Syndicate content

Poverty

زراعت: ایجاد فرصت های بهتر شغلی برای جوانان

Izabela Leao's picture
Also available in: English | پښتو

پښتنه زن سی و دو ساله و بی بضاعتیست که با شوهر و پنج فرزندش در ولایت هرات زنده گی می کند. او مالک یک فارم مرغداری است. وی به عنوان یکی از کسانی که از مزایای برنامه ملی باغداری و مالداری  سود جُسته است، تصمیم گرفت، تا آموزش های  کورس فارم داری را دنبال کند. وی میگوید: "من قبلآ بسیار درمانده بودم، کاملآ یک شخص که توانایی مقابله با مشقات روزگار را نداشتم."  پښتنه  پس از تکمیل دوره آموزشی، به تعداد ۱۰۰ قطعه ماکیان تخمی  را دریافت کرد و ضمنآ وسایل، تغذیه  و امکانات دسترسی به واکسین حیوانات نیز برایش فراهم گردید.  وی توانست هشتاد قطعه ماکیان را پرورش داده و از آن طریق  روزانه ۵۶۰ افغانی عاید کسب کند که نیمی از این مقدار پول را برای خریداری غذای مرغهای خود، هزینه می کند.  وی می گوید: "از فارم مرغداری سپاسگزارم و از مهربانی خداوند شکر گذارم. حالا میتوانم مصارف زنده گی ام را تامین کنم و دید روشن نسبت به آینده خانواده ام داشته باشم."

په افغانستان کې د نړیوال بانک د بیا همکاریو د پیل د پنځلسمې کالیزې نمانځنه

Raouf Zia's picture
Also available in: English | دری




نړیوال بانک په افغانستان کې خپل فعالیتونه پر ۱۹۷۹ میلادی کال د پخواني شوروي اتحاد له یرغل څخه وروسته و ځندول. ددې ادارې فعالیتونه د ۲۰۰۲ میلادي کال د می په میاشت کې د افغانانو له ضروري اړتیاوو څخه د ملاتړ او ددې هېواد له دولت سره ددې هېواد اتباعوته د خدمتونو د برابرولو له پاره د پیاوړو او ځواب ویونکو بنسټونو د رامینځته کولو په منظور بیاپیل شول.

د می میاشت په کابل کې د نړیوال بانک د فعالیتونو د بیا پیل له نمانځنې سره سمون لري چې په ۲۰۰۲ کال کې وروسته له ډیر ځنډ څخه دفتر پرانیستل شو. د نړیوال بانک له ۱۵ لاسته راوړنو او مهمو فعالیتونو سره په تیرو ۱۵ کلونو کې آشنا شۍ.

تجلیل از پانزدهمین سالگرد اغاز مجدد همکاری های بانک جهانی درافغانستان

Raouf Zia's picture
Also available in: English | پښتو




بانک جهانی فعالتیهای خویش را در افغانستان در سال ۱۹۷۹ میلادی پس از تهاجم شوروی سابق به تعلیق در اورد. فعالیتهای این اداره در ماه می سال ۲۰۰۲ میلادی بمنظور حمایت از نیازمندی های ضروری افغانها و کمک به دولت این کشور در راستای ایجاد نهاد های قوی و پاسخگو غرض فراهم اوری خدمات به شهرواندان این کشور مجددا اغاز گردید.

ماه می مصادف به بزرگداشت از پانزدهمین سالگرد از سرگیری فعالیت های دفتربانک جهانی در کابل در سال ۲۰۰۲ میباشد. با ۱۵ دست آورد و فعالیت کلیدی بانک جهانی در ۱۵ سال گذشته آشنا شوید.

Celebrating 15 Years of reengagement in Afghanistan

Raouf Zia's picture
Also available in: دری | پښتو




Shortly after the Soviet invasion in 1979, the World Bank suspended its operations in Afghanistan. Work resumed in May 2002 to help meet the immediate needs of the poorest people and assist the government in building strong and accountable institutions to deliver services to its citizens.

As we mark the reopening of the World Bank office in Kabul 15 years ago, here are 15 highlights of our engagement in the country:

Building a more resilient Afghanistan

Ditte Fallesen's picture
Helping Afghanistan Become More Resilient to Natural Disasters


This blog is part of a series highlighting the work of the Afghanistan Disaster Risk Management and Resilience Program

During the almost 4 years I spent in the World Bank office in Kabul, I experienced frequent earthquake tremors and saw the results of the significant reduction in winter snow, which severely impacts the water available for agriculture during spring and summer.
 
While limited in scope, my first-hand experience with natural disasters adds to the long list of recurring hazards afflicting Afghanistan. This list is unfortunately long and its impact destructive.
 
Flooding, historically the most frequent natural hazard, has caused an average $54 million in annual damages. Earthquakes have produced the most fatalities with 12,000 people killed since 1980, and droughts have affected at least 6.5 million people since 2000.

Climate change will only increase these risks and hazards may become more frequent and natural resources more scarce. Compounded with high levels of poverty and inadequate infrastructure, the Afghan population will likely become more vulnerable to disasters.

Risk information is critical to inform development planning, public policy and investments and over time strengthen the resilience of new and existing infrastructure to help save lives and livelihoods in Afghanistan.

What do we know about South Asian ports?

Karla Gonzalez Carvajal's picture
 
 A Comprehensive Assessment of Performance, Drivers, and Costs
Cover of the upcoming report: Competitiveness of South Asia’s Container Ports : A Comprehensive Assessment of Performance, Drivers, and Costs


The World Bank is releasing its first-ever comprehensive study of container ports in South Asia, examining the competitiveness of major ports across the region and suggesting ways they can work more efficiently to boost trade.

The report, to be formally launched on April 27, examines the performance of the ports, which handle about 75 percent of the region’s trade by value, and assesses the role that the private sector, governance, and competition have played in their development.

Trade has been key to South Asia’s remarkable economic average annual growth rate of about 6.7 percent since the beginning of the century, the second-highest in the world after East Asia.

By improving the transport infrastructure, including ports, and easing bottlenecks that hinder the flow of goods, the World Bank is helping South Asia lower its high logistics costs, capture a bigger share of the global market and create more jobs, supporting its progress toward becoming a middle-income region.   
 

Why am I excited for the next digital youth summit?

Anna O'Donnell's picture
dys17
Visit website to sign up: http://digitalyouthsummit.pk/

This year, perhaps even more than in previous years, I am very excited to come to DYS for two main reasons.

First, since its inception in 2014, the Digital Youth Summit has become one of the premier technology conferences in Pakistan. Back in 2014, we got some skeptical responses to the idea of holding a tech conference in Peshawar. National speakers were hesitant to make the trip to Peshawar. Security restriction on international travel were in place for KP up to a week before the event. Several international speakers dropped out because of difficulties getting visas.

But in 2014, the first Digital Youth Summit came on the tech scene, redefining Khyber Pakhtunkhwa as an emerging digital economy. The event brought together local and international participants (some attending their sessions by videoconference) to deliberate on supporting the growth of nascent ecosystems. Local youth showed up, curious about how the internet is shaping jobs of the future. I met one young woman who had traveled on an overnight bus with her child and sister just to learn more about what it means to work online. She told me excitedly that she could not wait to begin her new internet based career. And for the international speakers who made it, the hospitality and warmth of Khyber Pakhtunkhwa reshaped their views of Pakistan.

Fast forward three years to DYS 2017. DYS has become an established event in Pakistan’s tech community. It has provided an international platform to showcase the vibrancy and enthusiasm of Khyber Pakhtunkhwa as it embraces the digital economy. And while it continues to identify with its core objective—to raise awareness among youth—it has also become a platform for Pakistan’s tech community to deliberate the growth of tech entrepreneurship, the future of digital payments, and how to promote Pakistan’s digital transformation. The commitment and presence of the Government, as well as participation of a wide range of international experts, complements each panel discussion. But it is the enthusiasm and excitement of the youth that gives the event its signature energy and vibrancy.

Happy New Year! In Sri Lanka, a time to celebrate many things – and to think

Idah Z. Pswarayi-Riddihough's picture
 Joe Qian / World Bank
A group of women in a Sri Lanka Estate. Credit: Joe Qian / World Bank

Happy New Year to all our Sri Lankan friends and colleagues celebrating the Sinhala and Tamil New Year this month; and Happy Easter to those celebrating it.

This is my first opportunity to celebrate these various holidays in my adopted country. I love the energy, the buzz of excitement everywhere and the decorations coming up in many of the commercial districts. I have been asking so many questions about the importance of the New Year holiday; and at the same time enjoying the preparations for the festivities, the anticipation of the big day as well as the serious messages.

I have learnt that the Sinhala and Tamil New Year, also known as 'Aluth Avurudda' (in Sinhala) and 'Puthandu' (in Tamil) is very important to all Sri Lankans and it celebrates the traditional Lunar New Year. It is celebrated by most Sri Lankans – a point of Unity and a Joyful occasion.

Even more importantly the holiday coincides with the New Year celebrations of many traditional calendars of South and South East Asia – a regional point of unity! Above all, this is also known as the month of prosperity.

So what does the holiday mean to you as a Sri Lankan, or maybe you are someone like me who may not be Sri Lankan but loves the country and its people?    

At the World Bank Group, promoting shared prosperity and increasing the incomes of the poorest 40 percent of people in every country we work in is part of our mission. The first goal is to end extreme poverty or reduce the share of the global population that lives in extreme poverty to 3 percent by 2030.

څوک ښوونځي ته ځي؟ ولايتي لنډيزونه موږ ته د لومړني ښوونځيو د حاضرۍ کچه په ډاګه کوي

Christina Wieser's picture
Also available in: English
Student in a classroom in Afghanistan.
Students in a classroom in Bamyan Province. Photo Credit: Taimani Films/ World Bank

افغانستان له یو لړ ننګونو لکه بېوزلۍ، نه پرمختګ او نا امنۍ سره لاس او ګرېوان دی. دا د حیرانتیا خبره نه ده، چې تاوتریخوالي او جګړې د هېواد پر اقتصاد او د خلکو پر سوکالۍ ژوره اغېزه کړې ده خو افغانستان د پرمختيا هيله لري لکه تر ۲۰۳۰ پورې په لومړنيو ښوونځيو کې د جنسیت برابري.

د دې لپاره چې ډاډه شو افغانستان خپلو موخو ته رسېږي، مهمه دا ده د هېواد پر ټولنيز او اقتصادي پرمختګ پوه شو.

د افغانستان د اسلامي جمهوریت د اقتصاد وزارت په همکارۍ او د مرکزي احصايې ادارې د اطلاعاتو پر اساس، نړیوال بانک په دې وروستيو کې د ولايتي لنډیزونو درېیمه ګڼه په پښتو او دري دواړو ژبو خپره کړې، چې په ټولنیزو او اقتصادي شاخصونو کې هر اړخیز پرمختګ (د زده کړو په ګډون هم په ملي او هم د ولايتونو په کچه) څرګندوي.

دا څه په ډاګه کوي؟ موږ وینو چې افغانستان د بشري انکشاف په برخه کې په زړه پورې پایلې لري؛ لکه ښوونه او روزنه، روغتيا، او اساسي خدمتونو ته لاسرسی، خو افغانان په ټولیزه توګه دغو پرمختګونو ته، چې په بېلابېلو ولايتونو کې ژوند کوي، مساوي لاسرسی نه لري. په حقیقت کې ټولنيزې او اقتصادي پایلې د افغاني کورنیو پر ژوند ژور اغېز لري.

لنډیزونه ښيي چې نجونې په ځانګړې توګه په لومړني ښوونځي کې د شاملېدو په وخت له ننګونو سره مخ کېږي خو په هغو ځایونو کې، چې هغوی ښوونځي ته ځي، زده کوونکي خوښ وي چې خپلو اهدافو ته رسېږي. د دریچه نور ښوونځي زده کوونکې مسعودې نبي وویل: ((د نجونو او هلکانو تر منځ توپير باید نه وي، زه نه ډارېږم، زه خوشحاله یم، چې ښوونځي ته راغلې يم، زه غواړم، چې یوه انجینره شم.))

له بده مرغه ټولې نجونې د مسعودې په شان ښوونځي ته د تګ فرصت نه لري، موږ په ښوونځي کې د هلکانو او نجونو تر منځ په حاضرۍ کې د لوی توپیر شاهد یو. په افغانستان کې د نجونو او هلکانو د حاضرۍ کچه، د لومړني ښوونځي د ۲۰۰۷ او ۲۰۰۸ په پرتله په ۲۰۱۱ او ۲۰۱۲ کې لوړه شوه خو د ۲۰۱۱ او ۲۰۱۲ په پرتله په ۲۰۱۳ او ۲۰۱۴ کې ټیټه شوه. په منځني ډول په ۲۰۱۳ او ۲۰۱۴ کې د هرو درېیو هلکانو په مقابل کې یوازې دوه افغان نجونې لومړني ښوونځي کې شاملې شوې. لا تر اوسه په لومړنيو ښوونځيو د جندر برابري نه ده رامنځته شوې، په داسې حال کې، چې ډېری نجونې له زده کړو بې برخې دي.

نو پوښتنه دا ده، چې موږ باید د نجونو د زده کړو په برخه کې په کومو ځایونو کې پانګونه وکړو، تر څو د جندر برابرۍ ته ورسېږو؟ د دې ځواب به يوازې په ملي کچه د اطلاعاتو په ورکولو سره کافي نه وي، موږ باید د افغانستان له ولايتونو څخه اطلاعات ولرو، څو وشو کولی په دې برخه کې پرمختګ اندازه کړو.

لنډیز، له ۲۰۰۷ کال راهیسې په هر ولايت کې پرمختګ ښيي، موږ ته اجازه راکوي، چې په لومړني ښوونځي کې د حاضرۍ توپیر له احتماله ارزونه وکړو.

په ډېری ولایتونو کې (۱۸ د ۳۴ څخه) کوم پرمختګ چې موږ له ۲۰۰۷ - ۲۰۰۸ څخه تر ۲۰۱۳ - ۲۰۱۴ کلونو پورې وليد، بسنه نه کوي، څو تر ۲۰۳۰ پورې په لومړنيو ښوونځيو د جنسیت توپیر له منځه یوسو.

که څه هم ځيني ولايتونو شته، چې موږ ته هيله راکوي؛ په دایکنډي او هرات ولایتونو کې د هلکانو په پرتله ډېرې نجونې په ۲۰۱۳- ۲۰۱۴ کلونو کې لومړني ښوونځيو کې شاملې شوې. سربېره پر دې  اووه ولايتونه به په راتلونکو پنځو کلونو کې د هغو د پرمختګ په اوسنۍ کچه به په لومړنیو ښوونځیو کې د جندر برابري ترلاسه کړي.

سرپل کې د ۲۰۰۷- ۲۰۰۸ په پرتله په ۲۰۱۳- ۲۰۱۴ کلونو کې په لومړني ښوونځيو کې د هلکانو د حاضرۍ په نسبت د نجونو په حاضرۍ کې فوق العاده پرمختګ راغی. سرپل کې به په دې کچه پرمختګ وکولی شي د یو کال په موده کې په لومړنیو ښوونځيو کې د جنسیت توپیر له منځه يوسي.

Who goes to school? Here’s what Afghanistan’s Provincial Briefs tell us about primary school attendance

Christina Wieser's picture
Also available in: پښتو
Student in a classroom in Afghanistan.
Students in a classroom in Bamyan Province. Photo Credit: Taimani Films/ World Bank


Afghanistan grapples with a range of challenges from growing insecurity to stagnating growth and rising levels of poverty. It is no surprise that the impact of the violent conflict on the country’s economic prospects and the welfare of its people is profound. Yet, Afghanistan carries ambitious development goals including achieving gender parity in primary schooling by 2030 among others. To ensure Afghanistan meets its goals, it is important to know how the country has progressed on socio-economic outcomes.  

In collaboration with the Ministry of Economy of the Islamic Republic of Afghanistan and based on data provided by the Central Statistics Organization, the World Bank recently published the third edition of the Provincial Briefs (also available in Dari and Pashto), which provides a comprehensive profile of the most recent progress on a set of socio-economic indicators including education both at the national and at the provincial levels[1].

What do they reveal? We can see Afghanistan has achieved impressive improvements in human development outcomes—in areas such as education, health, and access to basic services. But this overall progress has not benefitted everyone equally and gaps in access between Afghans living in different provinces persist. In fact, where Afghan families live matters greatly for their socio-economic outcomes. And when it comes to schooling, this is no different. Location determines whether children will go to school or not.

Pages