیشترین تاثیر گذاری بشمار میرود. این برنامه از سال ۲۰۰۳ الی ۲۰۱۶، از مجموعی ۱۷ ولسوالی ولایت کندهار در ۱۶ ولسوالی آن تطبیق گردیده است و به تعداد ۱۹۵۲ شورای انکشافی محلی را ایجاد نموده است که از طریق آن بیشتر از ۳۳۰۰ پروژه تکمیل گردیده است.
 
مردم کندهار در کل  تابع یک سلسله رسوم مشخص میباشند و بطور عموم این ولایت از جمله ولایات بسیار سنتی محسوب میشود. زمانیکه این برنامه در کندهار آغاز به کار نمود، کندهاریان علاقۀ چندان به ایجاد شورا های انکشافی محلی که باید از طریق برگزاری انتخابات در سطح قریه ها ایجاد می شد، نداشتند.

National Solidarity Programme Transformed Scores of Lives in Kandahar Province

Abdul Qayum Yousufzai's picture
Also available in: دری | پښتو
 
The National Solidarity Programme (NSP) improved lives of millions of Afghans across rural Afghanistan. NSP's successor, the Citizens’ Charter Afghanistan Project aims to improve the delivery of core infrastructure and social services to participating communities through strengthened development councils. Photo Credit: Rumi Consultancy/World Bank

Not so long ago, 15 years to be exact, I remember when people in the districts of Kandahar used animals to transport their agricultural harvest to the provincial center. There were a few, if any, motorable roads, and we had a limited number of health centers and schools in the province. Most of the infrastructure laid in ruins. But worst of all, the economic condition of the average Afghan was quite bad with little or no access to income, opportunities, and facilities.
 
Things have changed since 2003. While many development projects have been implemented in Kandahar Province, the National Solidarity Programme (NSP) has been one of the most popular and high impact. Running from 2003 to 2016, NSP was implemented in 16 of 17 districts and set up 1,952 Community Development Councils (CDCs), which implemented over 3,300 projects.
 
In Kandahar, communities are very conservative, and, overall, the province is highly traditional. When the program was launched, people in Kandahar were not interested in establishing CDCs through holding elections at the village level.

په کندهار ولایت کې د خلکو په ژوند باندې د ملي پیوستون د برنامې اغېز

Abdul Qayum Yousufzai's picture
Also available in: English | دری
د افغانستان د ملي پیوستون برنامه توانېدلې، چې د میلیونونو هغو افغانانو په ژوند کې ښه والی رامنځته کړي کوم، چې په کلیو او بانډو کې ژوند کوي. د دغې برنامې ځای ناستې د ولسي تړون برنامه بلل کیږې، چې هدف یې د حکومت او سیمه ییزو پرمختیايي شوراګانو ترمینځ یو ټولنیز تړون دی، ترڅو د دغو شوراګانو د ملاتړ له لارې اړمنو ټولنو ته په زیربنايي او ټولنیزو برخو کې د اساسي خدماتو لمن پراخه کړي. انځور: د رومي مشورتي شرکت/ نړیوال بانک
کلونه پخوا، نژدې ۱۵ کاله وړاندې مې یادېږي، چې د کندهار د ولسوالیو خلکو د دغه ولایت مرکز ته د خپلو کرنیزو توکو د لېږد په موخه له څارویو ګټه اخیسته. هغه مهال په کندهار کې لږ شمېر سړکونو شتون درلود،  د روغتیایي مرکزونو او ښونځیو شمېر خو د ګوتو په شمېر وو او په ټوله کې د دې ولایت ډېری اړینې زېربناوې د هغه مهال د پېښو په پایله کې زیانمنې شوې وې. بده لا دا چې د هغو افغانانو اقتصادي وضعیت، چې منځنۍ کچه عایدات یې درلوده هم هومره ښه نه وو. هغه فرصتونه، چې له کبله یې عایدات او نور د ژوند سهولتونه ترلاسه کېدای شوی ډېر لږ او یا هم له سره یې لا شتون نه درلود.

خو له ۲۰۰۳م کال راهیسې هرڅه بدل شول. اوس ګڼ شمېر پرمختیایي پروژې په کندهار ولایت کې بشپړې شوې او په ګڼو یې کار روان دي، خو له دې منځه د ملي پیوستون برنامه تر نورو ډېر پېژندل شوی، بریالی او اغېزمن بلل شوی ده. دا برنامه له ۲۰۰۳ نه تر ۲۰۱۶ کلونو پورې د کندهار ولایت له ټولټال ۱۷ ولسوالیو څخه په ۱۶ ولسوالیو کې پلی شوی، او کابو ۱۹۵۲ سیمه ییزې شوراګانې یې رامنځته کړي دي، چې پرمټ یې تر ۳۳۰۰ ډېرې پروژې بشپړې شوي دي.

په ټوله کې کندهاریان ځینو ځانګړو اوصولو ته ژمن دي او خورا دودیز خلک دي. کله، چې دا برنامه په کندهار کې پیل شوه، خلکو د پرمختیایي سیمه ییزو شوراګانو له جوړېدو سره، چې د کلي په کچه د ټاکنو له لارې باید رامنځته شوی وی، هومره علاقه ونه ښوده.

A path toward better health for India’s women

Parvati Singh's picture
 World Bank
In India, Members of a self-help group (SHG) like this one discuss women’s  health issues with female health workers. Credit: World Bank

A little over six years ago, Neelam Kushwaha’s first daughter was born weighing 900 gm at birth, severely underweight. Neelam went into labor while working at the local construction site in Jori village, Rewa, Madhya Pradesh, India. Many people work at such local construction sites in rural areas for daily wages ranging from INR 150-280 (about $2- 4$) per day. Her daughter Manvi, was preterm, and Neelam spent months recovering from child birth complications.

Three years later, when Neelam was pregnant with her younger daughter, Sakshi, she quit wage labor and sought employment at an incense manufacturing unit established by World Bank’s Madhya Pradesh District Poverty Intervention Project (MPDPIP) in 2011. At her new role, she earned more and did not engage in labor intensive work during the final months of her pregnancy. Sakshi was born a healthy 3 kilos.

In the course of my field work supported by South Asia Food and Nutrition Security Initiative (SAFANSI) in 2015, I came across several similar stories.

MPDPIP’s livelihood based approach offered several opportunities towards income supplementation for women self-help groups (SHGs) and rural households through agriculture, dairy/poultry farming and local enterprises, among others.

As evident by Neelam’s experience, MPDPIP’s benefits went beyond income and spilled over into health improvement as well.

I learnt that prior to MPDPIP, childbirth in hospitals was difficult due to prohibitively high costs of travel and hospital stay. Pre-existing government schemes such as the Janani Suraksha Yojana (JSY) offer about INR 1,400 ($20) to rural women who opt for hospital deliveries. However, this payment occurs post-partum, and pre-delivery costs have to be borne upfront by pregnant women.

Post MPDPIP, women were able to opt for hospital deliveries with greater ease due to access to credit from their SHGs. This is particularly relevant for Madhya Pradesh as it has consistently fared poorly with respect to institutional deliveries.

Afghanistan’s energy sector leads the way for gender equality

World Bank Afghanistan's picture
Also available in: دری | پښتو
 Rumi Consultancy/ World Bank
Afghanistan's power utility (DABS) has recently taken steps necessary to ensure that women are involved in all business operations within the organization. Photo: Rumi Consultancy/ World Bank


In Afghanistan, decades of violence, common discriminatory practices, and cultural barriers, including restrictions on mobility, have denied women job opportunities and left them severely underrepresented in all sectors of society.
 
Despite considerable achievements in the last decade, such as the national Constitution guaranteeing equal rights as well as increased enrollment in public schools and universities, achieving gender equality will require widespread social changes.
 
Yet, change is happening and Da Afghanistan Breshna Sherkat (DABS), Afghanistan’s national power utility, is showing the way.
 
With a workforce of about 7,000, the company employs only 218 women, most of whom at a junior support level. However, under the leadership of its new CEO, DABS management has committed to promoting gender equality.
 
The Planning and Capacity Support Project of the Afghanistan Reconstruction Trust Fund (ARTF), managed by the World Bank, is helping DABS deliver on that commitment. The project organized awareness sessions for DABS staff on gender-related issues and provided specialized training to female employees. DABS has committed to providing internships to female university graduates to ensure women can find job opportunities and fully participate in the energy sector.
 
Realizing that the majority of its female staff lacked the confidence to compete with men, DABS is facilitating access to new job opportunities for women employees and has taken steps to ensure that women are involved in all business operations within the organization.

سکتور انرژی افغانستان راه را برای تساوی جنسیتی در این سکتور هموار ساخته است

World Bank Afghanistan's picture
Also available in: English | پښتو
د افغانستان برشنا شرکت اخیرا یک سلسله اقدامات قابل توجهی را به منظور مشارکت زنان در فعالیت های تجارتی این اداره روی دست گرفته است. عکس: شرکت مشورتی رومی/بانک جهانی

تداوم چندین دهه خشونت، تبعیض آشکار و موانع فرهنگی بشمول محدودیت بر سهم گیری زنان در فعالیت های اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و اقتصادی در افغانستان، باعث گردیده، تا فرصت های کاری برای زنان در این کشور اندک ومحدود شود و نقش آفرینی آنان در تمامی ساختار های سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی به شدت تحت تاثیر قرار گیرد.
 
با وجود آنکه افغانستان در بیشتر از یک دهه گذشته به یک سلسله دست آورد های چشمگیری در ابعاد تسجیل تساوی حقوق شهروندی در قانون اساسی و همچنین حمایت و پشتیبانی از شمولیت زنان در مکاتب و پوهنتون ها دستیاب گردید، اما هنوز هم دسترسی فراگیر به تساوی جنسیتی در این کشور مستلزم  تغییرات بنیادی اجتماعی می باشد.
 
حالا زمان تغییراست و د افغانستان برشنا شرکت، که یگانه شرکت ملی در عرصه فراهم سازی و توزیع انرژی برق در کشور می باشد، زمینه تطبیق این امر را مهیا می سازد.
 
 از جمله ۷۰۰۰ کارمند فعال در این شرکت، حدود ۲۱۸ تن آنان را زنان تشکیل می دهد، که بسیاری از آنها در سطوح پائینی بخصوص دربخش های حمایتی مصروف اجرای مسولیت ها و وظایف خویش هستند. با اینحال، متعاقب تعیین رییس اجراییوی جدید، هیأت رهبری شرکت برشنا متعهد به تشویق تساوی جنسیتی در این اداره می باشد.
 
پروژۀ پلان گذاری و حمایت از ظرفیت سازی که از طریق صندوق بازسازی افغانستان تمویل میشود، شرکت برشنا را در راستای عملی شدن این تعهد همکاری مینماید.  شایان ذکر است که این صندوق توسط بانک جهانی مدیریت میشود. پروژه پلان گذاری و حمایت از ظرفیت سازی در کنار راه اندازی جلسات متعدد آگاهی دهی برای کارکنان شرکت متذکره پیرامون مسایل جنسیتی؛ برای کارکنان اناث این شرکت زمینه آموزش های تخصصی را نیز فراهم نموده است. د افغانستان برشنا شرکت متعهد به ارایۀ فرصت های کارآموزی برای فارغان طبقه اناث پوهنتون ها می باشد، تا به این ترتیب برای آنان فرصت های متوازن شغلی فراهم شود و میزان مشارکت زنان در سکتور انرژی افزایش کسب نماید.
 
با درک این موضوع که در جامعه کنونی افغانستان اکثریت کارکنان زن از اعتماد به نفس کمتری برای رقابت با مردان برخوردار می باشند، اما د افغانستان برشنا شرکت برای کارکنان زن در این اداره  زمینه دسترسی به فرصت های کاری جدید را آسانتر ساخته و یک سلسله اقدامات لازم و درخور توجه به منظورمشارکت بیشتر زنان در فعالیت های تجارتی این شرکت را نیز به منصهء اجرا قرار داده است.

Pages