Syndicate content

Migration and Remittances

The latest poverty numbers for Afghanistan: a call to action, not a reason for despair

Shubham Chaudhuri's picture
Also available in: دری | پښتو

The just-released Afghanistan Living Conditions Survey (ALCS) paints a stark picture of the reality facing Afghanistan today. More than half the Afghan population lives below the national poverty line, indicating a sharp deterioration in welfare since 2011-12.[1]  The release of these new ALCS figures is timely and important. These figures are the first estimates of the welfare of the Afghan people since the transition of security responsibilities from international troops to the Afghan National Security Forces (ANSF) in 2014.

While stark, the findings are not a surprise

Given what Afghanistan has gone through in the last five years, the significant increase in poverty over this period is not unexpected. The high poverty rates represent the combined effect of stagnating economic growth, increasing demographic pressures, and a deteriorating security situation in the context of an already impoverished economy and society where human capital and livelihoods have been eroded by decades of conflict and instability.

The withdrawal of international troops starting in 2012, and the associated decline in aid, both security and civilian, led to a sharp decline in domestic demand and much lower levels of economic activity. The deterioration in security since 2012, which drove down consumer and investor confidence, magnified this economic shock. Not surprisingly, Afghanistan’s average annual rate of economic growth fell from 9.4 percent in the period 2003-2012 to only 2.1 percent between 2013 and 2016. With the population continuing to grow more than 3 percent a year, per capita GDP has steadily declined since 2012, and in 2016 stood $100 below its 2012 level. Even during Afghanistan’s years of high economic growth, poverty rates failed to drop, as growth was not pro-poor. In recent years, as population growth outstripped economic growth, an increase in poverty was inevitable.

په افغانستان کې د فقر په هکله د وروستیو ارقامو او شمېرو خپراوی: د عملي او مخنیوونکو اقدامونو لپاره خبرتیا، نه د ناهیلۍ رامنځته کول

Shubham Chaudhuri's picture
Also available in: English | دری

د افغانستان د احصائيي مرکزي ادارې لخوا په افغانستان کې د ژوند د وضعیت د څېړنې سروې موندنې په دغه هېواد کې د شته واقعیتونو به هکله یو مشرح انځور څرګند کړی. ترلاسه شوي معلومات دا څرګندوي، چې د افغانانو له نیمایي څخه زیات نفوس د فقر د کرښې لاندې ژوند کوي، چې دا حالت د ۲۰۱۱ – ۲۰۱۲ زېږدیز کلونو[i] په پرتله د ټولنیزې- اقتصادي اوضاع په لا خرابېدلو دلالت کوي. د دغې سروې د تازه ارقامو او معلوماتو خپراوی په ډېر مناسب وخت کې ترسره کېږي، ځکه چې دا ارقام او اړونده تحلیلي ټولګه ېې د افغانستان د خلکو د هوساینې وضعیت وروسته له هغه چې په ۲۰۱۴ کال کې له نړیوالو ځواکونو څخه د افغانستان امنیتي ځواکونو ته امنیتي مسوولیتونو لېږد ترسره شو، په تفصیل سره څېړلۍ ده.
که څه هم د دغې سروې موندنې ناهیلۍ کوونکې دي، خو د حقیقت پربنسټ دي

دې حقیقت ته په پام سره، چې افغانستان په تېرو پنځو کلونو کې له زیاتو پېښو سره مخامخ شو او ډېرې لوړې او ژورې ېې تجربه کړې، نو ځکه په اوس وخت کې د فقر او بیوزلۍ د بې ساري زیاتوالي تمه هم کېدله. د فقر لوړه کچه د اقتصادي فعالیتونوله کمښت، د نفوس د زیاتوالي او د امنیتي وضعیت له خرابېدلو سره مستقیمه اړیکه لري. له بلې خوا د داسې یوې ټولنې جورښټ، چې اقتصادي بنسټونه ېې د اوږد مهاله جګړې او بحران له امله ویجاړې شوې وي او بشري ځواک او معیشتي برخې ېې د ټیکاو او امنیت د نه شتون له امله خورا زیانمنې شوي وي، پرته له کوم شک څخه، چې د فقر ټغر هم پکښې ډیر پراخ پاتې کېږي.

د ۲۰۱۲ زېږدیز کال په لومړیو کې د نړیوال ایتلاف د ځواکونو په تدریجي وتلو سره، او په ورته مهال د افغانستان د ملکي او پوځي څانګو د مالي مرستو کمېدل، د اقتصادي فعالیتونو او د خصوصي سکټور خدماتو لپاره د تقاضا کچه ېې په شدت سره زیانمنه کړې  ده. له ۲۰۱۴ کال وروسته د امنیتي وضعیت خورا خرابوالۍ د دې لامل شو، څو د پانګوالو او مستهلکینو باور په سیاسي اوضاع باندې را کم شي، او له دې امله یو ستر اقتصادي ټکان رامنځته شو. پرته له کوم شک څخه د افغانستان اقتصادي وده، چې له ۲۰۰۳ څخه تر ۲۰۱۲ کلونو پورې شاوخوا ۹،۴ سلنه وه، وروسته له هغه چېد ۲۰۱۳ تر ۲۰۱۶ کلونو په ترڅ کې امنیتي وضعیتخورا خراب شو، نو له امله ېې اقتصادي وده هم ۲،۱ سلنې ته را ټیته شوه. د نفوس د کچې د ۳سلنې، کلنۍ وده سره جوخت، د ناخالص کورني تولید په حساب د سرانه عاید کچه له ۲۰۱۲ کال راپدېخوا په دوام داره بڼه را ټيته شوې ده، څرنګه چې د ۲۰۱۲ کال په پرتله په ۲۰۱۶ کال کې د ۱۰۰ امریکايي دالرو په اندازه را ټیټه شوې ده. د یادونې وړ ده، چې حتي په هغو کلونو کې چې افغانستان یوه ښه اقتصادي وده لرله، د فقر او بېوزلۍ په کچه کې هراړخیز لږوالی رامنځته نه شو، ځکه، چې د اقتصادي ودې محور د هېواد په بېوزلو سیمو کې د فقر په کموالي تمرکز نه درلود. پر دې سربېره، په وروستیو کلونو کې له اقتصادي ودې څخه د نفوس د کچې د ودې چټکوالی، د دې لامل شوی، څو د فقر لمن نوره هم پراخه شي.

نشر آمار و ارقام اخیر پیرامون وضیعت فقر در افغانستان: هشدار برای اقدامات عملی و پیشگیرانه، نه ایجاد نا امیدی

Shubham Chaudhuri's picture
Also available in: English | پښتو

نشر سروی وضعیت زندگی درافغانستان توسط اداره مرکزی احصائیه یک تصویری کلی از واقیعت های موجود را در این کشور برملا میسازد. آمار و ارقام ارایه شده حاکی از آنست که بیشتر از نصف افغانها در زیر خط فقر زندگی مینمایند، که این حالت نشان دهنده تشدید وخامت اوضاع اجتماعی- اقتصادی نسبت به سالهای ۲۰۱۱-۲۰۱۲ میلادی[i] میباشد. نشر یافته ها و ارقام تازه این سروی در زمان مناسبی صورت میگیرد، چنانچه که این ارقام نخستین بسته معلومات تحلیلی پیرامون چگونگی وضعیت رفاه مردم افغانستان را پس از زمان انتقال مسؤولیت های امنیتی از نیروی های بین المللی به نیرو های امنیتی افغانستان در سال ۲۰۱۴ فراهم میسازد.

باوجود اینکه یافته ها این سروی نا اُمید کننده اند، اما مبتنی بر واقیعت اند

باتوجه به آنچه که در افغانستان در طی پنج سال گذشته اتفاق افتاده و این کشور مسیر پر فراز و نشیب پیموده، افزایش چشمگیر فقر در این مقطع زمانی دور از انتظار نبود. میزان بُلند فقر رابطه مستقیم با رکود فعالیت های اقتصادی، افزایش تراکم  نفوس و بدتر شدن وضعیت امنیتی دارد. از سوی دیگر ساختار های اقتصادی افغانستان طی سالیان متمادی در اثر جنگ و ناامنی از هم فروپاشیده و منابع بشری و معیشتی آن بنابر بی ثباتی و نا امنی به شدت آسیب دیده باشد، بدون شک که ریشه های فقر بستر گسترده دارد.

با شروع تدریجی خروج نیرو های بین المللی در اوایل سال ۲۰۱۲ میلادی، و کاهش همزمان کمک های مالی به بخش های نظامی و ملکی، میزان عرضه و تقاضا به خدمات و فعالیت های اقتصادی و سکتور خصوصی نیز به شدت کاهش یافت. بدترشدن اوضاع امنیتی پس از سال ۲۰۱۴؛ باعث کاهش اعتماد سرمایه گذاران و مسهلکین نسبت به اوضاع سیاسی گردید و این وضعیت بالنوبه یک شوکه اقتصادی بزرگ را ایجاد کرد. بدون شک میزان رُشد اقتصادی افغانستان که طی سالیان ۲۰۰۳ الی ۲۰۱۲ همه ساله در حدود ۹،۴ درصد بود، در اثر بدتر شدن اوضاع امنیتی در جریان سالهای ۲۰۱۳ الی ۲۰۱۶ به ۲،۱ درصد کاهش یافته است. همزمان با رُشد ۳ درصدی میزان نفوس در سال، میزان درآمد سرانه به حساب تولید ناخالص داخلی از سال ۲۰۱۲ بدینسو به طور دوامدار کاهش یافته است، چنانچه که  در سال ۲۰۱۶ به اندازه ۱۰۰ دالر امریکایی کاهش در مقایسه به سال ۲۰۱۲ گزارش گردیده است. شایان ذکر است که حتی در طول سال های که افغانستان رُشد اقتصادی مطلوب را تجربه کرد، کاهش قابل ملاحظۀ در میزان فقر رونما نگردید، زیرا محور رُشد اقتصادی در کاهش فقر بر محلات فقیر این کشور متمرکز نبود. رویهمرفته با پیش افتادن افزایش رُشد نفوس از رُشد اقتصادی در طی سال های اخیر، افزایش میزان فقر غیر قابل اجتناب بود.

Local communities combat climate change in Bangladesh

Shilpa Banerji's picture
Mahfuzul Hasan Bhuiyan/World Bank
Bangladesh is among the most vulnerable countries to flooding and climate change impacts. Photo Credit: 
Mahfuzul Hasan Bhuiyan/World Bank

How can a country vulnerable to natural disasters mitigate the effects of climate change? In Bangladesh, resilient communities have shown that by using local solutions it is possible to combat different types of climate change impacting different parts of the country.
 
Every year, flash floods and drought affect the north and north-west regions. Drinking water becomes scarce, land becomes barren and people struggle to find shelter for themselves and their livestock. In the coastal districts, excessive saline makes it impossible to farm and fish.
 
The Community Climate Change Project (CCCP) has awarded grants to around 41 NGOs to address salinity, flood and drought-prone areas. With the help from local NGOs, communities innovated simple solutions to cope up with changing climate and earn a better living benefiting at least 40,000 people in the most vulnerable districts.
 
Raising the plinths of their homes in clusters has helped more than 15,000 families escape floods, and they continued to earn their livelihoods by planting vegetables and rearing goats on raised ground. Vermicomposting has also helped to increase crop yields. In the saline affected areas, many farmers have started to cultivate salinity tolerant crabs with women raising their income level by earning an additional BDT 1500 a month from saline tolerant mud crab culture in high saline areas.
 
Watch how communities use these three solutions to tackle climate change impacts.

Our commitment to the people of Afghanistan stays strong

Annette Dixon's picture
Also available in: دری | پښتو
Despite government efforts with support from the international community, Afghanistan's development needs remain massive. Photo Credit: Rumi Consultancy/ World Bank

I am still shaken and saddened by the many lives lost to the attacks in Kabul two weeks ago and since then there has been more violence. As we grieve these tragedies, now is the time to stand strong with the people of Afghanistan and renew our commitment to build a peaceful and prosperous country.

To that end, we announced this week a new financing package of more than half-a-billion dollars to help Afghanistan through its struggle to end poverty, increase opportunity to help stabilize the country, and ensure all its citizens can access basic services during a time of economic uncertainty.

Afghanistan has come a long way since 2001 and achieved much progress under extremely challenging circumstances. Life expectancy has increased from 44 to 60 years, maternal mortality has decreased by more than three quarters and the country now boasts 18 million mobile phone subscribers, up from almost none in 2001.

Yet, the development needs in Afghanistan remain massive. Nearly 40 percent of Afghans live in poverty and almost 70 percent of the population are illiterate. The country needs to create new jobs for about 400,000 people entering the labor market each year. The situation is made more challenging by the return of around 5.8 million refugees and 1.2 million internally displaced people.

Our new support is in line with our belief that Afghanistan’s economic and social progress can also help it address security challenges.  Our financing package meets the pressing needs of returning refugees, expands private-sector opportunities for the poor, boosts the development of five cities, expands electrification, improves food security, and builds rural roads.

په افغانستان کې د نړیوال بانک د بیا همکاریو د پیل د پنځلسمې کالیزې نمانځنه

Raouf Zia's picture
Also available in: English | دری




نړیوال بانک په افغانستان کې خپل فعالیتونه پر ۱۹۷۹ میلادی کال د پخواني شوروي اتحاد له یرغل څخه وروسته و ځندول. ددې ادارې فعالیتونه د ۲۰۰۲ میلادي کال د می په میاشت کې د افغانانو له ضروري اړتیاوو څخه د ملاتړ او ددې هېواد له دولت سره ددې هېواد اتباعوته د خدمتونو د برابرولو له پاره د پیاوړو او ځواب ویونکو بنسټونو د رامینځته کولو په منظور بیاپیل شول.

د می میاشت په کابل کې د نړیوال بانک د فعالیتونو د بیا پیل له نمانځنې سره سمون لري چې په ۲۰۰۲ کال کې وروسته له ډیر ځنډ څخه دفتر پرانیستل شو. د نړیوال بانک له ۱۵ لاسته راوړنو او مهمو فعالیتونو سره په تیرو ۱۵ کلونو کې آشنا شۍ.

تجلیل از پانزدهمین سالگرد اغاز مجدد همکاری های بانک جهانی درافغانستان

Raouf Zia's picture
Also available in: English | پښتو




بانک جهانی فعالتیهای خویش را در افغانستان در سال ۱۹۷۹ میلادی پس از تهاجم شوروی سابق به تعلیق در اورد. فعالیتهای این اداره در ماه می سال ۲۰۰۲ میلادی بمنظور حمایت از نیازمندی های ضروری افغانها و کمک به دولت این کشور در راستای ایجاد نهاد های قوی و پاسخگو غرض فراهم اوری خدمات به شهرواندان این کشور مجددا اغاز گردید.

ماه می مصادف به بزرگداشت از پانزدهمین سالگرد از سرگیری فعالیت های دفتربانک جهانی در کابل در سال ۲۰۰۲ میباشد. با ۱۵ دست آورد و فعالیت کلیدی بانک جهانی در ۱۵ سال گذشته آشنا شوید.

Celebrating 15 Years of reengagement in Afghanistan

Raouf Zia's picture
Also available in: دری | پښتو




Shortly after the Soviet invasion in 1979, the World Bank suspended its operations in Afghanistan. Work resumed in May 2002 to help meet the immediate needs of the poorest people and assist the government in building strong and accountable institutions to deliver services to its citizens.

As we mark the reopening of the World Bank office in Kabul 15 years ago, here are 15 highlights of our engagement in the country:

Aiming high is Pakistan’s way forward

Kristalina Georgieva's picture

 

The Tarbela dam in Pakistan staddles the Indus River. The earth- and rock-filled structure is almost 500 feet high and 9,000 feet wide
The Tarbela dam in Pakistan staddles the Indus River. The earth- and rock-filled structure is almost 500 feet high and 9,000 feet wide. Credit: World Bank


My visit to Pakistan began last week at the enormous Tarbela dam. Straddling the Indus River, this earth- and rock-filled structure is almost 500 feet high and 9,000 feet wide. It is a monument to Pakistan's scientific and engineering ability. It also illustrates the opportunities and challenges facing Pakistan.

I was last in Pakistan in 2011 and I can see that big changes have happened since then.

The country has worked through three tough years that brought improvements in security and a more stable economy. Much of the economic growth has benefited poor people and Pakistan's levels of inequality compare favourably to many middle-income countries.

 

World Bank Chief Executive Officer Kristalina Georgieva's meeting with Prime Minister Nawaz Sharif
World Bank Chief Executive Officer Kristalina Georgieva's meeting with Pakistan's Prime Minister Nawaz Sharif. Credit:  Pakistan Prime Minister House

Speaking to leaders in government, political parties, civil society, the private sector and various thought leaders, I sensed an optimism that the country had found its footing and is moving up the ladder of development.

This optimism is good news. But optimism needs to be supported by actions. Pakistan can move to a higher level of economic growth that reaches all parts of society, including the most marginalised, and thus fulfilling the dreams of a better life for all.

Three opportunities and challenges for Pakistan

In my discussions with the government in Pakistan we focused on three areas of opportunity and challenge: the first is higher growth and jobs. The government wants annual economic growth of 6 to 7 per cent compared to 4.7 per cent achieved in fiscal year 2016. But this will only happen if investment doubles to 30 per cent of Gross Domestic Product (GDP). Investments in energy, such as Tarbela, to end constant power cuts, as well as improvements in the business environment, so that companies hire more people, will be critical to success. A more favorable environment for private investment would open up opportunities for women, youth, and the underserved.

Pages