Syndicate content

Poverty

Achieving results against the odds in violent contexts

Richard Hogg's picture
Afghan children walk pass a bombed bus in 2016, Mohammad Ismael/ REUTERS


In Afghanistan violence is a daily fact of life. The United Nations Assistance Mission to Afghanistan released their 2016 Annual Report on Protection of Civilians in Afghanistan in February, which documented 11,418 casualties in 2016, a 3% increase since 2015, including 3,498 deaths. Child casualties rose by almost a quarter (24%)—to 923 killed and 2,589 wounded. As a result, there are always lots of questions about how you deliver services in parts of the world like Afghanistan that are affected by ongoing, day to day violence.

Increasingly we live in a world where poverty and violence are deeply interconnected, and if we are to affect the former we have to deal with the latter. But both services and violence come in so many different forms that disentangling the relationship is tough. What works in one context may not work in another. It is too easy to say that nongovernmental organizations are best at delivering services in situations where state authority is contested, just as it may be false to suggest that state delivery of services is always likely to build state legitimacy in the eyes of citizens. The relationships between service delivery and violent conflict are more nuanced than this on the ground and require context-specific analyses that try to understand the nature of the political settlements around conflict, what drives violence and what is the nature of the bargains being struck by local and national elites that either allow or block service delivery.

Well, we have recently tried to do this in a new publication which has just come out, called “Social Service Delivery in Violent Contexts: Achieving Results Against the Odds”.  The report tries to disentangle what works and what doesn’t based on research in Afghanistan, Pakistan, and Nepal. It probes how social service delivery is affected by violent conflict and what the critical factors that make or break successful delivery are. 

د افغانستان د راتلونکي پر وړاندې درې ستر ګواښونه: د بې وزلۍ، نا امنۍ اوسستي اقتصادي پرمختګ زياتوالى

Silvia Redaelli's picture
Also available in: English | دری

دوه اوونۍ وړاندې يو ټانکر د نورو زرګونه موټرونو په کتار کې له ډېرو دولتي ودانيو په تېرېدو سره د زنبق څلورلارې له ګڼې ګوڼې ډکې سيمې ته ورسېد. ياد ټانکر د ښار په ګڼه ګوڼه سيمه کې، چې ١٥٠٠ کيلوګرامه چاودېدونکي توکي په کې ځاى پرځاى شوي وو، چاودنه وکړه. دا مهال د سهار ٨:٢٢ بجې وې، هغه وخت چې ډېرى کارکوونکي د خپلو دندو او زده کوونکي د ښوونځيو پر لوري روان وي. يادې درنې چاودنې د ١٥٠ هېوادوالو ژوند واخيست او سلګونه نور په کې ټپيان شول، دا د هغو زرګونو پېښو يوه ده، چې د افغانانو ژوند ترې اغېزمن شوى دى.

 په وروستيو کلونو کې دا ډول  د نا امنۍ پېښې په دوامداره توګه د زياتېدو په حال کې دي او لمن يې تقريباً د هېواد پر ډېرى سيمو غوړېدلې ده. دغه راز په ٢٠١٦ زېږديز کال کې د امنيتي پېښو او عامو وګړو د مرګ ژوبلې شمېره بې سارې وه. د سولې نړيوال بنسټ شمېرو له مخې، افغانستان په ٢٠١٦ کال کې له سوريې، سوېلي سوډان او عراق وروسته د نړۍ څلورم نا امنه هېواد بلل شوى دى. د نا امنۍ جغرافيې د پراخوالي له امله د بې ځايه شوو هېوادوالو شمېر لوړ شوى دى. د ملګرو ملتونو سازمان د وروستيو معلوماتو پر بنسټ؛ افغانستان کې يوازې په ٢٠١٦ زېږديز کال کې له ٦٧٠٠٠٠ زياتې کورنۍ له خپلو کورونو بې ځايه شوې دي.
د "افغانستان کې د بېوزلۍ وضعيت: پرمختګونه له خطر سره مخ دي" تر نامه لاندې د نړيوال بانک وروستى راپور ښيي، چې نا امني او تاوتريخوالى له شک پرته د افغانانو سولې او هوساينې ته ډېر زيانونه اړوي. د افغانانو د ټولنيز وضعيت سروې د معلوماتو پر بنسټ، په اټکلي ډول د افغانانو ١٧ سلنه کورنۍ په ٢٠١٣-٢٠١٤ او ١٥ سلنه يې په ٢٠١١-٢٠١٢ کلونو کې له امنيتي پېښو سره مخ شوې دي. دا شمېر له هغو شمېرو سره ډېر ورته والى لري، چې د ملګرو ملتونو سازمان د امنيتي برخې له لوري يې په اړه راپور ورکړل شوى و.

 نا امنيو او شخړو خلکو ته لا ډېر زيانونه اړولي او په ځانګړي ډول بيا هغه کورنۍ، چې په نا مساعدو سيمو کې ژوند کوي؛ له سختو امنيتي ستونزو سره مخ دي. د بېلګې په ډول هغه کورنۍ چې په نا امنه سيمو کې ژوند کوي، له نا امنيو سربېره له کرنيزو طبيعي او ساري ناروغيو شکايتونه کوي، په ٢٠١٣- ٢٠١٤ کلونو کې شا وخوا ٥٣ سلنه هغه کورنۍ چې په ډېرو نا امنه سيمو کې ژوند کوي، ډېرى کسانو يې د نا امنۍ اړونده پېښو په اړه راپور ورکړى، چې دغه شمېرې بيا په هغو سيمو کې ٤٣ سلنه ته رسيږي، چې لږ نا امنه دي. پر دې سربېره له ډېر شخړو او جنجالونو سره مخ کېدل، نا سمې تګلارې او ستراتېژۍ او محدوده انساني پانګونه- د ماشومانو لپاره د کافي تعذيې او ښوونې چارو چمتو کول په لوړه کچه هغه څه دي، چې د ټولنې بېوزله او ناداره قشر ورسره لاس او ګرېوان دى.

سه چالش بزرگ برای آیندۀ افغانستان: افزایش فقر، نا امنی و رشد اقتصادى کند

Silvia Redaelli's picture
Also available in: English | پښتو

هفتۀ گذشته، یک تانکر در جمعی از هزاران وسایل نقلیه در ترافیک سنگین شهر کابل، با گذشتن از بسیاری  ساختمان های دولتی و سفارتخانه ها، به چهارراهی زنبق رسید. با ایستادن در یکی از نقاط مزدحم شهر، ١٥٠٠ کیلوگرام مواد منفجرۀ جابجا شده در آن تانکر منفجر گردید. ساعت ٨:٢٢ صبح بود؛ زمانیکه بسیاری از مردم به طرف وظایف شان و بسیاری از اطفال به طرف مکتب روان بودند. این انفجار، جان ١٥٠ شهروند کابل را گرفت. این یکی از هزاران واقعات است که زندگی افغانها از آن متاثر شده است.

حوادث امنیتی، در طول سالیان اخیر، به طور دومدار در حال افزایش بوده و دامنه ان تقریباً تمام افغانستان را در بر میگیرد. شمار واقعات امنیتی و تلفات غیرنظامیان در ٢٠١٦ ريکارد شکنی نموده است. نظر به آمار شاخص جهانی صلح در سال ٢٠١٦، افغانستان چهارمین کشور نا امن بعد از سوریه، سودان جنوبی و عراق، در جهان محسوب میشود. تشدید و  گسترش جغرافیای نا امنی ها، شمار بیجاشدگان داخلی را بالا برده است. نظر به اطلاعات اخیر سازمان ملل متحد، تنها درسال ٢٠١٦ بیش از ٦٧٠٠٠٠ تن در داخل افغانستان از خانه های شان بیجا شده اند.

گزارش اخیر بانک جهانی تحت نام "وضعیت فقر در افغانستان: پیشرفتها در معرض خطر" نشان میدهد که بدون شک خشونت و نا امنی خطرات زیاد را به صلح و رفاه مردم افغانستان وارد میکند. نظر به معلومات سروی وضعیت اجتماعی افغانها، تخمیناً، ١٧ فیصد خانواده های افغان، در سالهای ٢٠١٣ – ٢٠١٤، پانزده فیصد بالاتر از سالهای ٢٠١١ – ٢٠١٢ در معرض حوادث امنیتی قرار گرفته اند. این با واقعۀ اصلی که توسط بخش امنیتی سازمان ملل متحد گزارش داده شده بود، مشابهت زیاد دارد.

What can Bangladesh do to deliver more and better jobs for everyone?

Qimiao Fan's picture
Bangladesh woman working in flourescent lamp section
Bangladeshi woman works in the flourescent lamp section of SEED Bangla Limited. Photo Credit: World Bank


Bangladesh has made remarkable progress toward ending poverty and sharing prosperity with more of its people. As recently as 2000, about one in three Bangladeshis lived in extreme poverty based on the national poverty line; today, this has fallen to 13 percent. The poorest 40 percent of the population also saw positive per person consumption growth. Like in most countries, a key reason was broad-based growth in earnings. With more than 20 million people still living in extreme poverty and many workers with insecure jobs, Bangladesh cannot be complacent. It needs faster economic growth that can deliver more and better jobs for everyone.

Three threats to Afghanistan’s future: Rising poverty, insecurity, sluggish growth

Silvia Redaelli's picture
Also available in: دری | پښتو

Last week, a tanker truck, one of many roaming the streets of Kabul, navigated through bumper-to-bumper traffic, going past government buildings and embassies, to Zanbaq Square. When stopped at a checkpoint, more than 1,500 kg of explosives that had been hidden in the tank were detonated. It was 8:22 am and many Afghans were on their way to work and children were going to school. The explosion killed 150 commuters and bystanders, and injured hundreds more. This is just one of many incidents that affects Afghans’ lives and livelihoods.

Conflict has constantly increased over the past years, spreading to most of Afghanistan, with the number of security incidents and civilian casualties breaking records in 2016. According to the Global Peace Index, Afghanistan was the fourth least peaceful country on earth in 2016, after Syria, South Sudan, and Iraq. The intensification and the geographical reach of conflict has increased the number of people internally displaced. According to the latest United Nations Office for the Coordination of Humanitarian Affairs (OCHA) data, over 670,000 people were internally displaced in 2016 alone.

Against this backdrop, our recent World Bank report, the “Afghanistan Poverty Status Update: Progress at Risk”, shows that not surprisingly violence and insecurity pose increasing risks to the welfare of Afghan households. Approximately 17 percent of households reported exposure to security-related shocks in 2013–14, up from 15 percent in 2011–12 according to data from the Afghanistan Living Conditions Survey (ALCS)[1]. This is largely in line with the actual incidence of conflict incidents as reported by the United Nations Department of Safety and Security (UNDSS).

New Zealand has much to offer the world

Annette Dixon's picture
 
New zealand - World maps on line
New Zealand Map.  Photo Credit: Academia maps GeoAtlas


When people think about New Zealand’s most famous son, Sir Edmund Hillary, they mostly think about the quiet Auckland bee-keeper who conquered Everest in 1953.

Of course, there’s much more to the man. He raised money for the Sherpa communities in Nepal that built schools, hospitals and much more. His commitment to the people of South Asia was also reflected in his successful term in the 1980s as New Zealand’s High Commissioner to India.

As the most senior New Zealander in the management of the World Bank, I have come to appreciate Sir Edmund’s commitment to the people of South Asia and believe it shows how much New Zealand can offer the world.  This will not only make the world a better place but can also help New Zealand too.

Agriculture: An opportunity for better jobs for Afghanistan’s youth

Izabela Leao's picture
Also available in: دری | پښتو

 

Pashtuna, a poultry farmer and beneficiary of the National Horticulture and Livestock Project. Credit: Izabela Leao / World Bank

“I was a completely broken person before, a person who was not able to confront the hardship of life,” says Pashtuna, a 32-year-old poultry farmer who lives in the Herat province with her husband and five children.

A beneficiary of the National Horticulture and Livestock Project  she decided to attend the Farmers Field School. Upon completion of her training, she received 100 laying hens and access to equipment, feed, and animal vaccines. Pashtuna was able to maintain 80 laying hens and generated a AFN 560 income, half of which she kept to buy poultry food. “Thanks to the poultry farm and the grace of God, I can afford my life and I have a bright vision for my family future,” she says. 

Revitalizing agriculture and creating agriculture jobs is a priority for the Government of Afghanistan and the World Bank Group as the sector can play an important role in reducing poverty and sustaining inclusive growth.

Until the late 1970s, Afghanistan was one of the world’s top producer of horticultural products and supplied 20 percent of the raisins on the global market. The country held a dominant position in pistachio and dried fruit production, and exported livestock and wool products to regional markets.

Unfortunately, decades of conflict destroyed much of Afghanistan’s agricultural infrastructure. The last fifteen years, however, have witnessed positive and inspiring changes in the lives of Afghan farmers, such as Pashtuna.

While focusing on rebuilding infrastructure, reorganizing farming communities and identifying vulnerabilities and opportunities, the Ministry of Agriculture, Irrigation and Livestock (MAIL) has brought new ideas and innovations to the agriculture sector in Afghanistan.

“Over the past five years, important changes in the practice and direction of agriculture have demanded greater expectation on performance and responsiveness of our Ministry, as well as other institutions of the government,” explains Assadullah Zamir, Afghanistan’s Minister of Agriculture, Irrigation and Livestock. “And the demand by women and men farmers, who have discovered the potential of improved methods of growing fruits and vegetables and producing livestock, has been recasting the relationships between MAIL and our clients, the farmers.”

کرنه: د ځوانانو لپاره د غوره کاري فرصتونو رامنځته کول

Izabela Leao's picture
Also available in: English | دری

دوه دېرش کلنه پښتنه هغه بېوزله مېرمن ده، چې له خپل مېړه او پنځو نورو ماشومانو سره په هرات کې ژوند کوي. هغه د چرګانو ساتلو يو فارم لري. نوموړې د هغو کسانو له جملې څخه يوه مېرمن ده، چې د مالدارۍ او بڼوالۍ له ملي پروګرام برخمنه شوې ده، پرېکړه يې کړې وه، څو د فارم لرلو د روزنې کورس تعقيب کړي. هغه وايي: "زه پخوا ډېره بېوزلې وم، د داسې يو کس په څېر وم، چې له ستونزو سره د مخ کېدو وس مې نه لرله." پښتنې د خپلې روزنيزې دورې له پاى ته رسولو وروسته د هګيو شاوخوا ١٠٠ چرګوړي ترلاسه کړل او پر دې سربېره ورته د حيواناتو د واکسين امکانات او د تغذيې وسايل هم برابرشول. په پايله کې هغه په دې بريالۍ شوه، څو له دې جملې يې ٨٠ چرګوړي وروزي او اوسمهال له همدې لارې هره ورځ ٥٦٠ افغانۍ عايد ترلاسه کوي، چې د يادو پيسو له اندازې يې نيمې د خپلو چرګو لپاره د غذا پېرلو لپاره ساتي. 

زراعت: ایجاد فرصت های بهتر شغلی برای جوانان

Izabela Leao's picture
Also available in: English | پښتو

پښتنه زن سی و دو ساله و بی بضاعتیست که با شوهر و پنج فرزندش در ولایت هرات زنده گی می کند. او مالک یک فارم مرغداری است. وی به عنوان یکی از کسانی که از مزایای برنامه ملی باغداری و مالداری  سود جُسته است، تصمیم گرفت، تا آموزش های  کورس فارم داری را دنبال کند. وی میگوید: "من قبلآ بسیار درمانده بودم، کاملآ یک شخص که توانایی مقابله با مشقات روزگار را نداشتم."  پښتنه  پس از تکمیل دوره آموزشی، به تعداد ۱۰۰ قطعه ماکیان تخمی  را دریافت کرد و ضمنآ وسایل، تغذیه  و امکانات دسترسی به واکسین حیوانات نیز برایش فراهم گردید.  وی توانست هشتاد قطعه ماکیان را پرورش داده و از آن طریق  روزانه ۵۶۰ افغانی عاید کسب کند که نیمی از این مقدار پول را برای خریداری غذای مرغهای خود، هزینه می کند.  وی می گوید: "از فارم مرغداری سپاسگزارم و از مهربانی خداوند شکر گذارم. حالا میتوانم مصارف زنده گی ام را تامین کنم و دید روشن نسبت به آینده خانواده ام داشته باشم."

په افغانستان کې د نړیوال بانک د بیا همکاریو د پیل د پنځلسمې کالیزې نمانځنه

Raouf Zia's picture
Also available in: English | دری




نړیوال بانک په افغانستان کې خپل فعالیتونه پر ۱۹۷۹ میلادی کال د پخواني شوروي اتحاد له یرغل څخه وروسته و ځندول. ددې ادارې فعالیتونه د ۲۰۰۲ میلادي کال د می په میاشت کې د افغانانو له ضروري اړتیاوو څخه د ملاتړ او ددې هېواد له دولت سره ددې هېواد اتباعوته د خدمتونو د برابرولو له پاره د پیاوړو او ځواب ویونکو بنسټونو د رامینځته کولو په منظور بیاپیل شول.

د می میاشت په کابل کې د نړیوال بانک د فعالیتونو د بیا پیل له نمانځنې سره سمون لري چې په ۲۰۰۲ کال کې وروسته له ډیر ځنډ څخه دفتر پرانیستل شو. د نړیوال بانک له ۱۵ لاسته راوړنو او مهمو فعالیتونو سره په تیرو ۱۵ کلونو کې آشنا شۍ.

Pages