Syndicate content

Poverty

د احتمالي خطرونو په اړه اطلاعات کولای شي په افغانستان کې د اقلیمي افتونو پر وړاندې د انعطاف مننې لامل وګرځي

Julian Palma's picture
Also available in: English | دری
انځور: د رومي مشورتي شرکت/ نړیوال بانک
افغانستان د زلزلې، سیلاب، وچکالي، ځمک ښوئیدنې او برف کوچ په ګډون د خطرونو او طبیعي پيښو له اړخه ډېر زیانمنونکۍ هېواد دی. سربیره پر دې، د انساني فعالیتونو له کبله راولاړ شويو ګواښونو هم دا ستونزه پسې لویه کړې ده. د هغو هېوادونو په منځ کې، چې د عاید کچه یې ټيټه ده، افغانستان له هایټي وروسته د نړۍ هغه دویم هېواد دی، چې له ۱۹۸۰ څخه تر ۲۰۱۵ کال پورې یې د طبیعي پیښو له کبله زیات شمېر ملکي تلفات ورکړي دي. سره له دې هم، په وروستیو کلونو کې افغان حکومت د پیښو او د اقلیمي خطرناکو فاجعو اغیز او له هغو څخه د رامنځته شویو  امنیتي خطرونو په اړه ژور پوهې  تر لاسه کړی دی. د بېلګې په توګه، شدیده او پر له پسې وچکالي  د خوړو د نه خوندیتوب سبب ګرځیدلی، چې هر کال په منځنی کچه ۲۸۰ میلیون امریکايي ډالر د هېواد د کرڼې سکټور ته زیان  پیښوي. د امنیتي پیښو د اغیزو په پرتله، چې (۱۵ سلنه) دي، طبیعي پیښې او له اقلیمي واقعاتو څخه را پورته شوي زیانونه او تاوانونه د هېواد پر ۵۹ سلنه وګړو په تیره بیا په هغو سیمو کې چې د اقتصاد کچه یې ټیټه ده، زیاته اغیزه لري.

طبیعي خطراتو په اړه اطلاعاتو ته لاسرسی یو حیاتي امر ګڼل کېږي، په تیره بیا د افغانستان په شان زیانمنونکی هېواد کې چې له هرو پنځو وګړو څخه یې څلور کسه خپل ژوند د طبیعي سرچینو له مخې پر مخ وړي. د طبیعي پیښو پر وړاندې د انعطاف مننې  د وړتیا د پیاوړتیا لپاره، په افغانستان کې د طبیعي افاتو په اړه د اطلاعاتو د راټولوونې په اړه پانګه اچوونه ډېره اړینه ده تر، څو همدا اطلاعات بیا د پروګرامونو په طرح او پلي کېدلو کې وکارول شي. د افغان دولت د هلوځلو د ملاتړ لپاره، نړیوال بانک او دنړۍ د ناورین د کمښت او بیارغونې د آسانتیا اداره د طبیعي پیښو د څېړلو  په چارو کې د دولت له وزارت سره په نږدې همکارۍ، د خطر د ځانګړنو په اړه یوه بشپړه ارزونه چمتو کړه، چې موخه یې د سیلابونو ، وچکالیو، ځمک ښوئیدنې، برف کوچ او زلزلو په اړه د احتمالي او بالقوه خطرونو په اړه د اطلاعات مستند کول دي. د همدې ارزونې د موندنو پر عمده موضوع ګانو، میتودولوژي او متوقعه پایلو باندې په دې وروستیو کې د یوې ناستې په ترڅ کې د نړیوال بانک د ګروپ له استازو سره خبرې اترې وشوي. په دغه ناسته کې ځینې مهم ټکي په لاندې ډول مطرح شول: ي وو:
د خطر ځانګړنې او د افغانستان زیانمننې  څه شی ده؟
  • سیلابونه د افغانستان د تاریخ په اوږدو کې یو له مکرره طبیعي پیښو څخه دي، چې په منځنۍ توګه په کال کې ۵۴ میلیون امریکايي ډالر زیانونه رامنځته کوي؛ ستر ناڅاپه سیلابونه بیا له ۵۰۰ میلیون امریکايي ډالرو څخه پورته زیانونه رامنځته کولای شي.
  • له تاریخې اړخه، زلزلو زیاتره تلفات رامنځته کړي دي، چې له ۱۹۸۰ کال څخه را وروسته د ۱۰۰۰۰ خلکو د مړینې لامل شوی ده.
  • شاوخوا دری میلیونه وګړي د ځمکې  ښوئیدنې له ډېر لوړ خطر سره مخ دي.
  • له ۲۰۰۰ ز کال څخه تر اوسه پورې، شاوخوا  ۶،۵ میلیونه وګړي د وچکالۍ له لاسه په شدیده توګه سره زیانمن  شوي دي او شدیده وچکالي کولای شي د افغانستان کرڼیز سکټور ته د اټکل له مخې ۳ میلیارد امریکايي ډالر تاوان ورسوي او دا هېواد د خوراکي توکو له سخت کمښت سره مخ کړي.
  • د اټکل له مخې ۱۰۰۰۰ کیلومتره سړک (د افغانستان د ټولو سړکونو ۱۵ سلنه) د برف کوچ له خطر سره مخ دي، چې په دې منځ کې مهمه لویه لاره لکه سالنګ هم شامل دی.

Climate in Crisis: How Risk Information Can Build Resilience in Afghanistan

Julian Palma's picture
Also available in: دری | پښتو
Photo Credit: Rumi Consultancy/ World Bank
Afghanistan is vulnerable to a number of natural hazards, including earthquakes, flooding, drought, landslides and avalanches, as well as hazards arising from human interaction. Among low income countries, Afghanistan is second only to Haiti in terms of the number of fatalities caused by natural disasters between 1980 and 2015. In the last few years, however, the Afghan Government has increasingly understood how the consequences of extreme weather events and disasters add to existing security risks. Severe and prolonged droughts, for instance, have increased food insecurity, causing on average $280 million in economic damage to agriculture each year. Natural disasters and climate-related shocks affect 59 percent of the population, concentrated in economically poorer regions, as opposed to security-related shocks (15 percent).[1]
 
The availability of disaster risk information is particularly important for a fragile state like Afghanistan where 4 out of 5 people rely on natural resources for their livelihoods.[2] To strengthen resilience, investments in Afghanistan need to incorporate information on natural hazards in their planning, design and implementation. To help support government efforts, the World Bank and the Global Facility for Disaster Reduction and Recovery (GFDRR), in close cooperation with the Afghanistan National Disaster Management Authority (ANDMA), recently produced a comprehensive multi-hazard assessment level and risk profile[3], documenting information on current and future risk from fluvial and flash floods, droughts, landslides, snow avalanches and seismic hazards. The main findings, methodology and expected outcomes were recently discussed and presented to the Disaster Risk Management community of practice within the World Bank Group. A number of takeaways from the discussion are presented below:
 
What is Afghanistan’s risk profile and vulnerability?
  • Flooding is the most frequent natural hazard historically, causing average annual damage estimated at $54 million; large flood episodes can cause over $500 million in damage
  • Historically, earthquakes have caused the most fatalities, killing more than 10,000 people since 1980
  • 3 million people are at risk from very high or high landslide hazard
  • Droughts have affected 6.5 million people since 2000; an extreme drought could cause an estimated $3 billion in agricultural losses, and lead to severe food shortages across the country;
  • An estimated 10,000 km of roads (15 percent of all roads) are exposed to avalanches, including key transport routes like the Salang Pass

اطلاعات پیرامون خطرات احتمالی می تواند سبب ایجاد انعطاف پذیری در مقابل آفات اقلیمی در افغانستان شود

Julian Palma's picture
Also available in: English | پښتو
عکس: شرکت مشورتی رومی/ بانک جهانی
افغانستان از ناحیه خطرات و آفات طبیعی بشمول زلزله، سیلاب، خشکسالی، لغزش زمین و برف کوچ ها اسیب پذیر بوده،. علاوه بر آن خطرات ناشی از فعالیت های انسانی نیز بر این مشکل افزده است.   در میان کشور هایی که دارای سطح  پائین درآمد اند، افغانستان بعد از کشور هایتی دومین کشوریست که بیشترین تعداد تلفات انسانی در اثر حوادث طبیعی را بین سال های ۱۹۸۰ الی ۲۰۱۵ شاهدبوده است. با این حال  در سال های اخیر دولت افغانستان با درک عمیق از چگونگی تاثیرات وقایع و فاجعه های خطرناک اقلیمی و منتج شدن آن به افزایش خطرات امنیتی دست یافته است. بطور مثال، خشکسالی های شدید و دوامدار سبب افزایش عدم مصؤنیت غذایی گردیده که همه ساله به طور اوسط ۲۸۰  میلیون دالر امریکایی زیان و خساره درسکتور زراعت این کشور می گردد. در مقایسه با تاثیر گذاری وقایع امنیتی، که (۱۵ درصد) می باشد، حوادث طبیعی و صدمات ناشی از وقایع اقلیمی روی ۵۹ درصد   نفوس کشور، مخصوصاً در مناطقی که سطح اقتصاد پایین دارند، بیشتر تاثیرگذار است.

دسترسی به اطلاعات درمورد خطرات طبیعی یک امر حیاتی محسوب میگردد، بالخصوص در کشور آسیب پذیری مانند افغانستان که از هر پنج نفر نفوس آن، چهار نفر وابسته به منابع طبیعی غرض امرار معیشت می باشند. برای تقویت قابلیت انعطاف پذیری در مقابله با حوادث طبیعی، سرمایه گذاری ها در افغانستان روی جمع اوری اطلاعات در رابطه به آفات طبیعی نهایت ضروری پنداشته شده، تا این اطلاعات شامل  برنامه ریزی، طرح و تطبیق برنامه های رویدست گرفته شده، شامل گردد. برای حمایت از تلاش های دولت افغانستان، بانک جهانی با اداره تسهیلات جهانی برای کاهش حوادث و احیای مجدد در همکاری نزدیک وزارت دولت در امور رسیدگی به حوادث  اخیراً یک ارزیابی جامع خطرات چندگانه مشخصات خطر، را تهیه نموده که هدف آن مستند سازی اطلاعات درباره خطرهای احتمالی و بالقوه از ناحیه سیلاب های رود خانه یی و ناگهانی، خشکسالی ها، لغزش زمین، برف کوچ ها و زلزله می باشد. روی عمده ترین موضوعات یافته های این ارزیابی، میتودولوژی (روش)، و نتایج متوقعه، اخیراً در یک نشت بخش مدیریت خطرات ناشی از حوادث گروپ بانک جهانی بحث و گفتگو صورت گرفت. بعضی نکات مهمی که در این بحث مطرح شد، قرار ذیل است:

مشخصات خطر و آسیب پذیری افغانستان چیست؟
  • سیلاب ها یکی از حوادث طبیعی مکرر درطول تاریخ در افغانستان بوده، که بطور اوسط سالانه تخمیناً ۵۴ میلیون دالر امریکایی خساره وارد میکند؛ سیلاب های ناگهانی بزرگ  بالاتر از ۵۰۰ میلیون دالر خسارات را وارد کرده می تواند.
  • از لحاظ تاریخی، زلزله بیشترین تلفات را به میان آورده است، که از سال ۱۹۸۰ به بعد سبب هلاکت بیش از ۱۰۰۰۰ نفر گردیده است.
  • حدود سه میلیون نفر در معرض خطرات بسیار بلند   لغزش زمین قرار دارند.
  • از سال ۲۰۰۰ تا اکنون، در حدود ۶،۵  میلیون نفر بر اثر خشکسالی ها متضرر  شده و خشکسالی شدید می تواند سکتور زراعت افغانستان را تخمیناً ۳ میلیارد دالر خسارمند سازد و این کشور را با قلت جدی مواد خوراکی مواجه سازد.
  • تخمیناً ۱۰۰۰۰ کیلومتر سرک (۱۵ درصد تمامی سرک های افغانستان) در معرض خطر برف کوچ قرار دارند که در میان آن شاهراه های کلیدی مانند شاهراه
    سالنگ شامل می باشد. 

Bangladesh: Building resilience in the eye of the storm (Part 2/3)

Sameh Wahba's picture

Photo: Swarna Kazi / World Bank

This is the second of a three-part series, "Resilience in the of the Eye of the Storm," on how Bangladesh has become a leader in coastal resilience.

 
With a population of 160 million, Bangladesh is situated at the epicenter of some of the deadliest cyclones the world has ever experienced. Catastrophic events are the norm rather than the exception. A severe tropical cyclone can strike every 3 years and 25% of the land floods annually.
 
The network of the mighty Ganges-Brahmaputra-Meghna rivers makes its meandering journey through the delta into the Bay of Bengal forming the coast of Bangladesh.
 
The jagged coastline of Bangladesh spans hundreds of miles and is subject to multiple challenges: 62% of the coastal land has an elevation of up to 3 meters and 83% is up to 5 meters above sea level. These low-lying areas are highly vulnerable to natural hazards.
 
Earlier this year, I got a chance to see first-hand the challenges that this demanding landscape had brought onto the communities of a remote coastal village. What struck me most when speaking to members of this coastal community was their courage and resilience. Aware that a calamity can hit anytime, they struggle to protect their livelihoods affected by saltwater intrusion, and their own lives which are increasingly at risk due to rising sea levels, and exposure to more frequent and devastating storms and cyclones.
 
By 2050, the coastal population is projected to grow to 61 million people, whose livelihoods will increasingly be at risk due to the impact of climate change.
 
Triggered by climate change, seawater inundation could become a major problem for traditional agriculture. According to the Intergovernmental Panel on Climate Change Fifth Assessment Report (2014), climate-related declines in food productivity will impact livelihoods and exports and increase poverty. In Bangladesh, it is estimated that these factors would cause a net increase in poverty of 15% by 2030.
 
To mitigate against such risks, the government has been investing in strengthening the resilience of the coastal zone. Over the years, Bangladesh has become an example of how protective coastal infrastructure, together with social mobilization and community-based early warning systems, is helping to build resilience.

تاثیرات برنامۀ همبستگی ملی بر زندگی مردم در ولایت کندهار

Abdul Qayum Yousufzai's picture
Also available in: English | پښتو
برنامه همبستگی ملی زندگی میلیونها افغان روستانشین را در سراسر این کشور بهبود بخشیده است.  جاگزین این برنامه، برنامه میثاق شهروندی میباشد، که هدف ان یک پیمان اجتماعی میان حکومت و شوراهای انکشافی محلی است، تا از طریق تقویت این  شورا ها ارایه خدمات اساسی  در عرصه های  زیربنایی و اجتماعی را  به جوامع نیازمند بهبود بخشند.  عکس: شرکت مشورتی رومی/ بانک جهانی
سالهای نه چندان دور، دقیقاً ۱۵ سال پیش، زمانی را به یاد می آورم که مردم در ولسوالی های کندهار برای انتقال محصولات زراعتی شان به مرکز ولایت از حیوانات استفاده می کردند. در آنزمان در کندهار  شاید چند سرک محدود  وجود داشت و تعداد مراکز صحی و مکاتب انگشت شمار بود و در کل بسیاری از زیربناهای مهم در این ولایت در نتیجه حوداث انزمان متاثر گردیده بود . اما بدتر از همه اینکه، وضعیت اقتصادی افغان های که درامد متوسط داشتند‌‌ٰ، نیز چندان خوب نبود و دسترسی مردم به فرصت های درامدرا، و سایر تسهیلات معیشتی بسیار اندک و یا هم اصلاً وجود نداشت.
 
اما از سال ۲۰۰۳ به بعد همه چیز تغییر کرد. درحالیکه بسیاری از پروژه های انکشافی هم اکنون در ولایت کندهار تکمیل گردیده اند، لیکن در میان آنها برنامۀ همبستگی ملی یکی از برنامه های بسیار موفق و شناخته شده با بیشترین تاثیر گذاری بشمار میرود. این برنامه از سال ۲۰۰۳ الی ۲۰۱۶، از مجموعی ۱۷ ولسوالی ولایت کندهار در ۱۶ ولسوالی آن تطبیق گردیده است و به تعداد ۱۹۵۲ شورای انکشافی محلی را ایجاد نموده است که از طریق آن بیشتر از ۳۳۰۰ پروژه تکمیل گردیده است.
 
مردم کندهار در کل  تابع یک سلسله رسوم مشخص میباشند و بطور عموم این ولایت از جمله ولایات بسیار سنتی محسوب میشود. زمانیکه این برنامه در کندهار آغاز به کار نمود، کندهاریان علاقۀ چندان به ایجاد شورا های انکشافی محلی که باید از طریق برگزاری انتخابات در سطح قریه ها ایجاد می شد، نداشتند.

National Solidarity Programme Transformed Scores of Lives in Kandahar Province

Abdul Qayum Yousufzai's picture
Also available in: دری | پښتو
 
The National Solidarity Programme (NSP) improved lives of millions of Afghans across rural Afghanistan. NSP's successor, the Citizens’ Charter Afghanistan Project aims to improve the delivery of core infrastructure and social services to participating communities through strengthened development councils. Photo Credit: Rumi Consultancy/World Bank

Not so long ago, 15 years to be exact, I remember when people in the districts of Kandahar used animals to transport their agricultural harvest to the provincial center. There were a few, if any, motorable roads, and we had a limited number of health centers and schools in the province. Most of the infrastructure laid in ruins. But worst of all, the economic condition of the average Afghan was quite bad with little or no access to income, opportunities, and facilities.
 
Things have changed since 2003. While many development projects have been implemented in Kandahar Province, the National Solidarity Programme (NSP) has been one of the most popular and high impact. Running from 2003 to 2016, NSP was implemented in 16 of 17 districts and set up 1,952 Community Development Councils (CDCs), which implemented over 3,300 projects.
 
In Kandahar, communities are very conservative, and, overall, the province is highly traditional. When the program was launched, people in Kandahar were not interested in establishing CDCs through holding elections at the village level.

په کندهار ولایت کې د خلکو په ژوند باندې د ملي پیوستون د برنامې اغېز

Abdul Qayum Yousufzai's picture
Also available in: English | دری
د افغانستان د ملي پیوستون برنامه توانېدلې، چې د میلیونونو هغو افغانانو په ژوند کې ښه والی رامنځته کړي کوم، چې په کلیو او بانډو کې ژوند کوي. د دغې برنامې ځای ناستې د ولسي تړون برنامه بلل کیږې، چې هدف یې د حکومت او سیمه ییزو پرمختیايي شوراګانو ترمینځ یو ټولنیز تړون دی، ترڅو د دغو شوراګانو د ملاتړ له لارې اړمنو ټولنو ته په زیربنايي او ټولنیزو برخو کې د اساسي خدماتو لمن پراخه کړي. انځور: د رومي مشورتي شرکت/ نړیوال بانک
کلونه پخوا، نژدې ۱۵ کاله وړاندې مې یادېږي، چې د کندهار د ولسوالیو خلکو د دغه ولایت مرکز ته د خپلو کرنیزو توکو د لېږد په موخه له څارویو ګټه اخیسته. هغه مهال په کندهار کې لږ شمېر سړکونو شتون درلود،  د روغتیایي مرکزونو او ښونځیو شمېر خو د ګوتو په شمېر وو او په ټوله کې د دې ولایت ډېری اړینې زېربناوې د هغه مهال د پېښو په پایله کې زیانمنې شوې وې. بده لا دا چې د هغو افغانانو اقتصادي وضعیت، چې منځنۍ کچه عایدات یې درلوده هم هومره ښه نه وو. هغه فرصتونه، چې له کبله یې عایدات او نور د ژوند سهولتونه ترلاسه کېدای شوی ډېر لږ او یا هم له سره یې لا شتون نه درلود.

خو له ۲۰۰۳م کال راهیسې هرڅه بدل شول. اوس ګڼ شمېر پرمختیایي پروژې په کندهار ولایت کې بشپړې شوې او په ګڼو یې کار روان دي، خو له دې منځه د ملي پیوستون برنامه تر نورو ډېر پېژندل شوی، بریالی او اغېزمن بلل شوی ده. دا برنامه له ۲۰۰۳ نه تر ۲۰۱۶ کلونو پورې د کندهار ولایت له ټولټال ۱۷ ولسوالیو څخه په ۱۶ ولسوالیو کې پلی شوی، او کابو ۱۹۵۲ سیمه ییزې شوراګانې یې رامنځته کړي دي، چې پرمټ یې تر ۳۳۰۰ ډېرې پروژې بشپړې شوي دي.

په ټوله کې کندهاریان ځینو ځانګړو اوصولو ته ژمن دي او خورا دودیز خلک دي. کله، چې دا برنامه په کندهار کې پیل شوه، خلکو د پرمختیایي سیمه ییزو شوراګانو له جوړېدو سره، چې د کلي په کچه د ټاکنو له لارې باید رامنځته شوی وی، هومره علاقه ونه ښوده.

When Afghan refugees come home

Ede Ijjasz-Vasquez's picture
Also available in: دری | پښتو
When it comes to conflict and displacement, we often think about the refugees forced to flee their homes. Equally affected, however, are the ones making their way home after a trying time in exile—the returnees.

In South Asia, Afghanistan is a country experiencing a huge influx of returnees, many from Pakistan and Iran. In 2016 alone, the country welcomed 600,000 returnees. UNHCR predicts another 500,000 to 700,000 returnees by the end of 2017.

On top of that, conflict-driven displacement continues in Afghanistan. In a country of over 30 million people, there is an estimated 1-2 million of displaced population (UN-OCHA, UNHCR, IOM).

One can only imagine how much pressure the displacement crisis is putting on the cities and communities hosting refugees and returnees—starting with the challenge of providing basic services such as water and housing, let alone jobs and security.


In this video, World Bank Senior Director Ede Ijjasz-Vasquez (@Ede_WBG) and Lead Social Development Specialist Janmejay Singh will unpack the challenge and share how innovative community-driven approaches are helping to support returnees in conflict-affected Afghanistan—through Citizens’ Charter Afghanistan Project and other World Bank-supported activities.

زمانیکه مهاجرین افغان به خانه بر می گردند

Ede Ijjasz-Vasquez's picture
Also available in: English | پښتو
زمانیکه در باره موضوعات جنگ و بیجا شدن مردم ناشی از آن صحبت میکنیم، اغلباً در بارۀ انعده مهاجرین که مجبور به فرار از وطن شده اند، فکر می کنیم. این در حالیست که معضله برگشت دوباره مهاجرین به وطن  نیز بطور مساویانه و به همان پیمانه قابل اهمیت است.

 افغانستان یگانه کشوری در حوزه جنوب اسیا است که شاهد بیشترین موج عودت کننده گان از کشورهای پاکستان و یا ایران میباشد. براساس ارقام موجود تنها در سال ۲۰۱۶ میلادی، ۶۰۰۰۰ عودت کننده به افغانستان برگشته اند. طبق پیش بینی های دفتر کمیشنری عالی سازمان ملل متحد برای مهاجرین، الی ختم سال ۲۰۱۷؛ ممکن ۵۰۰۰۰۰ الی ۷۰۰۰۰۰ عودت کننده دیگر نیز به این کشور برخواهند گشت. علاوه بر آن، هنوز هم، مردم مجبور به ترک مناطق مسکونی شان در اثر جنگ و نا امنی ها میشوند. قرارمعلومات دفاتر هماهنگی کمک های بشردوستانه ملل متحد، کمیشنری عالی سازمان ملل متحد برای مهاجرین و سازمان بین المللی مهاجرت از جمله ۳۰ میلیون نفوس افغانستان، یک الی دو میلیون آنان بیجاشده گان داخلی می باشند. 

 حالا تصور کنید که معضل بیجا شدن ناشی از جنگ و ناامنی؛ تا چه اندازه فشار را بالای شهرها و محلاتیکه میزبان عودت کننده گان اند، وارد نموده است - به خصوص از چگونگی فراهم سازی خدمات اولیه همانند آب و مسکن، تا تامین زمینه های اشتغال و مصؤنیت اجتماعی.


در این ویدیو، جان میجی سنگ، متخصص ارشد توسعۀ اجتماعی در مورد چالش ها و اینکه چگونه رویکردهای خلاقانه در سطح محلات از طریق برنامه میثاق شهروندی افغانستان و دیگر فعالیت های که از طریق بانک جهانی غرض رسیده گی به چالشها و فراهم اوری تسهیلات برای عودت کننده گان، فراهم میگردد، بحث و گفتگو نموده است.

کله چې افغان کډوال خپل هېواد ته راستنیږي

Ede Ijjasz-Vasquez's picture
Also available in: English | دری
کله چې د جګړو او د هغو له کبله د خلکو د بېځایه کېدو په اړه خبرې کوو، نو زیاتره وختونه د هغو کډوالو په اړه فکر کوو، چې له خپل هېواد څخه وتلو ته اړ شوي دي. دا په داسې حال کې ده، چې هېواد ته د کډوالو د بیرته راستنیدو ستونزه هم په مساویانه او په همغه اندازه د اهمیت وړ ده.

افغانستان په سویلي اسیا کې یوازینی هېواد دی، چې له پاکستان او ایران څخه د زیات شمېر کډوالو د بیرته راستنیدو شاهد دی. د شته معلوماتو له مخې یوازې په ۲۰۱۶ ز کال کې، ۶۰۰۰۰۰ کډوال بیرته افغانستان ته راستانه شوي دي. د کډوالو په چارو کې د ملګرو ملتونو د عالي کمېشنرۍ د دفتر د معلوماتو له مخې، د ۲۰۱۷ کال تر پایه پورې به ښايې له ۵۰۰۰۰۰ څخه تر ۷۰۰۰۰۰ پورې نور کډوال هم افغانستان ته راستانه شي. سربیره پر دې، لا هم د جګړو او ناکراریو له لاسه خلک د خپلو سیمو پریښودلو ته مجبوريږي. د ملګرو ملتونو د بشر پاله مرستو د همغږۍ د ادارې، د کډوالو په چارو کې د ملګرو ملتونو د عالي کمېشنرۍ د دفتر او د کډوالو د نړیوالې ادارې د معلوماتو له مخې، د افغانستان له ۳۰ میلیون وګړو څخه له یوه نه تر دوو میلیونو پورې یې کورني بېځایه شوي وګړي دي.

اوس فکر وکړئ، چې د جګړو او ناکراریو له لاسه د بېځایه کېدو ستونزو به د بېځایه شویو پر کوربه سیمو او ښارونو باندې څومره فشار راوستی وي - په تیره بیا د لومړنیو خدماتو پر وړاندې کولو باندې لکه اوبه او سرپناه او د اشتغال او ټولنیز خوندیتوب په برخو کې.

 


په دغه ویډیو کې، د ټولنیزې پراختیا لوړپوړي کارپوه، جان میجي سنګ د افغانستان د ولسي تړون د برنامې او هغو نورو فعالیتونو له لارې، چې د نړیوال بانک له خوا تمویلیږي د سیمو پر کچه د راستنیدونکو پر وړاندې د پرتو ننګوونو او ستونزو  د نوښتګرانه حل او مرستې په اړه خبرې کړي دي.


Pages