Syndicate content

Poverty

وضعیت افغان های بیجا شده چگونه است؟

Christina Wieser's picture
Also available in: English | پښتو
Afghans represent the world’s largest protracted refugee population
فامیل های عودت کننده افغان بمنظور ثبت نام به دفتر کمیشنری عالی سازمان ملل متحد در امور پناهنده گان  در کابل مراجعه میکنند. عکس: شرکت مشورتی رومی/ بانک جهانی

بزرگترین شمار مهاجرین جهان را افغانها تشکیل میدهند در حالیکه انان نیز در عین زمان بیشترین کسانی در طی این قرن هستند که دوباره به ذات گاه (کشور خود) بر میگردند.
 
از ۲۰۰۲ الی ۲۰۱۷ میلادی، در حدود ۷ میلیون مهاجرافغان دو باره به کشور خود عودت نموده، که بیشترین رقم این عودت کنندگان شامل انعده افغانهاست که از ایران و پاکستان برگشته اند.
 
در حال حاضر، عودت کنندگان تقریباً یک- پنجم حصۀ نفوس تخمینی این کشور را تشکیل میدهند.
 
همزمان با این، گسترش نا امنی و درگیری های مسلحانه بطور روز افزون سبب  افزایش شمار بیجا شدگان داخلی در افغانستان گردیده است.
 
شرایط دشوار کنونی، موجودیت کُتله بزرگ از بیجا شدگان داخلی و رقم بلند عودت کنندگان در کشور فشار زیادی را بالای چگونگی ارایه خدمات دولتی وارد ساخته و همزمان میزان رقابت را برای دسترسی به فرصت های اقتصادی و کاریابی در میان بیجاشدگان داخلی و بقیه نفوس شهرها افزایش داده است.
 
هم اکنون افغان ها در شرایط فوق العاده دشوار اقتصادی زندگی می کنند. آمار سالهای ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷ نشان میدهد که بیشتر از نصف نفوس این کشور در زیر خط  فقر زندگی میکنند، و بسیاری دیگر انان در معرض آسیب پذیری فقر قرار د ارند. بمنظور حمایت از افغانها در مناطق فقیر و آسیب پذیر، نیاز است تا تدابیر همه جانبه در راستای فراهم سازی کمک های بشردوستانه و انکشافی روی دست گرفته شود. 
 
روی همین ملحوظ مسؤلین و سیاست گذاران همواره با پرسش های زیادی مواجه میشوند. 

د بې ځایه شویو افغانانو وضعیت څرنګه دی؟

Christina Wieser's picture
Also available in: English | دری
Afghans represent the world’s largest protracted refugee population
هېواد ته د بېرته راستنېدونکو افغان کډوالو کورنۍ په کابل کې د کډوالو په چارو کې د ملګرو ملتونو د عالي کمېشنرۍ دفتر ته د نوم لیکنې په هدف مراجعه کوي. انځور: د رومي مشورتي شرکت/ نړیوال بانک

افغانان د نړۍ د کډوالو لویه برخه جوړوي، په داسې حال کې چې هغوی په ورته وخت کې د دې پيړۍ په ترڅ کې تر ټولو زیات شمیر کسان دي چې بیرته خپل ټاټوبي ته ستنیږي.

له ۲۰۰۲ څخه تر ۲۰۰۷ پورې شاوخوا ۷ میلیونه افغان کډوال بیرته خپل هیواد ته ستانه شوي چې د دې راستانه شویو افغانانو لویه برخه له ایران او پاکستان څخه ستانه شوي دي.

دم مهال، راستانه شوي کسان د دې هیواد د اټکل شوي نفوس شاوخوا یو پر پنځمه برخه جوړوي.

په ورته وخت کې، د ناامنیو پراخیدل او ورځ تر بلې د وسله والو شخړو زیاتوالی په افغانستان کې د کورني بې ځایه شویو د زیاتوالي لامل شوی دی.

اوسني ستونزمن حالات، د کورني بې ځایه شویو لویې برخې شته والی او په هیواد کې د راستانه شویو کډوالو لویه شمیره د دولتي چوپړتیاو د وړاندې کولو پر څرنګوالي زیات فشار وارد کړی او په ورته وخت کې یې د اقتصادي او کار موندنې فرصتونو د لاسرسۍ لپاره د کورني بې ځایه شویو او د ښارونو پاتې نفوس تر منځ د سیالۍ کچه زیاته کړې ده.

اوسمهال افغانان په فوق العاده ستونزمنو اقتصادي شرایطو کې ژوند کوي. د ۲۰۱۶ او ۲۰۱۷ کلونو شمیرې په ډاګه کوي چې د دې هیواد د نفوس له نیمایي زیاته برخه د بیوزلۍ کرښې لاندې اوسیږي او زیاته نوره برخه یې د بیوزلۍ د زیان لیدنې په درشل کې ده. په بیوزلو او زیان لیدونکو سیمو کې، له افغانانو څخه د ملاتړ په موخه اړتیا ده، څو د بشر غوښتنې او پراختیایي مرستو د چمتو کولو په برخه کې هر اړخیز تدابیر په پام کې ونیول شي.

له همدې کبله مسئولین او سیاست جوړوونکي تل له زیاتو پوښتنو سره مخامخ کیږي.

How are displaced Afghans faring?

Christina Wieser's picture
Also available in: دری | پښتو
Afghans represent the world’s largest protracted refugee population
Afghan returnee families are arriving at a UNHCR registration office in Kabul. Photo Credit: Rumi Consultancy/ World Bank

Afghans represent the world’s largest protracted refugee population, and one of the largest to be repatriated to their country of origin in this century.

More than seven million refugees returned to Afghanistan between 2002 and 2017, mainly from Iran and Pakistan.
 
Afghan returnees now make up as much as one-fifth of the country’s estimated population.
 
At the same time, conflict-induced population displacement within Afghanistan has sharply increased due to the escalation of insecurity across the country. 
 
In an already difficult context, large-scale internal displacement and returnees from abroad have strained the delivery of public services and increased competition for scarce economic opportunities for both the displaced and the rest of the population.
 
Afghans are living under difficult economic conditions. More than half of all Afghans lived below the national poverty line in 2016-17, and many more are vulnerable to falling into poverty.

To support struggling communities through scarce humanitarian and development assistance is challenging but necessary.
 
But policymakers struggle with many questions.

Investing in people of South Asia for prosperity and quality of life

Hartwig Schafer's picture
A little girl in Balochistan, Pakistan, who now receives a quality education thanks to World Bank support. 
A little girl in Balochistan, Pakistan, who now receives a quality education thanks to World Bank support. Credit: World Bank 

Human capital – the potential of individuals – is going to be the most important long-term investment any country can make for its people’s future prosperity and quality of life.

Just look around the world: Technology is reshaping every industry and setting new demands for skills in every profession. The frontier for skills is moving faster than ever before.

To meet that challenge and be able to compete in the global economy, countries need to prepare their workforces now for the tremendous challenges and opportunities driven by technological change.  

To that end, the World Bank will launch next week its highly anticipated Human Capital Index to measure countries’ contribution of health and education to the productivity of the next generation of their workers.

The Index will be released on October 11 at the Bank’s Annual Meetings in Bali as part of the Human Capital Project, a global effort led by the Bank to accelerate investments in people for greater equity and economic growth.

No doubt, any country ranking gets high visibility and, sometimes, meets controversy. But I hope it triggers a dialogue about policies to promote investments in people.

To be clear, the important purpose of the Human Capital Index is to measure the distance of each country to the highest standard of complete education and full health—or the “frontier”.

The index, irrespective of whether it is high or low, is not an indication of a country’s current policies or initiatives, but rather reflects where it has emerged over years and decades.

Put simply, the index measures what the productivity of a generation is, compared to what it could be, if they had benefitted from complete education and good health.

The index ranges from 0 to 1 and takes the highest value of 1 only if a child born today can expect to achieve full health (defined as no stunting and survival up to at least age 60) and complete her education potential (defined as 14 years of high-quality school by age 18).

How can Sri Lanka better protect its people against disasters?

Thomas Walker's picture
A recent World Bank report indicates that nine out of 10 of Sri Lankans may live in climate hotspots—or areas highly prone to floods or droughts—by 2050
A recent World Bank report indicates that nine out of 10 of Sri Lankans may live in climate hotspots—or areas highly prone to floods or droughts—by 2050

Sri Lanka has a long history of coping with weather impacts.  

About two thousand years ago, the country built one of the world’s first irrigation system to control its water supply.

This feat of engineering, which boasted hundreds of kilometers of channels, tanks, and innovative valve pits, helped the great kingdoms of Anuradhapura and Polonnaruwa flourish into sophisticated societies and protect their people against hunger.

Not unlike these early civilizations, modern social protection programs have sheltered those affected by disaster through financial assistance and other forms of support.

Today, building resilience to natural disasters and other shocks is more critical than ever.

Since 1980, the frequency of natural disasters worldwide has increased by 250 percent, and the number of affected people has more than doubled.

Sri Lanka is no exception. The country ranked fourth most vulnerable to climate change in 2016.

Further to that, a recent World Bank report indicates that nine out of 10 of Sri Lankans may live in climate hotspots—or areas highly prone to floods or droughts—by 2050.

The losses caused by significant shocks like natural disasters have long-lasting consequences.

Children, especially, can suffer permanent damages if they are not educated or fed correctly in their critical early years.  

And the loss of assets, livestock, and crops can severely hurt small business owners and farmers and further discourage them from investing.

Sadly, natural disasters hit the poor the hardest as they tend to live in disaster-prone areas, work in agriculture, and usually don’t have savings or access to credit.

When a shock hits, wellbeing declines as people cut back on food and other essentials due to their loss of income or the high cost of rebuilding their homes.

And while some people gradually restore their standards of living, some never fully recover and get stuck in poverty.

But the poor aren’t the only ones who need to worry about shocks.

Today, a third of Sri Lankans are just a shock away from falling into poverty.

Our analysis of the 2016 Household Income and Expenditure Survey reveals that a 20 percent sudden decrease in household welfare—or consumption shock—would more than double the poverty rate: almost 1 in 10 Sri Lankans would be poor.

If the shock triggered a 50 percent decrease in consumption, one in three Sri Lankan families would fall into poverty.

What it’s like being a female student in Afghanistan today

Nathalie Lahire's picture
Also available in: دری | پښتو
Nathalie Lahire attends a class along with students in Abul-Qasim Ferdowsi Girls High School in Kabul
Nathalie Lahire attends a class along with students in Abul-Qasim Ferdowsi Girls High School in Kabul. Photo Credit: World Bank

Afghanistan offers diverse opportunities and challenges for girls depending on where they live and the attitudes toward girls’ education in their community.
 
Further to that, rural or urban infrastructure, the commitment levels of teachers, and the nature or extent of corruption in the community can affect how a female student will perform in school.
 
In general, the past many years of conflict and political unrest in Afghanistan have damaged the country’s education system; eroding the quality of staffing and curriculum.
 
The education sector has been at the forefront of political conflicts and caught in between competing interest groups.
 
As a result, the unfavorable political economy has blocked policy reforms and their implementation, taking a toll on the quality of education services.
 
This has led to weakened governance.
 
Still, enrollment in school districts in Afghanistan is at surprising levels.

در حال حاضر شرایط تعلیمی برای یک متعلم دختر در افغانستان چگونه است

Nathalie Lahire's picture
Also available in: English | پښتو
Nathalie Lahire attends a class along with students in Abul-Qasim Ferdowsi Girls High School in Kabul
ناتلی لیر در جمعِ از متعلمین دختر حین بازدید از لیسه عالی نسوان ابوالقاسم فردوسی در شهر کابل.
عکس: ناتلی لیر/ بانک جهانی

اموزش دختران در مکاتب افغانستان همزمان با فرصت ها و چالش های متعدد  همراه بوده که این امر رابطه مستقیم به محل سکونت آنان و یا دیدگاه باشندگان محلاتِ شان نسبت به آموزش دختران دارد.
 
همچنان چگونگی وضعیت زیرینا ها، تسهیلات آموزشی در دهات و یا  شهر ها، تعهد معلمین، و بلاخره موجودیت و دامنۀ فساد در جامعه را میتوان از دلایل دیگر بر شمرد که بالای میزان حضور و یادگیری متعلمین دختر تاثیر داشته باشند.

در کل گفته میتوانیم که تداوم چندین سال جنگ و بی ثباتی سیاسی در افغانستان آسیب های زیادی را به بدنۀ نظام آموزشی و تحصیلی این کشور وارد ساخته است.

سکتور معارف همواره در خط مقدم تنش های سیاسی و درگیری های نظامی میان گروه های درگیر جنگ در افغانستان قرار داشته است.

در نتیجه، اوضاع سیاسی و اقتصادی نامطلوب مانع تطبیق اصلاحات در پالیسی ها و انفاذ قوانین گردیده و کیفیت خدمات آموزشی را مختل میسازد.

در عین زمان این وضعیت منتج به ناتوانی در حکومتداری گردیده است.

با اینحال، میزان ثبت نام در مکاتب افغانستان چشمگیر و درخور توجه است.

په افغانستان کې د یوې زده کوونکې نجلئ لپاره د زدکړې شرایط په اوسني حالت کې څرنګه دي

Nathalie Lahire's picture
Also available in: English | دری
Nathalie Lahire attends a class along with students in Abul-Qasim Ferdowsi Girls High School in Kabul
ناتلي لیر په  کابل  ښار کې د ابوالقاسم فردوسي د نجونو په عالي لیسه کې له یو شمیر نجونو زده کوونکو سره د دغې لیسې څخه د لیدنې پر مهال. انځور: ناتلي لیر/ نړیوال بانک

د افغانستان په ښونځیو کې د نجونو زده کړه له ډیرو ستونزو او فرصتونو څخه برخمنه ده، چې تر ډیر حده دغه وضعیت د نجونو د زده کړې او تعلیم په  اړه د هغوی د استوګنځای او یا د استوګنځیو د شاوخوا سیمو د اوسیدونکو له لید لوري سره مستقیه اړیکه لري.
 
همدارنګه په کلیو او ښارونو کې د زده کړې آسانتیاوې، د زیر بناوو څرنګوالی، د ښوونکو ژمنتیا او همدارنګه په ټولنه کې د فساد د لمنې غوړیدل هم داسې نور دلایل دي، چې په ښوونیز بهیر کې یې د نجونو  د زده کړې او شتون پر کچې باندې اغیز کړی ده.
 
په ټوله کې داسې ویلی شو، چې په افغانستان کې د څو کلونو جنګ او بې ثباتۍ دوام، روزنیز  او تحصیلي نظام ته خورا زیات زیانونه اړولي دي.
 
په افغانستان کې د معارف سکټور تل په جنګ کې د ښکیلو خواو د سیاسي او نظامي ناخوالو په لومړۍ کرښه کې پاتې شوې ده.

په پایله کې ناسم سیاسي او اقتصادي حالت د پالیسي ګانو د پلي کیدو او د قوانینو د انفاذ مخه ډب کړې او د ښونیزو خدماتو کیفیت ته یې زیان پیښ کړی.
 
په ورته مهال، روان حالت د ښې حکومتولی پر وړاندې کمزورتیا زیږولې ده.
 
خو بیا هم د افغانستان په ښونځیو کې د نوم لیکنې بهیر بې سارۍ او د پام وړ دی.

Afghanistan makes better nutrition a priority

Michelle Mehta's picture
Also available in: دری | پښتو
Community based, preventative approaches to health care will improve stunting and wasting outcomes for Afghan children
Community based, preventative approaches to health care will improve stunting and wasting outcomes for Afghan children.  Photo Credit: Rumi Consultancy/ World Bank

Last year, Afghanistan became the 60th country to join Scaling Up Nutrition (SUN), a global movement to end malnutrition, and thus signaled its strong commitment to invest in a better future for its citizens.

This engagement comes at a critical time as more than 40 percent of Afghan children are currently stunted—or of low height for their age.

Stunting in early life is a marker of poor child growth and development and will reduce their potential to contribute toward their country’s growth and prosperity.

On the other hand, a well-nourished child tends to complete more years of schooling, learns better, and earns higher wages in adulthood, thereby increasing the odds that he or she will escape a life of poverty.[1] 

As such, Afghanistan stands to gain enormous benefits by reducing stunting, which in turn can help boost its economic growth, productivity, and human capital development.

To help the Afghan government invest in better nutrition, the South Asia Food and Nutrition Security Initiative (SAFANSI), the Ministry of Public Health (MoPH), World Bank and UNICEF have partnered to determine what it would take to reach more children, women, and their families and provide them with essential nutrition services that would ultimately reduce stunting and anemia.

تغذي بهتر یکی از اولویت های افغانستان

Michelle Mehta's picture
Also available in: English | پښتو
Community based, preventative approaches to health care will improve stunting and wasting outcomes for Afghan children
اتخاذ تدابیر پیشگیرانه در زمینه مراقبت های صحی مبتنی بر نیاز های مردم میتواند نتایج ناگوار ناشی از رُشد و نموی بطی اطفال و نارسایی های صحی آنها را بهبود بخشد. عکس: شرکت مشورتی رومی/ بانک جهانی

در سال گذشته میلادی افغانستان شصتمین کشورجهان بود، که شامل حرکت جهانی محو سوء تغذی گردید. با اتخاذ این تصمیم، این کشور تعهد قوی خویش را در راستای سرمایه گذاری به منظور تأمین آیندۀ بهتر برای شهروندان اش نشان داد.

شمولیت افغانستان در این حرکت جهانی در زمان خیلی حساسی صورت گرفته، زیرا بیشتر از چهل در صد کودکان افغان از رُشد و نمو مطلوب باز مانده اند و مصاب به سوء تغذی مزمن یا قد کوتاهی میباشند.

باز ماندن از نمو در سن کم نشانه یی از انکشاف و تکامل ناکافی کودکان است که توان مشارکت آن ها را در رشد اقتصادی و پیشرفت کشور شان کاهش میدهد.

از سوی دیگر، کودکی که خوب تغذیه شده باشد، تمایل بیشتر به تحصیل و آموزش داشته، و دروس خویشرا خوبتر فرا میگیرد، که این امر بالنوبه در زمان بلوغ زمینه کسب درآمد بیشتری را برای آنها فراهم میکند. بناً احتمال این که این چنین اطفال با تکامل مراحل نمو و شرایط مساعد تغذی از فقر رهایی یابند، بیشتر میگردد.[1]

در نتیجه میتوان گفت که با کاهش مشکلات رُشد و نموی کودکان، دولت افغانستان میتواند فواید زیادی را حاصل کند که  دست یابی به این هدف به نوبۀ خود به رشد اقتصادی کشور، افزایش تولیدات و انکشاف سرمایۀ بشری کمک میکند.
جهت کمک به دولت افغانستان در سرمایه گذاری بالای تغذی، نهاد جنوب آسیا برای مصؤنیت غذایی و تغذیه ، وزارت صحت عامه، بانک جهانی و صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد  (یونسیف) در همکاری با همدیگر تلاشهای همه جانبه به خرج میدهند، تا تشخیص نمایند که چگونه میتوانند کودکان، زنان و خانواده های بیشتر را تحت پوش قرار داده، خدمات مورد نیاز را به منظور فراهم سازی تغذی های مطلوب عملی سازند، تا بالاخره میزان کم خونی و رشد ناکافی در کودکان کاهش یابد.

Pages