Syndicate content

سکتور انرژی افغانستان راه را برای تساوی جنسیتی در این سکتور هموار ساخته است

World Bank Afghanistan's picture
Also available in: English | پښتو
د افغانستان برشنا شرکت اخیرا یک سلسله اقدامات قابل توجهی را به منظور مشارکت زنان در فعالیت های تجارتی این اداره روی دست گرفته است. عکس: شرکت مشورتی رومی/بانک جهانی

تداوم چندین دهه خشونت، تبعیض آشکار و موانع فرهنگی بشمول محدودیت بر سهم گیری زنان در فعالیت های اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و اقتصادی در افغانستان، باعث گردیده، تا فرصت های کاری برای زنان در این کشور اندک ومحدود شود و نقش آفرینی آنان در تمامی ساختار های سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی به شدت تحت تاثیر قرار گیرد.
 
با وجود آنکه افغانستان در بیشتر از یک دهه گذشته به یک سلسله دست آورد های چشمگیری در ابعاد تسجیل تساوی حقوق شهروندی در قانون اساسی و همچنین حمایت و پشتیبانی از شمولیت زنان در مکاتب و پوهنتون ها دستیاب گردید، اما هنوز هم دسترسی فراگیر به تساوی جنسیتی در این کشور مستلزم  تغییرات بنیادی اجتماعی می باشد.
 
حالا زمان تغییراست و د افغانستان برشنا شرکت، که یگانه شرکت ملی در عرصه فراهم سازی و توزیع انرژی برق در کشور می باشد، زمینه تطبیق این امر را مهیا می سازد.
 
 از جمله ۷۰۰۰ کارمند فعال در این شرکت، حدود ۲۱۸ تن آنان را زنان تشکیل می دهد، که بسیاری از آنها در سطوح پائینی بخصوص دربخش های حمایتی مصروف اجرای مسولیت ها و وظایف خویش هستند. با اینحال، متعاقب تعیین رییس اجراییوی جدید، هیأت رهبری شرکت برشنا متعهد به تشویق تساوی جنسیتی در این اداره می باشد.
 
پروژۀ پلان گذاری و حمایت از ظرفیت سازی که از طریق صندوق بازسازی افغانستان تمویل میشود، شرکت برشنا را در راستای عملی شدن این تعهد همکاری مینماید.  شایان ذکر است که این صندوق توسط بانک جهانی مدیریت میشود. پروژه پلان گذاری و حمایت از ظرفیت سازی در کنار راه اندازی جلسات متعدد آگاهی دهی برای کارکنان شرکت متذکره پیرامون مسایل جنسیتی؛ برای کارکنان اناث این شرکت زمینه آموزش های تخصصی را نیز فراهم نموده است. د افغانستان برشنا شرکت متعهد به ارایۀ فرصت های کارآموزی برای فارغان طبقه اناث پوهنتون ها می باشد، تا به این ترتیب برای آنان فرصت های متوازن شغلی فراهم شود و میزان مشارکت زنان در سکتور انرژی افزایش کسب نماید.
 
با درک این موضوع که در جامعه کنونی افغانستان اکثریت کارکنان زن از اعتماد به نفس کمتری برای رقابت با مردان برخوردار می باشند، اما د افغانستان برشنا شرکت برای کارکنان زن در این اداره  زمینه دسترسی به فرصت های کاری جدید را آسانتر ساخته و یک سلسله اقدامات لازم و درخور توجه به منظورمشارکت بیشتر زنان در فعالیت های تجارتی این شرکت را نیز به منصهء اجرا قرار داده است.

د افغانستان د انرژۍ سکتور د جنسیتي تساوي د هڅونې په موخه د دغه سکتور د پرمختیا لاره هواره کړې ده

World Bank Afghanistan's picture
Also available in: English | دری
د افغانستان بریښنا شرکت په دې وروستیو کې د دغې ادارې په سوداګریزو فعالیتونو کې د ښځو د مشارکت لپاره یو شمېر د ستایلو وړ کړنې ترسره کړي دي. انځور: د رومي مشورتي شرکت/ نړیوال بانک


د زور زیاتي د څو لسیزو دوام، ښکاره تبعیض او د افغانستان په ټولنیزو، کلتوري، سیاسي او اقتصادي فعالیتونوکې د ښځو پر ښکېلتیا د محدودیتونو په ګډون کلتوريز خنډونه د دې لامل ګرځیدلی، تر څو په دې هېواد کې د ښځو لپاره کاري فرصتونه کم او محدود کړل شي او په ټولو سیاسي، اقتصادي، کلتوري او ټولنیزو جوړښتونو کې د هغوی رول تر اغیز لاندې راوستل شي.
 
سره له دې چې افغانستان، په تیره څه باندې یوه لسیزه کې په خپل اساسي قانون کې د اتباعو د حقونو د تساوي د تسجیل په اړه یو لړ د پام وړ لاسته راوړنې لرلي دي او همداشان په ښوونځیو او پوهنتونونو کې د ښځو او نجونو له ګډون څخه ملاتړ او مرسته تر لاسه شوې ده، خو بیا هم په دې هېواد کې جنسیتي تساوي ته پراخ لاسرسی، بنستیزو ټولنیزو بدلونونو ته اړتیا لري.
 
اوس د بدلون وخت دی او د افغانستان برېښنا شرکت، چې په هېواد کې د برېښنا د وړاندې کولو او وېشلو یوازینی ملي شرکت دی، د همدې امر د پلي کولو زمینه یې برابره کړې ده.
 
په دې شرکت کې له ټولټال ۷۰۰۰ فعال کارکوونکو څخه، نږدې ۲۱۸ یې ښځې دي، چې د هغوی هم زیاتره شمېر یې په ټيټو کچو کې په تیره بیا په ملاتړیزو برخو کې خپلې دندې پر مخ وړي. له نیکه مرغه، د نوي اجرائیوي مشر په ټاکل کېدو سره، د برېښنا د شرکت د رهبري هیأت په دغه اداره کې د جنسیتي تساوي هڅولو ته ژمن ده.
 
د پلان جوړونې او ظرفیت جوړونې د ملاتړ پروژه چې د افغانستان د بیارغونې د صندوق له خوا تمویلیږي، د برېښنا له شرکت سره د همدې ژمنې په پلي کولو کې مرسته کوي. د یادونې وړ ده، چې دغه صندوق د نړیوال بانک له خوا مدیریت کېږي. د پلان جوړونې او ظرفیت جوړونې د ملاتړ پروژه د همدې شرکت د کارکوونکو لپاره د جنسیتي مسایلو په اړه د خبراوي د بېلابېلو ناستو د جوړولو تر څنګ؛ د همدې شرکت د ښځینه کارکوونکو لپاره یې د تخصصي زده کړو زمینه هم برابره کړې ده. د افغانستان برېښنا شرکت له پوهنتونونو څخه د ښځینه فارغانو لپاره د کار د زده کړې د فرصتونو وړاندې کولو ته هم ژمن دی، تر څو په همدې ترتیب سره د هغوی لپاره متوازن شغلي فرصتونه برابر او د انرژی په سکټور کې د ښځو د ګډون کچه زیاتوالی ومومي.

Bangladesh: Building resilience in the eye of the storm (Part 1/3)

Sameh Wahba's picture
 
 Ismail Ferdous/World Bank
Bangladesh, for its geographical location, is in the frontline of the battle against climate change. Credit: Ismail Ferdous/World Bank


This blog is the first of  a series on how Bangladesh has become a leader in coastal resilience.
 
While flying along the coast of Bangladesh earlier this year, I saw from the sky a vast, serene delta landscape, crisscrossed by innumerable rivers and contoured paddy fields.
 
Nonetheless, I was aware that this apparent quietude might well be the calm before a storm.
 
Indeed. the magnitude of threats faced by Bangladesh is unprecedented in terms of risk, exposure and vulnerability. And with a population of 160 million, the country is one of the world’s most disaster prone and vulnerable to tropical cyclones, storm surges, floods, a changing climate and even earthquakes.
 
However, the story of Bangladesh is one of resilience.
 
After the deadly cyclones of 1970 and 1991, which together resulted in the loss of at least half a million lives, the government of Bangladesh instituted disaster risk reduction policies and invested in infrastructure and community-based early warning systems to reduce risks from coastal hazards.
 
Over the years, these investments in cyclone preparedness and flood management helped save lives, reduce economic losses, and protect developmental gains. As a result, the government’s actions are globally cited as being proactive in investing in disaster risk management.
 
The World Bank has been a longstanding partner of the government in investing for resilience.

இலங்கையின் வளர்ச்சிப் பாதை எவ்வாறு அமைந்திருக்கின்றது?

Idah Z. Pswarayi-Riddihough's picture
Also available in: English | සිංහල

அண்மையில் இடம்பெற்ற சம்பியன்ஸ் கிண்ண கிரிக்கட் போட்டித் தொடரில் இலங்கை அணியினர் சிறப்பாகச் செயற்பட்டதாக சிலர் எண்ணம் கொண்டிருக்கலாம். அதில் நானும் அடங்குகின்றேன். ஆயினும் தொலைக்காட்சிகளிலும், சமூக வலைத்தளங்களிலும், ஏன் எமது அலுவலகத்தில் கூட காரசாரமான விவாதங்கள் முன்னெடுக்கப்பட்டு அவர்கள் அனைவருமே அணியினது பெறுபேறுகள் விடயத்தில் ஒருமித்த நிலைப்பாட்டைக் கொண்டிருக்கவில்லை என்பதை தெளிவாக்குகின்றது. 

தமது கருத்துக்களில் வேறுபாடுகளைக் கொண்டிருந்த போதிலும் உலகின் பல்வேறு பாகங்களில் இருக்கும் எனது பல சகபணியாளர்களும், நண்பர்களும் போட்டிகளில் உற்சாகத்தை வெளிப்படுத்தியும் எதிரணிகளை ஆதரித்தும் போட்டிகளை ஆய்வுக்குட்படுத்தியும், போட்டியைப் பாதிக்கும் களத்திற்கு வெளியிலான அரசியல் நிலைகுறித்து கருத்துக்களை வெளிப்படுத்தியும், வெற்றி ஈட்டியவர்கள் தோல்வியடைந்தவர்கள் குறித்து தீர்ப்பிடும் வகையிலான கருத்துக்களை வெளிப்படுத்தியும், தமது ஆர்வத்தைக் கண்ணுற்றிருந்தேன். ஏனைய அணிகளுடன் இந்தப் போட்டித் தொடரில் பங்கேற்பதற்கு இலங்கை அணியானது சர்வதேச ரீதியில் முதல் எட்டு  இடங்களுக்குள் இடம்பெறவேண்டியது அத்தியாவசியமானது என்பதே இங்கு முக்கியமான விடயமாகும். எவ்வாறு பொருளாதாரம் வளர்ச்சி காண்கின்றது மற்றும்  அங்கீரிக்கப்படுகின்றது என்பதற்கு இந்த ஒப்பீடானது பொருத்தமானதாக அமைந்துள்ளது. ஆகவே இந்த சிந்தனைகளை நினைவில் நிறுத்திவைத்துக்கொள்ளுங்கள்.

பத்திரிகைகள் இணையத்தளங்களில் பல கட்டுரைகளைப் படித்தபோது சமூக வலைத்தளங்களில் பல்வேறு கருத்துப் பகிர்வுகளை வாசித்தபோது ஒரு விடயம் தெளிவாக புலனாகியது. அது என்னவென்றால் இலங்கை எவ்வாறு வளர்ச்சி காண்கின்றது என்பது தொடர்பாக எந்தவகையிலான ஒருமித்த கருத்துக்களும் கிடையாது. இவற்றுடன் 4.4 சதவீத வளர்ச்சி வீதம் தொடர்பில் அபிவிருத்தியடைந்த நாடுகள் திருப்திப்பட்டுக்கொண்டாலும் இலங்கையில் அது ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடியதற்கு மிகவும் குறைவானதாகவே நோக்கப்படும். இது வளர்ச்சி காண்கின்றதா என சிலர் கேள்வியெழுப்புகின்றனர். மாறாக அது தொடர்பில் பல்வேறு கருத்துநிலைப்பாடுகள் காணப்படுகின்றன. நம் ஒவ்வொருவரின் வாழ்விலும் ஏதோ ஒரு வகையில் தொடர்புபட்டுள்ள இந்த விடயம் தொடர்பில் குழப்பமான நிலைமைக்கு இது வழிகோலிநிற்கின்றது.

ශ්‍රී ලංකාවේ ආර්ථික වර්ධන ප්‍ර‍ගතිය පිළිබඳ හැරී බලමු

Idah Z. Pswarayi-Riddihough's picture
Also available in: English | தமிழ்

මෑතකදී  නිමාව දුටු ශූරයන්ගේ කුසලාන තරගාවලියේදී ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් කණ්ඩායම හොඳින් ක්‍රීඩා කළ බව ඇතැමෙක් සිතන්නට ඉඩ ඇත. රූපවාහිනිය හා සමාජ මාධ්‍ය තුළ ද, මා ද ඇතුළු අපගේ කාර්යල සගයන් අතර අපගේ කාර්යාලයේ දී ද මේ ගැන ඇති වූ දැඩි විවාද පැහැදිලිවම යෝජනා කළේ ඔවුන්ගේ තරගකාරී බව ගැන සැවොම සතුටු නොවන බවයි. මේ විවිධ වාද විවාද අතරතුර, ලෝකයේ විවිධ කලාපවලින් පැමිණි මාගේ වෘත්තීය සගයින් සහ මිතුරු මිතුරියන් උණුසුම් ලෙස ජයඝෝෂා නගන අයුරුත්, තරග සමාලෝචනය කරන අයුරුත්, එකිනෙකට ප්‍ර‍තිවිරුද්ධ කණ්ඩායම්වලට සහයෝගය දක්වන අයුරුත්, ක්‍රීඩාව කෙරෙහි බලපාන දේශපාලනය ගැන විමසා බලන අයුරුත් සමග ජයග්‍රාහකයින් හා පරාජිතයින් පිළිබඳ පූර්ව විනිශ්චයන් ලබා දෙන අයුරුත් මම දුටුවෙමි. මෙහි ප්‍ර‍ධානතම කරුණ නම් ශ්‍රී ලංකාවට ජාත්‍යන්තර ක්‍රිකට් වර්ගීකරණයේ අටවන ස්ථානයේ රැඳී සිටීමට සෙසු රටවල් සමග තරග වැදිය යුතුව තිබීමයි. ආර්ථික වර්ධනය සිදුවන ආකාරය ද විවිධ මතවාදවලට ලක් වෙමින් මෙම ක්‍රිකට් සම්බන්ධ උදාහරණය සමග හොඳින් ගැලපෙයි. අපි ඒ සිතුවිල්ල පිළිබඳ සාකච්ඡා කරමු.

පුවත්පත්වල නොඑසේනම් අන්තර්ජාලයේ සංසරණය වන බොහෝ ප්‍ර‍වෘත්තිමය ලිපි කියවීමෙන්, නොඑසේනම් සමාජ මාධ්‍ය හරහා හුවමාරු වන පුරවැසියන්ගේ අදහස් විමසා බැලීමෙන් එක් දෙයක් පැහැදිලි වේ. එනම් ශ්‍රී ලංකාවේ ආර්ථික සංවර්ධනය සිදුවන ආකාරය පිළිබඳ සියල්ලන්ම එකඟ වන අදහසක් දක්නට නොමැති බවයි. සංවර්ධිත රටවල් සළකා බලන විට ඉහළ වර්ධන වේගයක් වන 4.4%, සංවර්ධනය වෙමින් පවතින හා ශ්‍රී ලංකාවේ හැකියාවන් මට්ටමෙන් ගත් කළ පහළ අගයක් ලෙස ඇතැමුන් තර්ක කරයි. මේ අතර සමහරෙක් ‘ ඇත්තටම වර්ධනය වෙනවාම දැයි‘අසති! මෙහි ප්‍ර‍තිඵලය වී ඇත්තේ සෑමදෙනාටම කුමන හෝ ආකාරයකින් වැදගත් වන ගැටළුවක් ගැන අපැහැදිලි චිත්‍ර‍යක් නිර්මාණය වී තිබීමයි.

වසරකට දෙවරක් ලෝක බැංකුව දිවයිනෙහි ආර්ථික පසුබිම පිළිබඳ දත්ත සහ විශ්ලේෂණ ඉදිරිපත් කරයි. ශ්‍රී ලංකාවේ ආර්ථික වර්ධනය කුමක් ද? ආර්ථික වර්ධනය වේගවත් කිරීමට සිදු කළ යුත්තේ මොනවා ද? ඒ සඳහා සහාය වීමට පුරවැසියන් සිදු කළ යුත්තේ කුමක් ද?  වැනි ගැටළුවලට පිළිතුරු දීමට එහිදී අපි උත්සාහ දරමු. ක්‍රිකට් ක්‍රීඩාව අනුව අතිදක්ෂ ක්‍රීඩකයකුට වුව කිසිවකුගේ දිරිගැන්වීමක් නොලැබේ නම්, ඔහුගේ උනන්දුව හීන වී ගොස් ඔහු අසාර්ථක වන බව අපි දනිමු. එවැනි තත්වයක් අවසානයේ ක්‍රීඩාව පිළිබඳ උද්යෝගයද වියැකී ගොස් කණ්ඩායමේ ශ්‍රේණිගත කිරීම්වලින් පහත වැටීමට ද හේතු විය හැක. දෙපාර්ශවයම කුමක්, කෙසේ, කා විසින් දිනාගත යුතු දැයි වටහාගත යුතු අතර තරගයකදී කණ්ඩායමක් සාර්ථක නොවූ විට තරගයේ කුමන අංශය වෙනස් කළ යුතු දැයි පැහැදිලි කරගත යුතු ය. ශ්‍රී ලංකාව ක්‍රිකට් ක්‍රිඩාවේ දැවැන්තයෙක් බවට පත්වූයේ එපරිද්දෙනි.  

How does Sri Lanka score in growth?

Idah Z. Pswarayi-Riddihough's picture
Also available in: සිංහල | தமிழ்


While some may think the Sri Lanka’s cricket team did well in the recent Champion's Trophy, myself included, vigorous debates have been going on, on TV and social media and even here in our office which clearly suggests that not everyone agrees on their performance. Despite these differences in perspective, I witnessed the excitement of many of my colleagues and friends from different parts of the world as they cheered, supported opposing teams, analyzed the games, and mulled the behind the scenes politics that affect the game, and also passed judgements on winners and losers.  The key point here is that for Sri Lanka to be in the top 8 internationally they had to play other countries. This analogy fits well with how economies grow and are recognized; so hold on to this thought. 

Reading through the many articles in the news, be they paper, internet or just exchanges between citizens on social media, one thing is clear, there is no one unified view on how Sri Lanka is growing. While developed countries would salivate at a growth rate of 4.4 percent, in Sri Lanka it is considered below potential. Some even question if it’s growing! The result is a confusing landscape on an important issue that touches everyone in some way.   

Twice a year the World Bank adds data and analyses to the many out there. We try to answer questions such as: what is Sri Lanka’s actual growth? Which parts of the economy have grown and which have not? If the country is to accelerate growth, what needs to be done? What can its people do to help? We know from cricket that the players can be excellent but if no-one cheers for them, they lose interest and cannot be successful. Eventually the game loses its luster and the competitive edge of the country’s ranking also slips. Both sides need to understand what needs to be achieved, how, by whom and when the team doesn’t quite deliver in a match, what part of the game should they change. This is what has made Sri Lanka a cricket powerhouse.

Local communities combat climate change in Bangladesh

Shilpa Banerji's picture
Mahfuzul Hasan Bhuiyan/World Bank
Bangladesh is among the most vulnerable countries to flooding and climate change impacts. Photo Credit: 
Mahfuzul Hasan Bhuiyan/World Bank

How can a country vulnerable to natural disasters mitigate the effects of climate change? In Bangladesh, resilient communities have shown that by using local solutions it is possible to combat different types of climate change impacting different parts of the country.
 
Every year, flash floods and drought affect the north and north-west regions. Drinking water becomes scarce, land becomes barren and people struggle to find shelter for themselves and their livestock. In the coastal districts, excessive saline makes it impossible to farm and fish.
 
The Community Climate Change Project (CCCP) has awarded grants to around 41 NGOs to address salinity, flood and drought-prone areas. With the help from local NGOs, communities innovated simple solutions to cope up with changing climate and earn a better living benefiting at least 40,000 people in the most vulnerable districts.
 
Raising the plinths of their homes in clusters has helped more than 15,000 families escape floods, and they continued to earn their livelihoods by planting vegetables and rearing goats on raised ground. Vermicomposting has also helped to increase crop yields. In the saline affected areas, many farmers have started to cultivate salinity tolerant crabs with women raising their income level by earning an additional BDT 1500 a month from saline tolerant mud crab culture in high saline areas.
 
Watch how communities use these three solutions to tackle climate change impacts.

څرنګه کولای شو په افغانستان کې د ښاري اوسیدو مخ پر زیاتیدونکی زیاتوالی په ښه توګه سره مدیریت کړو

Sateh Chafic El-Arnaout's picture
Also available in: دری | English
د ښاروالۍ د پراختیا پروژی په مرستې، څه باندې یو میلیون افغانان (چې ۷۳ سلنه یی ښځي او ماشومان رانغاړي) د ۲۴۷ کیلومتره سړک له بیارغونې او جوړښت څخه په کابل ښار کې برخمن شوي دي. انځور د رومي شرکت/ نړیوال بانک

افغانستان د ښاري ژوند د یوه چټک لېږد له پړاو سره مخامخ دی. په داسې حال کې، چې د دغه هېواد د هغو وګړو برخه چې په ښارونو کې ژوند کوي، نسبتاْ ټيټ دی (په ۲۰۱۴ کال کې ۲۵،۸ سلنه و چې په ټوله سویلي اسیا کې بیا دا فیصدي۳۲،۶ ده)، خو بیا هم، د افغانستان د ښاري ژوند کچه د سیمې د هېوادونو په پرتله په لوړه کچه کې ده. د شته معلوماتو له مخې، په ښاري سیمو کې د وګړو وده په کلنی توګه ۵ سلنه زیاتوالی ښیې، چې دا شمېره د سیمې د هېوادونو تر منځنۍ کچې دوه برابره زیات دی.
 
په افغانستان کې د ښاري ژوند د لېږد بهیر له تاریخي اړخه د شخړو، ناامنیو او په پرله پسې توګه د امنیتي وضعیت د خرابوالي له کبله اغیزمن دی، چې دې کار په خپله د ښاري سیمو لپاره یوه اضافي ننګوونه رامنځته کړې ده. ښارونه هم د مخ پر زیاتیدونکو هغو کسانو له کوربه توب سره په مبارزه کې دي کوم، چې غواړي په یو امن ځای کې چې مناسبه سرپناه او غوره کاري فرصتونه ولري، ژوند وکړي. هغه کسان او کورنۍ، چې په دې وروستیو کې ښارونو ته راغلي دي په هغوی کې کورنۍ بېځایه شوي خلک، بیرته راستنیدونکي کډوال او همداشان هغه خلک شامل دي، چې په کلیو او بانډو کې یې له خپلو کرنیزو چارو لاس اخیستی او په ښاري سیمو کې د خدماتي شغلونو په لټه کې دي. دا کډوالي ښايې تر یوه بل نسل پورې ممکن دوام ومومي، چې تر ۲۰۶۰ ز کال پورې به، د افغانانو نیمايي وګړي په ښارونو کې ژوند ولري، دا په دې مانا ده، چې په راتلونکو ۴۰ کلونو کې به شاوخوا ۱۵ میلیونه کسان نور هم ښارونو ته را ستانه شي. [1]
 
په ورته وخت کې به افغانستان د کاري فرصتونو له پاره د تقاضا له زیاتیدونکي غوښتنې سره مخامخ وي، ځکه، چې د هېواد اوسني څه باندې نیمايي وګړي تر ۱۵ کلنی ټيټ عمر لرونکي تنکي ځوانان جوړوي؛ چې هغوی به هم په راتلونکو کلونو کې د کار بازار ته وردننه شي.
 
همدې شالید ته په کتو سره، افغانستان اړ دی، چې خپل د ښاري استوګنې لېږد داسې مدیریت کړي، تر څو وکولای شي کاري فرصتونه، استوګنځی او د غوره ژوندانه شرایط د خپلو اتباعو لپاره چمتو کړي. مهمو ننګوونو ته په کتو سره، د افغانستان حکومت په ۲۰۱۶ کال کې د ښاري لومړیتوب ملي پروګرام پیل کړ. په دغه پروګرام کې د پالیسۍ لارښوونه او ښاروالی د مدیریت نه په ملاتړ کې پانګه اچوونه، بنسټیزو خدمتونو ته د لاسرسي او د راتلونکو لسو کلونو لپاره د ښاري غوره اقتصادي شرایطو ښه والی شامل دي.

 

Leveraging the urbanization dividend in Afghanistan

Sateh Chafic El-Arnaout's picture
Also available in: دری | پښتو
With support provided by the KMDP, over one million people (about 73 percent women and children) have benefited from the construction of about 247 kilometers of neighborhood roads. Photo: Rumi Consultancy/ World Bank


Afghanistan is undergoing a rapid urban transition. While the current share of its population living in cities is comparatively low (25.8 percent in 2014 compared to 32.6 percent across South Asia), Afghanistan’s urbanization rate is among the highest in the region. Its urban population is growing at 5 percent annually, more than twice the regional average.

The country’s urbanization transition is impacted by Afghanistan’s history of conflict and fragility, which presents additional challenges for urban areas. Cities are struggling to accommodate increasing numbers of persons seeking security, shelter, and jobs. These newcomers include internally displaced persons, returning refugees, as well as those leaving rural agricultural employment and seeking service-based jobs in urban areas. This migration will continue for a generation; by 2060, half of all Afghans will live in cities, which means that roughly 15 million people will be moving to cities in the next 40 years.[1]

Over the same time period, the country will also see a substantial increase in demand for employment as slightly more than half of the current population is aged 15 or younger and will soon be entering the workforce for years to come.

Against this background, Afghanistan will have to leverage and manage its urban transition to ensure that cities can provide job opportunities, housing, and improved quality of life to their citizens. Recognizing the important challenges, the Afghan government introduced the Urban National Priority Program (U-NPP) in 2016. It provides policy guidance and investments in support of municipal governance, improved access to basic services, and vibrant urban economies for the next 10 years.

چگونه میتوان افزایش روز افزون شهرنشینی در افغانستان را بهتر مدیریت نمود

Sateh Chafic El-Arnaout's picture
Also available in: English | پښتو
از طریق پروژه انکشاف شاروالی، بیشتر از یک میلیون افغان (که ۷۳ فیصد انانرا زنان و اطفال تشکیل میدهد) از اعمار مجدد و احداث ۲۴۷ کیلو متر سرک در شهر کابل مستفید شده اند. عکس: شرکت رومی/ بانک جهانی

افغانستان با یک مرحلۀ انتقال سریع شهرنشینی مواجه می باشد. درحالیکه سهم فعلی نفوس این کشور که در شهرها زندگی می کنند نسبتاً پائین می باشد (۲۵،۸ فیصد در سال ۲۰۱۴ در مقایسه با ۳۲،۶ فیصد در سراسر آسیای جنوبی)، اما بان هم  میزان شهرنشینی  در سطح منطقه در بالاترین حد آن قرار دارد. براساس معلومات موجود رُشد نفوس شهری در این کشور سالانه ۵ فیصد افزایش را نشان میدهد، که این رقم تقریباً دو برابر سطح متوسط کشورهای منطقه می باشد.
 
انتقال روند شهرنشینی در افغانستان از لحاظ تاریخی بر اثر منازعات، نا امنی ها و شکنندگی متداوم اوضاع امنیتی همواره متاثر بوده، که این خود برای مناطق شهری چالش های اضافی را به میان آورده است. شهرها با مسکن دهی و میزبانی شمار روز افزون افراد که در جستجوی یافتن محل امن با داشتن سرپناه مناسب و فرصت کاری بهتر هستند، در مبارزه می باشند. افراد و خانواده های که به تازه گی به شهرها آمده اند مشمول بیجاشده گان داخلی، مهاجرین عودت کننده و همچنان کسانیکه  کاروبار زراعتی را در دهات رها کرده اند و به دنبال شغل های خدماتی در مناطق شهر هستند، می باشند. این مهاجرت تا یک نسل  دیگر ممکن ادامه خواهد یافت، که الی سال ۲۰۶۰، نیم  نفوس افغان ها در شهرها مسکن گزین خواهند شد، به این معنی که در ۴۰ سال آینده حدود ۱۵ میلیون افراد دیگر به شهرها نقل مکان خواهند کرد.[1]
 
در عین زمان، افغانستان افزایش قابل توجهی را در بخش تقاضا برای اشتغال شاهد خواهد بود، چون تقریباً بیشتر از نصف نفوس کنونی کشور را نوجوانان ۱۵ سال یا پائینتر از آن تشکیل می دهند؛ که آنها نیز در سال های پیش رو به بازار کار وارد خواهند شد.
با درنظرداشت این پس منظر، افغانستان نیاز خواهد داشت، تا انتقال شهری را طوری مدیریت کند، تا بتواند فرصت های شغلی، مسکن و شرایط بهتر زندگی را برای اتباع خویش فراهم سازد. با توجه به چالش های مهم، حکومت افغانستان در سال ۲۰۱۶ برنامۀ ملی اولویت شهری را به معرفی گرفت. این برنامه حاوی راهنمایی پالیسی و سرمایه گذاری در حمایت از مدیریت شاروالی، بهبود دسترسی به خدمات اساسی و شرایط اقتصادی پرجوش و خروش شهری برای ۱۰ سال آینده می باشد.  

 

Pages