Syndicate content

forced displacement

A roadmap to reintegrate displaced and refugee Afghans

Shubham Chaudhuri's picture
Also available in: دری | پښتو
A displaced family has taken shelter in a ruined house on the outskirts of Kabul. Photo: Rumi Consultancy/ World Bank

As the world marks World Refugee Day on June 20, we must remember that it is not only the refugee crisis that is hampering development efforts in many countries. There is also a silent emerging crisis of people driven from their homes to another part of their own country, people known as internally displaced persons (IDPs). It is a growing issue that several countries are facing, with enormous social and political pressures to address.

In Afghanistan, there are an estimated 1.2 million people who are internally displaced because of insecurity or are being forced to leave their homes due to natural disasters. This is in addition to the nearly 6 million people who have returned to Afghanistan since 2002, making one in five Afghans a returnee. In 2016, more than 620,000 Afghans returned from Pakistan alone.

The massive influx of returnees and IDPs is placing tremendous pressure on Afghanistan’s already fragile social and economic infrastructure and is a threat to regional stability.

When I first took up my position as Country Director of the World Bank for Afghanistan, I was struck by the plight of returnees and IDPs and by how hard-pressed the Afghan government was in dealing with them. During my first days in office, back in November 2016, I visited a United Nations High Commissioner for Refugees (UNHCR) center on the outskirts of Kabul. The center serves as the first entry point for returnees where they can receive assistance—including cash—and attend awareness and safety sessions to help them better integrate in their new communities.  

د افغانستان د راتلونکي پر وړاندې درې ستر ګواښونه: د بې وزلۍ، نا امنۍ اوسستي اقتصادي پرمختګ زياتوالى

Silvia Redaelli's picture
Also available in: English | دری

دوه اوونۍ وړاندې يو ټانکر د نورو زرګونه موټرونو په کتار کې له ډېرو دولتي ودانيو په تېرېدو سره د زنبق څلورلارې له ګڼې ګوڼې ډکې سيمې ته ورسېد. ياد ټانکر د ښار په ګڼه ګوڼه سيمه کې، چې ١٥٠٠ کيلوګرامه چاودېدونکي توکي په کې ځاى پرځاى شوي وو، چاودنه وکړه. دا مهال د سهار ٨:٢٢ بجې وې، هغه وخت چې ډېرى کارکوونکي د خپلو دندو او زده کوونکي د ښوونځيو پر لوري روان وي. يادې درنې چاودنې د ١٥٠ هېوادوالو ژوند واخيست او سلګونه نور په کې ټپيان شول، دا د هغو زرګونو پېښو يوه ده، چې د افغانانو ژوند ترې اغېزمن شوى دى.

 په وروستيو کلونو کې دا ډول  د نا امنۍ پېښې په دوامداره توګه د زياتېدو په حال کې دي او لمن يې تقريباً د هېواد پر ډېرى سيمو غوړېدلې ده. دغه راز په ٢٠١٦ زېږديز کال کې د امنيتي پېښو او عامو وګړو د مرګ ژوبلې شمېره بې سارې وه. د سولې نړيوال بنسټ شمېرو له مخې، افغانستان په ٢٠١٦ کال کې له سوريې، سوېلي سوډان او عراق وروسته د نړۍ څلورم نا امنه هېواد بلل شوى دى. د نا امنۍ جغرافيې د پراخوالي له امله د بې ځايه شوو هېوادوالو شمېر لوړ شوى دى. د ملګرو ملتونو سازمان د وروستيو معلوماتو پر بنسټ؛ افغانستان کې يوازې په ٢٠١٦ زېږديز کال کې له ٦٧٠٠٠٠ زياتې کورنۍ له خپلو کورونو بې ځايه شوې دي.
د "افغانستان کې د بېوزلۍ وضعيت: پرمختګونه له خطر سره مخ دي" تر نامه لاندې د نړيوال بانک وروستى راپور ښيي، چې نا امني او تاوتريخوالى له شک پرته د افغانانو سولې او هوساينې ته ډېر زيانونه اړوي. د افغانانو د ټولنيز وضعيت سروې د معلوماتو پر بنسټ، په اټکلي ډول د افغانانو ١٧ سلنه کورنۍ په ٢٠١٣-٢٠١٤ او ١٥ سلنه يې په ٢٠١١-٢٠١٢ کلونو کې له امنيتي پېښو سره مخ شوې دي. دا شمېر له هغو شمېرو سره ډېر ورته والى لري، چې د ملګرو ملتونو سازمان د امنيتي برخې له لوري يې په اړه راپور ورکړل شوى و.

 نا امنيو او شخړو خلکو ته لا ډېر زيانونه اړولي او په ځانګړي ډول بيا هغه کورنۍ، چې په نا مساعدو سيمو کې ژوند کوي؛ له سختو امنيتي ستونزو سره مخ دي. د بېلګې په ډول هغه کورنۍ چې په نا امنه سيمو کې ژوند کوي، له نا امنيو سربېره له کرنيزو طبيعي او ساري ناروغيو شکايتونه کوي، په ٢٠١٣- ٢٠١٤ کلونو کې شا وخوا ٥٣ سلنه هغه کورنۍ چې په ډېرو نا امنه سيمو کې ژوند کوي، ډېرى کسانو يې د نا امنۍ اړونده پېښو په اړه راپور ورکړى، چې دغه شمېرې بيا په هغو سيمو کې ٤٣ سلنه ته رسيږي، چې لږ نا امنه دي. پر دې سربېره له ډېر شخړو او جنجالونو سره مخ کېدل، نا سمې تګلارې او ستراتېژۍ او محدوده انساني پانګونه- د ماشومانو لپاره د کافي تعذيې او ښوونې چارو چمتو کول په لوړه کچه هغه څه دي، چې د ټولنې بېوزله او ناداره قشر ورسره لاس او ګرېوان دى.

سه چالش بزرگ برای آیندۀ افغانستان: افزایش فقر، نا امنی و رشد اقتصادى کند

Silvia Redaelli's picture
Also available in: English | پښتو

هفتۀ گذشته، یک تانکر در جمعی از هزاران وسایل نقلیه در ترافیک سنگین شهر کابل، با گذشتن از بسیاری  ساختمان های دولتی و سفارتخانه ها، به چهارراهی زنبق رسید. با ایستادن در یکی از نقاط مزدحم شهر، ١٥٠٠ کیلوگرام مواد منفجرۀ جابجا شده در آن تانکر منفجر گردید. ساعت ٨:٢٢ صبح بود؛ زمانیکه بسیاری از مردم به طرف وظایف شان و بسیاری از اطفال به طرف مکتب روان بودند. این انفجار، جان ١٥٠ شهروند کابل را گرفت. این یکی از هزاران واقعات است که زندگی افغانها از آن متاثر شده است.

حوادث امنیتی، در طول سالیان اخیر، به طور دومدار در حال افزایش بوده و دامنه ان تقریباً تمام افغانستان را در بر میگیرد. شمار واقعات امنیتی و تلفات غیرنظامیان در ٢٠١٦ ريکارد شکنی نموده است. نظر به آمار شاخص جهانی صلح در سال ٢٠١٦، افغانستان چهارمین کشور نا امن بعد از سوریه، سودان جنوبی و عراق، در جهان محسوب میشود. تشدید و  گسترش جغرافیای نا امنی ها، شمار بیجاشدگان داخلی را بالا برده است. نظر به اطلاعات اخیر سازمان ملل متحد، تنها درسال ٢٠١٦ بیش از ٦٧٠٠٠٠ تن در داخل افغانستان از خانه های شان بیجا شده اند.

گزارش اخیر بانک جهانی تحت نام "وضعیت فقر در افغانستان: پیشرفتها در معرض خطر" نشان میدهد که بدون شک خشونت و نا امنی خطرات زیاد را به صلح و رفاه مردم افغانستان وارد میکند. نظر به معلومات سروی وضعیت اجتماعی افغانها، تخمیناً، ١٧ فیصد خانواده های افغان، در سالهای ٢٠١٣ – ٢٠١٤، پانزده فیصد بالاتر از سالهای ٢٠١١ – ٢٠١٢ در معرض حوادث امنیتی قرار گرفته اند. این با واقعۀ اصلی که توسط بخش امنیتی سازمان ملل متحد گزارش داده شده بود، مشابهت زیاد دارد.

Three threats to Afghanistan’s future: Rising poverty, insecurity, sluggish growth

Silvia Redaelli's picture
Also available in: دری | پښتو

Last week, a tanker truck, one of many roaming the streets of Kabul, navigated through bumper-to-bumper traffic, going past government buildings and embassies, to Zanbaq Square. When stopped at a checkpoint, more than 1,500 kg of explosives that had been hidden in the tank were detonated. It was 8:22 am and many Afghans were on their way to work and children were going to school. The explosion killed 150 commuters and bystanders, and injured hundreds more. This is just one of many incidents that affects Afghans’ lives and livelihoods.

Conflict has constantly increased over the past years, spreading to most of Afghanistan, with the number of security incidents and civilian casualties breaking records in 2016. According to the Global Peace Index, Afghanistan was the fourth least peaceful country on earth in 2016, after Syria, South Sudan, and Iraq. The intensification and the geographical reach of conflict has increased the number of people internally displaced. According to the latest United Nations Office for the Coordination of Humanitarian Affairs (OCHA) data, over 670,000 people were internally displaced in 2016 alone.

Against this backdrop, our recent World Bank report, the “Afghanistan Poverty Status Update: Progress at Risk”, shows that not surprisingly violence and insecurity pose increasing risks to the welfare of Afghan households. Approximately 17 percent of households reported exposure to security-related shocks in 2013–14, up from 15 percent in 2011–12 according to data from the Afghanistan Living Conditions Survey (ALCS)[1]. This is largely in line with the actual incidence of conflict incidents as reported by the United Nations Department of Safety and Security (UNDSS).