Syndicate content

Gender

ایجاد صلح و ثبات در افغانستان از صنف درسی شروع می شود

Mohammad Ibrahim Shinwari's picture
Also available in: English | پښتو
Education is the bedrock for peace and a more resilient and self-sufficient Afghanistan
شاگردان یکی از مکاتب ابتداییه در ولایت پنجشیر. امتیاز عکس: شرکت مشورتی رومی/ بانک جهانی

امروز ۲۴ ماه جنوری مصادف به روز بین المللی معارف میباشد. این در حالیست که در ماه دسمبر سال ۲۰۱۷ میلادی مجمع عمومی سازمان ملل متحد این روز را بمنظور ارج گذاری به نقش محوری و اساسی تعلیم وتربیه در راستای تامین صلح و انکشاف پایدار مسمی نموده و قرار است منبعد از این روز همه ساله بعنوان روز جهانی معارف تجلیل بعمل اید.

هدف از تجلیل این روز جهانی نه تنها جلب توجه به معارف به عنوان یکی از اهداف کلیدی اهداف انکشاف پایدار ۲۰۳۰ سازمان ملل متحد میباشد، بلکه بر نقش کلیدی تعلیم و تربیه در راستای فقرزدایی، افزایش دسترسی به خدمات صحی، گسترش و نهادینه سازی تساوی جنسیت، تامین و تحکیم صلح در سراسر جهان نیز تاکید میورزد.

بدون شک اموزش یگانه راه ایجاد نیروی بشری مورد نیاز برای رشد پایدار در دراز مدت پنداشته میشود.

اختصاص دادن یک روز به عنوان روز جهانی معارف، اراده و عزم جامعه بین المللی را مبنی بر حمایت همه جانبه از دسترسی عادلانه همه ای مردم به تعلیم و اموزش با کیفیت را نشان میدهد.

منحیث معین وزارت معارف افغانستان، خوشحالم که معارف امروز درصدر اجندای جامعه جهانی قرار گرفته زیرا تعلیم و تربیه در تامین صلح و ثبات نقش خیلی مهم و ارزنده دارد.

در حالیکه افغانستان با چالش های ناشی از چندین دهه جنگ روبرو است، تاکید بر اهمیت نقش تعلیم وتربیه در راستای تامین و تحکیم پایدار صلح و ثبات در این کشور بسیار مهم و حیاتی است.

 برای ما، معارف به معنای بنیاد یک افغانستان صلح آمیز، خودکفا و مترقی میباشد.

افزایش دسترسی زنان به تحصیلات عالی

Muzhgan Aslami's picture
Also available in: English | پښتو
Afghan students attending their class in Kabul University
حضور محصلین پوهنتون طبی کابل در صنف درسی. عکس: شرکت مشورتی رومی/ بانک جهانی

برای من منحیث یک فعال حقوق زن، که شش سال اخیر عمر خود را صرف توانمند سازی زنان کرده ام، خیلی مهم است، تا از دسترسی دختران و زنان به تحصیلات عالی مطمین شوم.
 
کار با پروژه انکشاف تحصیلات عالی  در چوکات وزارت تحصیلات عالی افغانستان که مسؤلیت اساسی تأمین و تنظیم تحصیلات عالی در کشور را به عهده دارد، برایم انگیزه میدهد.
 
زمانی که در سال ۲۰۱۶ کار را به حیث متخصص جندر با وزارت تحصیلات عالی شروع کردم، عمدتاً  تلاش کردم، تا محصلین اناث با مشکلاتی که خودم در پوهنتون کابل در دوران محصلی روبرو بودم، مواجه نشوند.
 
پیمودن راه طولانی تا پوهنتون، عدم موجودیت تسهیلات و امکانات رهایشی برای محصلین اناث در محوطۀ پوهنتون، و فرصت های محدودی برای تحصیلات فوق لیسانس در خارج از کشور برخی از مشکلاتی بودند که من و دوستانم از آن زمان به یاد داریم. اینها  از جمله عواملی بودند که همه با هم سبب  حضور کمرنگ محصلین اناث در نهاد های تحصیلات عالی می شدند.
 
 اکنون، با تطبیق دومین پلان ملی ستراتیژیک تحصیلات عالی برای سال های ۲۰۱۵ – ۲۰۱۹ تحت پروژه انکشاف تحصیلات عالی به حمایت مالی صندوق بازسازی افغانستان، اکثر چالش های که من شاهد آن بودم از میان برداشته شده اند.

در حال حاضر شرایط تعلیمی برای یک متعلم دختر در افغانستان چگونه است

Nathalie Lahire's picture
Also available in: English | پښتو
Nathalie Lahire attends a class along with students in Abul-Qasim Ferdowsi Girls High School in Kabul
ناتلی لیر در جمعِ از متعلمین دختر حین بازدید از لیسه عالی نسوان ابوالقاسم فردوسی در شهر کابل.
عکس: ناتلی لیر/ بانک جهانی

اموزش دختران در مکاتب افغانستان همزمان با فرصت ها و چالش های متعدد  همراه بوده که این امر رابطه مستقیم به محل سکونت آنان و یا دیدگاه باشندگان محلاتِ شان نسبت به آموزش دختران دارد.
 
همچنان چگونگی وضعیت زیرینا ها، تسهیلات آموزشی در دهات و یا  شهر ها، تعهد معلمین، و بلاخره موجودیت و دامنۀ فساد در جامعه را میتوان از دلایل دیگر بر شمرد که بالای میزان حضور و یادگیری متعلمین دختر تاثیر داشته باشند.

در کل گفته میتوانیم که تداوم چندین سال جنگ و بی ثباتی سیاسی در افغانستان آسیب های زیادی را به بدنۀ نظام آموزشی و تحصیلی این کشور وارد ساخته است.

سکتور معارف همواره در خط مقدم تنش های سیاسی و درگیری های نظامی میان گروه های درگیر جنگ در افغانستان قرار داشته است.

در نتیجه، اوضاع سیاسی و اقتصادی نامطلوب مانع تطبیق اصلاحات در پالیسی ها و انفاذ قوانین گردیده و کیفیت خدمات آموزشی را مختل میسازد.

در عین زمان این وضعیت منتج به ناتوانی در حکومتداری گردیده است.

با اینحال، میزان ثبت نام در مکاتب افغانستان چشمگیر و درخور توجه است.

تقویت تشبثات خصوصی و ایجاد فرصت های کار در روستاهای افغانستان

Miki Terasawa's picture
Also available in: English | پښتو
The Afghanistan Rural Enterprise Development Project has linked rural producers, inlcuding saffron farmers with markets to create businesses and provide employment opportunities to many Afghan women and men.
پروژه انکشاف صنایع روستایی افغانستان  ازتولید کنندگان روستایی، به خصوص کسانیکه در عرصه تولید زعفران مشغول کاراند حمایت مینماید، تا نه تنها محصولات شانرا به بازار ها عرضه نمایند، بلکه خود قادر به ایجاد تشبثات و تجارت های کوچک گردند وزمینه های اشتغال زایی بیشتر را برای زنان و مردان فراهم نمایند. عکس: پروژه انکشاف صنایع روستایی افغانستان/ بانک جهانی

با نعیم یکتن از متشبثین محلی در ولایت هرات، که  در عرصه تولید زعفران مصروف کار است، آشنا شوید. در سال ۲۰۱۳ میلادی، نعیم و چند تن از شرکای او پس از اشتراک در یک سلسله برنامه های آموزشی در بخش زراعت و همچنان اشتراک در چندین نمایشگاه داخلی، تصمیم گرفتند یک شرکت تجارتی را بنام تابان تاسیس نمایند. شرکت متذکره که در بخش های کشت، پروسس و فروش محصول زعفران فعالیت را آغاز نمود، در مدت کم توانست با بهبود کیفیت تولید زعفران و گسترش فعالیت های تجارتی فراتر از مرز های افغانستان شهرت کسب نماید. بطور اوسط سالانه ۱۲۰ زن در این شرکت به منظور انجام کار های فصلی زعفران استخدام گردیده، تا در عرصه جمع آوری حاصلات و پروسس این نبات ارزشمند کار نمایند.
 
موفقیت این سرمایه گذاری با سهمگیری و اختصاص هزینه های کوچک پس انداز و قرضه از سوی چند زن و مرد روستایی مانند نعیم آغاز گردیده است.
 
از سال ۲۰۱۰ بدینسو پروژه انکشاف صنابع روستایی افغانستان تولید کنندگان روستایی را با بازار ها وصل ساخته و همزمان با آن از طریق گروپ های پس انداز و گروپ های قرضه قریه، روستاییان را کمک نموده، تا برایشان تجارت های کوچک ایجاد نموده و یا تشبثات کوچک شان را توسعه دهند.

نشر آمار و ارقام اخیر پیرامون وضیعت فقر در افغانستان: هشدار برای اقدامات عملی و پیشگیرانه، نه ایجاد نا امیدی

Shubham Chaudhuri's picture
Also available in: English | پښتو

نشر سروی وضعیت زندگی درافغانستان توسط اداره مرکزی احصائیه یک تصویری کلی از واقیعت های موجود را در این کشور برملا میسازد. آمار و ارقام ارایه شده حاکی از آنست که بیشتر از نصف افغانها در زیر خط فقر زندگی مینمایند، که این حالت نشان دهنده تشدید وخامت اوضاع اجتماعی- اقتصادی نسبت به سالهای ۲۰۱۱-۲۰۱۲ میلادی[i] میباشد. نشر یافته ها و ارقام تازه این سروی در زمان مناسبی صورت میگیرد، چنانچه که این ارقام نخستین بسته معلومات تحلیلی پیرامون چگونگی وضعیت رفاه مردم افغانستان را پس از زمان انتقال مسؤولیت های امنیتی از نیروی های بین المللی به نیرو های امنیتی افغانستان در سال ۲۰۱۴ فراهم میسازد.

باوجود اینکه یافته ها این سروی نا اُمید کننده اند، اما مبتنی بر واقیعت اند

باتوجه به آنچه که در افغانستان در طی پنج سال گذشته اتفاق افتاده و این کشور مسیر پر فراز و نشیب پیموده، افزایش چشمگیر فقر در این مقطع زمانی دور از انتظار نبود. میزان بُلند فقر رابطه مستقیم با رکود فعالیت های اقتصادی، افزایش تراکم  نفوس و بدتر شدن وضعیت امنیتی دارد. از سوی دیگر ساختار های اقتصادی افغانستان طی سالیان متمادی در اثر جنگ و ناامنی از هم فروپاشیده و منابع بشری و معیشتی آن بنابر بی ثباتی و نا امنی به شدت آسیب دیده باشد، بدون شک که ریشه های فقر بستر گسترده دارد.

با شروع تدریجی خروج نیرو های بین المللی در اوایل سال ۲۰۱۲ میلادی، و کاهش همزمان کمک های مالی به بخش های نظامی و ملکی، میزان عرضه و تقاضا به خدمات و فعالیت های اقتصادی و سکتور خصوصی نیز به شدت کاهش یافت. بدترشدن اوضاع امنیتی پس از سال ۲۰۱۴؛ باعث کاهش اعتماد سرمایه گذاران و مسهلکین نسبت به اوضاع سیاسی گردید و این وضعیت بالنوبه یک شوکه اقتصادی بزرگ را ایجاد کرد. بدون شک میزان رُشد اقتصادی افغانستان که طی سالیان ۲۰۰۳ الی ۲۰۱۲ همه ساله در حدود ۹،۴ درصد بود، در اثر بدتر شدن اوضاع امنیتی در جریان سالهای ۲۰۱۳ الی ۲۰۱۶ به ۲،۱ درصد کاهش یافته است. همزمان با رُشد ۳ درصدی میزان نفوس در سال، میزان درآمد سرانه به حساب تولید ناخالص داخلی از سال ۲۰۱۲ بدینسو به طور دوامدار کاهش یافته است، چنانچه که  در سال ۲۰۱۶ به اندازه ۱۰۰ دالر امریکایی کاهش در مقایسه به سال ۲۰۱۲ گزارش گردیده است. شایان ذکر است که حتی در طول سال های که افغانستان رُشد اقتصادی مطلوب را تجربه کرد، کاهش قابل ملاحظۀ در میزان فقر رونما نگردید، زیرا محور رُشد اقتصادی در کاهش فقر بر محلات فقیر این کشور متمرکز نبود. رویهمرفته با پیش افتادن افزایش رُشد نفوس از رُشد اقتصادی در طی سال های اخیر، افزایش میزان فقر غیر قابل اجتناب بود.

چگونه دولت افغانستان خدمات صحی با کیفیت را برای افغانها فراهم مینماید؟

World Bank Afghanistan's picture
Also available in: English | پښتو
A local woman has brought her eight-month-old son to the Baidari Hospital in eastern Jalalabad city for vaccination.
یک خانم پسر هشت ماهه اش را جهت واکسیناسیون به شفاخانه بیداری در شهر جلال آباد اورده است. عکس: شرکت مشورتی رومی/بانک جهانی

باوجود تداوم نا امنی ها در جریان ۱۵ سال گذشته، افغانستان در راستای تأمین خدمات صحی با کیفیت برای شهروندان این کشور به پیشرفت های قابل ملاحظه دست یافته است، که میتوان بطور نمونه از پیشرفت در قسمت صحت و سلامتی مادران و اطفال یاد کرد. گسترش دامنۀ خدمات صحی به دور دست ترین نقاط این کشور، به خصوص برای دوردست و محروم در نتیجۀ یک مشارکت مبتکرانه دولت با موسسات غیر دولتی فراهم گردیده است.

به منظور درک بهتر تحلیل دست آورد ها در سکتور صحت و پایه گذاری شاخص های عمده به منظور ارزیابی خدمات صحی، ما نشستی را با غلام دستگیرسعید، یکتن از متخصصین ارشد صحت در بانک جهانی و نویسنده گزارش اخیر تحت نام   بهبود درعرضه خدمات  صحی در افغانستان با وجود مشکلات ناامنی طرح ریزی نموده و یک سلسله پرسش های را قرار شرح ذیل مطرح ساختیم.

رفاه در حوزه جنوب آسیا مستلزم سهم بیشتر زنان با پرداخت معاش کافی در نیروی کار

Annette Dixon's picture
Also available in: English

Women in the Work Force
جنوب آسیا شاهد رشد اقتصادی ٦ در صدی طی ٢٠ سال گذشته بوده، که این امر در نتیجه سبب کاهش فقر و بهبود در عرصه صحت و تعلیم و تربیه گردیده است. ما در حالیکه از این پیشرفتها در روز جهانی زن تجلیل می کنیم، بهتر میبود اگر زنان بیشتر با دریافت مزد کافی شامل نیروی کار میبودند. زنان در جنوب آسیا فقط ٢٨ درصد نیرو کار و یا انعده شان که در جستجوی کار هستند، را تشکیل میدهند. در مقایسه  با حوزه خاورمیانه و شمال آفریقا که در انجان ٢١ درصد نیرو کار را مردان تشکیل میدهند در حوزه جنوب اسیا مردان ٧٩ درصد نیرو کار هستند، که این دومین کمترین میزان در جهان است.
 
 نیروی بالقوه انکشاف  جنوب آسیا با بزرگترین جمعیت کار در حال رشد، در طبقه متوسط قرار دارد؛ اما کمبود زنان در مشاغل و مشارکت اقتصادی، منعکس دهنده فرصت های از دست رفته است. ده ها میلیون زن در هند و سریلانکا، در طول بیست سال گذشته از نیروی کار کنار رفته اند.
 
 از جمله بسیاری از عوامل باز دارنده، یکی هم بیسوادی است که تقریبا نیمی از زنان بالغ  در جنوب آسیا را دربر میگیرد که دخترانشان از بالاترین میزان سوء تغذی در جهان رنج می برند. میزان خشونت علیه زنان و مرگ و میر مادران در بالاترین میزان در جهان باقی مانده است. همه این عوامل مشارکت کم، بیکاری بیش از حد  و تفاوت های مزد مستمر برای زنان است، که در بازار کار را نشان می دهد.
 
 چه کاری می توانیم انجام دهیم تا به وجه احسن، زنان را تشویق کنیم تا در نیروی کار شرکت کنند؟ این کار، با شروع ارزش قایل شدن به ارزشهای دختران برابر فرزندان است - دسترسی آنها به غذاهای مغذی و سرمایه گذاری در آموزش و پرورش آنها برای دستیابی به توانایی هایشان فراهم می شود. بیایید علاقۀ دختران جوان را در موضوعاتی مثل علم و ریاضیات جلب کنیم و آنها را متقاعد سازیم که آنها به همان اندازه پسران توانایی دارند و میتوانند در مهندسی، تحقیقات علمی، فناوری اطلاعات و دیگر زمینه هایی که توسط کارفرمایان تقاضا می شود، شغل ایجاد کنند. ما همچنین باید توجه فرزندانمان را به احترام دختران و زنان افزایش دهیم و روشن کنیم که برای خشونت مبتنی بر جنسیت، هیچ مجال باقی نمانده است.

علی الرغم چالشهای موجود، ایا تحکیم اینده مرفع در افغانستان ممکن است؟

Christina Wieser's picture
Also available in: English | پښتو
 Rumi Consultancy/ World Bank
براساس اخرین گزارش، فقط بیشتراز نصف اطفال واجد شرایط به مکتب ابتدایه میروند که البته اکثر انها را بچه ها تشکیل میدهد. عکس: شرکت مشورتی رومی/بانک جهانی


با توجه به سرازیر شدن میزان بی سابقه کمک های مالی بین المللی، میزان سطح سواد، شمولیت در مکاتب و دسترسی به خدمات اساسی در افغانستان در جریان سالهای ۲۰۰۷ - ۲۰۰۸ و سپس ۲۰۱۱ - ۲۰۱۲  به طور همه جانبه و گسترده متحول گردیده است. اما وجود پیشرفتها، یافته های آخرین گزارش بانک جهانی، "وضعیت فقر در افغانستان، پیشرفت در معرض تهدید"، حاکی از آنست که کاهش کمک ها و افزایش میزان نا امنی ها در سالهای ۲۰۱۱ - ۲۰۱۲ و ۲۰۱۳ – ۲۰۱۴ میلادی، سیر رشد و پیشرفت در افغانستان را به شدت بطی ساخته، طوریکه در بخش های معارف و همچنان میزان مرگ و میر مادران وضعیت خیلی ها ناگوار گزارش داده شده است.

در این جا سعی مینمایم، تا چگونگی پیشرفت ها در افغانستان را پیرامون چندین شاخص های عمده انکشافی در جریان چند سال اخیر مورد مطالعه قرار دهم.
 

تاثیرات مثبت برنامه صحت در ولایت دایکندی

Fahimuddin Fahim's picture
Also available in: English | پښتو



با آنکه من در بخش مدیریت پروژه در ولایت دایکندی تجربۀ زیاد دارم، اما مقیاس و تاثیرات برنامه صحت وزارت صحت عامه در این ولایت درحقیقت فوق العاده الهام بخش پنداشته میشد – بطور مثال می توانم از جمله ۳۹ مراکز صحی که بسته های خدمات ابتدایی صحی را ارائه می نمود، یاد آوری نمایم که اینها همه به صورت ماهوار بیشتر از ۷۷،۰۰۰ بیمار را مورد معالجه و مراقبت قرار میدادند. تنها در ماه اکتوبر ۲۰۱۶، این مراکز توانستند ۶۱۵ واقعه ولادت را  تحت پوشش کمک های مورد نیاز بیماران قرار دهند، که از مجموع نوزادان، بیش از ۶۹ نوزاد  تنها در مرکز صحی تیمران چشم به دنیا گشودند.
 
در حقیقت، زمانیکه محور بحث پیرامون صحت زنان متمرکز باشد، برنامۀ آموزشی صحت توانسته، تا در هر یک از این مراکز صحی زمینه حضور حد اقل یک تن از کارمندان صحی طبقه اناث را فراهم سازد. این امر قسماٌ از بابت تکمیل شدن موفقانۀ برنامه های آموزشی ماهران ولادی و دایه های صحی محلی میسر گردیده، که می توان از این برنامه های آموزشی و تعلیمی برای قابله به سطح جامعه و آموزش صحی برای نرس ها به سطح جامعه در این ولایت یاد کرد. همچنان این برنامه در تمامی ساحاتِ که تحت پوشش برنامه صحت قرار داشتند، یک عده مراکز صحی در سطح محلات را نیز به کمک شورا های محلی ایجاد و تقویت بخشیده و بالای صلاحیت وظایف و اعتبارنامه های کارمندان صحی نیز تدابیر نظارت و بررسی جدی را عملی مینمودند.
 
برنامۀ صحت یکی از برنامه های کلیدی وزارت صحت عامه می باشد که تمویل مالی آن توسط اداره انکشاف بین المللی گروپ بانک جهانی و صندوق بازسازی افغانستان در مشارکت با چندین نهاد تمویل کننده دیگر بین المللی صورت میگیرد. وزارت صحت عامه جمهوری اسلامی افغانستان از سال ۲۰۱۳ الی ماه جون ۲۰۱۷ موسسه غیر دولتی PU-AMI را در ولایت دایکندی قرارداد عقد نموده بود، تا در مطابقت با اهداف ملی صحی این وزارت، خدمات اساسی صحی  را ارائه و فراهم نماید. این اهداف در برگیرنده کاهش واقعات مرگ و میر مادر و نوزاد و بهبود صحت طفل و اتخاذ تدابیر مشخص به منظور تغذی معیاری میباشد. روی این ملحوظ این برنامه بر افزایش دسترسی به خدمات صحی، ظرفیت سازی، تقویت همکاری و هماهنگی، ترویج استفاده از اطلاعات نظارت و ارزیابی و فراهم آوری تسهیلات برای انتقال و دسترسی ادویه جات متمرکز است.

تاثیرات برنامۀ همبستگی ملی بر زندگی مردم در ولایت کندهار

Abdul Qayum Yousufzai's picture
Also available in: English | پښتو
برنامه همبستگی ملی زندگی میلیونها افغان روستانشین را در سراسر این کشور بهبود بخشیده است.  جاگزین این برنامه، برنامه میثاق شهروندی میباشد، که هدف ان یک پیمان اجتماعی میان حکومت و شوراهای انکشافی محلی است، تا از طریق تقویت این  شورا ها ارایه خدمات اساسی  در عرصه های  زیربنایی و اجتماعی را  به جوامع نیازمند بهبود بخشند.  عکس: شرکت مشورتی رومی/ بانک جهانی
سالهای نه چندان دور، دقیقاً ۱۵ سال پیش، زمانی را به یاد می آورم که مردم در ولسوالی های کندهار برای انتقال محصولات زراعتی شان به مرکز ولایت از حیوانات استفاده می کردند. در آنزمان در کندهار  شاید چند سرک محدود  وجود داشت و تعداد مراکز صحی و مکاتب انگشت شمار بود و در کل بسیاری از زیربناهای مهم در این ولایت در نتیجه حوداث انزمان متاثر گردیده بود . اما بدتر از همه اینکه، وضعیت اقتصادی افغان های که درامد متوسط داشتند‌‌ٰ، نیز چندان خوب نبود و دسترسی مردم به فرصت های درامدرا، و سایر تسهیلات معیشتی بسیار اندک و یا هم اصلاً وجود نداشت.
 
اما از سال ۲۰۰۳ به بعد همه چیز تغییر کرد. درحالیکه بسیاری از پروژه های انکشافی هم اکنون در ولایت کندهار تکمیل گردیده اند، لیکن در میان آنها برنامۀ همبستگی ملی یکی از برنامه های بسیار موفق و شناخته شده با بیشترین تاثیر گذاری بشمار میرود. این برنامه از سال ۲۰۰۳ الی ۲۰۱۶، از مجموعی ۱۷ ولسوالی ولایت کندهار در ۱۶ ولسوالی آن تطبیق گردیده است و به تعداد ۱۹۵۲ شورای انکشافی محلی را ایجاد نموده است که از طریق آن بیشتر از ۳۳۰۰ پروژه تکمیل گردیده است.
 
مردم کندهار در کل  تابع یک سلسله رسوم مشخص میباشند و بطور عموم این ولایت از جمله ولایات بسیار سنتی محسوب میشود. زمانیکه این برنامه در کندهار آغاز به کار نمود، کندهاریان علاقۀ چندان به ایجاد شورا های انکشافی محلی که باید از طریق برگزاری انتخابات در سطح قریه ها ایجاد می شد، نداشتند.

Pages