10. BM Orman Forumuna Duygusal Başlangıç
Genellikle diplomatların ve teknokratların doldurduğu Birleşmiş Milletler etkinlikleri, bazı istisnalar olsa da normal olarak çok fazla duygusal toplantılar değildir. Özellikle birkaç yıl önce UNFCC COP toplantısında Papua Yeni Gine temsilcisinin eğer Amerika Birleşik Devletleri iklim değişikliği ile mücadeleye önderlik etmeyecekse en azından yoldan çekilmesi gerektiği yönündeki uyarısını hatırlıyorum. Veya geçtiğimiz yıl Doha’da yapılan toplantıda Filipinler temsilcisinin ülkesinde kısa süre önce yaşanan tayfun ile ilgili olarak "… biz burada kararsızlık içinde beklerken ve oyalanırken ölü sayısı yükselmeye devam ediyor" şeklinde şikayet ettiğini hatırlıyorum.
Dün BM Orman Forumu 10. Oturumu Türkiye başbakanının çevre konusunda küresel liderlerin olağan klişelerinden farklı olarak içten bir çağrısı ile açıldı. Recep Tayyip Erdoğan Forumu şu sözlerle açtı:
“Eğer üzerimize giydiğimiz elbise Bangladeş’te 5 yaşındaki bir çocuğun umutlarıyla dokunduysa, eğer aracımıza koyduğumuz benzin Libya’da bir masumun kanıyla karıştıysa, eğer çocuklarımıza verdiğimiz çikolata Afrika’nın nehirlerine zehir kattıysa, eğer üzerimize giydiğimiz palto bir hayvan türünün yok olmasına sebep olduysa, evimizdeki mobilya yağmur ormanlarını yağmaladıysa, bu döngüden, böyle bir küreselleşmeden, böyle bir ticaretten rahatsız olmak, bunu derinlemesine sorgulamak ve buna çareler üretmek zorundayız…
