World Bank Voices
Syndicate content

Mongolia

Clean energy, not coal, is the solution to poverty

Rachel Kyte's picture
Also available in: Español | Français | العربية

 Dana Smillie / World Bank

It is the development conundrum of our era. Extremely poor people cannot lift themselves out of poverty without access to reliable energy. More than a billion people live without power today, denying them opportunities as wide-ranging as running a business, providing light for their children to study, or even cooking meals with ease.

Ending poverty requires confronting climate change, which affects every nation and every person. The populations least able to adapt – those that are the most poor and vulnerable – will be hardest hit, rolling back decades of development work.

How do we achieve the dual goals of expanding energy production for those without power and drastically reducing emissions from sources such as coal that produce carbon dioxide, the primary contributor to climate change?

There is no single answer and we cannot ask poor communities to forego access to energy because the developed world has already put so much carbon pollution in the air.

An array of policies and programs backed with new technology and new thinking can — if combined with political will and financial support — help poor populations get the energy they need while accelerating a worldwide transition to zero net carbon emissions.

What you need to know about energy and poverty

Sri Mulyani Indrawati's picture
Also available in: Français | Español | العربية
Portable solar systems in rural Mongolia © Dave Lawrence/World Bank


First, we need to address “energy poverty” if we want to end poverty.

We find that energy poverty means two things: Poor people are the least likely to have access to power. And they are more likely to remain poor if they stay unconnected.

Around one in seven, or 1.1 billion people, don’t have access to electricity, and almost 3 billion still cook with polluting fuels like kerosene, wood, charcoal, and dung.

#KidsEndPoverty: Чи юу хийж чадах вэ, хүүхдүүд та нар туслахын тулд яах вэ?

Korina Lopez's picture
Also available in: English | Français | Español | العربية | 中文

Өнөөдөр зургадугаар сарын 1. Дэлхийн олон оронд Хүүхдийн эрхийг хамгаалах өдрийг тэмдэглэж байна. Бид хүүхдүүддээ ямар дэлхийг өвлүүлэн үлдээж байна вэ гэдгийг эргэцүүлэн бодох боломж олгож байна. Хүүхдүүдээ өсч том болохоос өмнө ядуурлаас ангижирсан дэлхийг тэдэндээ үлдээхийн төлөө хамтдаа нэгдэцгээе. Өнөөгийн бүх хүүхдийн сайн сайхан ирээдүйн төлөө бид хамтдаа 2030 он гэхэд ядуурлыг ялж чадна. Энэ блогт бичигдсэн зүйлийг өөрийн орчин тойронд амьдарч байгаа хүүхдүүдтэй хуваалцаарай. Мөн тэдний урлагийн бүтээлийг ирүүлээрэй, тэдгээр бүтээлийг бид Дэлхийн банкны нийгмийн сүлжээгээр түгээх юм.

Маяа гэдэг охин байна гээд төсөөл дөө. Маяа охин ядуу оронд амьдардаг, аав ээж өдөржин ажилладаг, тэр сургуульд явж чадахгүй, яагаад гэвэл дүүгээ асрах хэрэгтэй. Аав ээж нь хичнээн хичээж махруу ажиллаад ч гэр бүлээ тэжээхэд хүрэлцэх, мөн Маяагийн сургуульд сурахад шаардлагатай мөнгийг олж чадахгүй. Маяа болон Маяагийн гэр бүл маш зайдуу амьдардаг, хэн нэг нь Маяагийн дүүг асарч Маяа сургуульд явах боломжтой боллоо гэхэд сургууль хүртэл явах автобусны зам ч тэнд байхгүй. Боловсрол гэдэг бол уншиж, бичиж, нэмж, хасаж сурна гэсэн үг. Өсч том болсоныхоо дараа ажил олж хийхийн тулд хүүхдүүд эдгээр зүйлсийг сурсан байх шаардлагатай. Боловсролгүй байна гэдэг бол ажиллаж, хөдөлмөрлөх боломж бараг байхгүй гэсэн үг. Ядуу учраас Маяа чам шиг сургуульд сурч чадахгүй байна гэдэг шударга гэж үү. Бүх хүүхэд сургуульд сурч, өвдсөн үедээ эмчид үзүүлж, идэх хоолтой, эцэг эхтэйгээ хамт амьдардаг гэр оронтой, тэндээ унтдаг байх учиртай. Харамсалтай нь Маяатай ижил олон хүүхэд бий. Бид тэдэнд хэрхэн тусалж чадах вэ? Түүнд туслахын тулд чи юу хийж чадах вэ??