Syndicate content

Solomon Islands

ถึงเวลาที่ต้องสร้างความแข็งแกร่งให้กับการลดความเสี่ยงจากภัยพิบัติในเอเชียตะวันออกและแปซิฟิก

Axel van Trotsenburg's picture
ใน PDF: Korean | Khmer

ทุกครั้งที่ผมทราบข่าวว่ามีภัยพิบัติทางธรรมชาติเกิดขึ้น ผู้คนบาดเจ็บเสียชีวิต บ้านเรือนพังเสียหาย ชีวิตความเป็นอยู่ของผู้คนที่ประสบภัยต้องเปลี่ยนแปลงไป ผมรู้ว่าเราต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อช่วยลดผลกระทบอันน่าสลดใจนี้ แทนที่จะรอให้มันเกิดขึ้นอีก

เรามีโอกาสจะผลักดันเรื่องนี้ในการประชุมนานาชาติเรื่องการลดความเสี่ยงจากภัยพิบัติที่จัดขึ้นปีนี้ ณ เมืองเซนได ประเทศญี่ปุ่น เพื่อสรุปแนวทางการดำเนินงานกรอบการดำเนินงานเฮียวโกะ ระยะที่ 2 (Hyogo Framework for Action-HFA2) ซึ่งเป็นแนวทางในการบริหารจัดการความเสี่ยงจากภัยพิบัติแก่ผู้กำหนดนโยบายและผู้มีส่วนเกี่ยวข้องในระดับนานาชาติ การประชุมครั้งนี้ถือเป็นโอกาสที่จะตั้งเป้าหมายในการลดความเสี่ยงจากภัยพิบัติและต่อสู้กับความยากจนอีกด้วย

ภัยพิบัติจากธรรมชาติมีมูลค่าความเสียหายมหาศาล ในรอบ 30 ปีที่ผ่านมา มีผู้เสียชีวิตไปแล้ว 2 ล้าน 5 แสนคน และสร้างความสูญเสียเป็นมูลค่า 4 ล้านล้านเหรียญสหรัฐฯ นอกจากนี้ยังส่งผลกระทบให้การพัฒนาชะงักลง

ในภูมิภาคเอเชีย การพัฒนาเขตเมืองอย่างรวดเร็วผนวกกับการวางผังเมืองยังไม่มีคุณภาพได้เพิ่มความเสี่ยงให้เมืองต่าง ๆ เป็นอย่างมาก โดยเฉพาะเมืองที่ตั้งอยู่แถบชายฝั่งและลุ่มแม่น้ำที่มีประชากรอาศัยอยู่หนาแน่น พายุไต้ฝุ่นไห่เยี่ยนได้คร่าชีวิตผู้คนกว่า 7,350 คนในฟิลิปปินส์ เมื่อปี 2556 แล้วยังส่งผลโดยตรงให้ความยากจนเพิ่มขึ้นร้อยละ 1.2

Sekaranglah waktunya memperkuat pengendalian risiko bencana di Asia Timur dan Pasifik

Axel van Trotsenburg's picture
In PDF: Korean | Khmer

Setiap kali saya diberitahu terjadinya kembali sebuah bencana alam – tentang korban jiwa masyarakat, rumah-rumah yang hancur, matapencaharian yang hilang – saya teringat bagaimana pentingnya kita perlu bertindak guna mengurangi dampak tragedi tersebut. Kita  tidak bisa menunggu sampai bencana kembali terjadi.

Pada World Conference on Disaster Risk Reduction di Sendai, yang akan berupaya mencari penerus Hyogo Framework for Action (HFA2) -- panduan bagi para pembuat kebijakan dan pemangku kepentingan internasional dalam bidang manajemen risiko bencana – peluang itu ada di tangan kita. Konferensi ini adalah peluang untuk menjadi tonggak penting dalam hal pengendalian risiko bencana dan pengentasan kemiskinan.

Biaya akibat bencana alam sudah sangat tinggi. Dalam periode 30 tahu, sekitar 2,5 juta korban jiwa dan $4 triliun hilang akibat bencana, dan hal ini berdampak pada upaya pembangunan.

Di Asia, urbanisasi yang pesat serta perencanaan yang kurang baik telah secara signifikan mempertajam kerentanan kota, khususnya perkotaan dengan tingkat kepadatan penduduk yang tinggi dan terletak di pesisir atau tepi sungai. Lebih dari 7.350 korban jiwa jatuh akibat Badai Haiyan  di Filipina pada tahun 2013, dan bencana tersebut secara langsung mengakibatkan naiknya tingkat kemiskinan sebesar 1,2 persen.

加强东亚太平洋地区减少灾害风险的时候到了

Axel van Trotsenburg's picture
每当我听说又发生了自然灾害——人员伤亡,家园被毁,生计丧失——我就知道我们必须要减少这些悲惨后果,而不是坐等灾害再次来袭。

今年在日本仙台举办的世界减少灾害风险大会将给我们这个机会。此次大会寻求落实《兵库行动框架》后续框架,为政策制定者和国际利益攸关方管理灾害风险提供指导。此次大会是为减少灾害风险和战胜贫困设立新的里程碑的一个契机。

自然灾害的代价已经十分高昂——在过去30年里人员和财产损失高达4万亿美元,对发展努力造成了巨大的打击。
 

Now is the time to strengthen disaster risk reduction in East Asia and the Pacific

Axel van Trotsenburg's picture
In PDF: Korean | Khmer

Every time I learn of another natural disaster – the people killed and injured, homes destroyed, livelihoods lost – I know we must act to reduce the tragic impact instead of waiting for the next disaster strikes.

We have that chance with this year’s World Conference on Disaster Risk Reduction in Sendai, which seeks to finalize the successor to the Hyogo Framework for Action (HFA2) that guides policymakers and international stakeholders in managing disaster risk. The conference is an opportunity to set new milestones in disaster risk reduction and fighting poverty.

The cost of natural disasters already is high – 2.5 million people and $4 trillion lost over the past 30 years with a corresponding blow to development efforts.

In Asia, rapid urbanization combined with poor planning dramatically increases the exposure of cities, particularly those along densely populated coasts and river basins. Typhoon Haiyan, which killed more than 7,350 people in the Philippines in 2013, directly contributed to a 1.2 percent rise in poverty.
 

Pacific connected: A regional approach to development challenges facing island nations

Axel van Trotsenburg's picture



Dots on the world map – they are coral atolls and volcanic islands spread across a vast swath of the Pacific Ocean with names as exotic as their turquoise water, white sand and tropical foliage.
Twelve Pacific Island countries are members of the World Bank. Between them they are home to about 11 million people, much less than one percent of the global population.

One of them, Kiribati, consists of 33 atolls and coral islets, spread across an area larger than India, but with a land mass smaller than New Delhi. With less than 10,000 inhabitants, Tuvalu is the World Bank’s smallest member country.
Despite such remote and tiny landscapes, the Pacific Island countries – including Fiji, Palau, Samoa, Tonga, Vanuatu, Solomon Islands, Marshall Islands, Papua New Guinea, the Federated States of Micronesia and Timor-Leste – represent far more than meets the eye.

Developing the Youth Workforce in Solomon Islands

Stephen Close's picture



I see it every time I come back to Honiara, Solomon Island’s bustling capital, soon after I arrive.  Young people on the streets, wandering around in groups or by themselves with nothing to do.  It’s the same thing my local friends and colleagues mention.  Solomon Islanders also ask, “What kind of future lies ahead for our kids?” 

Solomon Islands face new economic challenges and a rapidly expanding, youthful population.  Seven out of 10 Solomon Islanders are under the age of 29. 

East Asia and Pacific countries can do better in labor regulation and social protection

Truman Packard's picture

Those unfamiliar with the fast growing emerging economies of East Asia are likely to think that governments in these countries let market forces and capitalism roam free, red in tooth and claw. That was certainly my impression before coming to work in the region, and generally that held at the outset of our work by the group of us that wrote a new World Bank report “East Asia Pacific At Work: Employment, Enterprise and Wellbeing” .

The report shows just how wrong we were. We could be forgiven this impression—many of us had come from assignments in Latin America and the Caribbean or in Europe and Central Asia, where the distortions and rigidities from labor regulation and poorly designed social protection are rife, and where policy makers cast envious looks at the stellar and sustained employment outcomes in East Asia.

Well, it turns out that although they came relatively late to labor regulation and social protection, many governments in the region have entered this arena with gusto. We were surprised to find that, going just by what is written in their labor codes, the average level of employment protection in East Asia is actually higher than the OECD average.

What will it take to inspire women’s leadership in the Pacific Islands?

Alison Ofotalau's picture


On gender equality – it is no secret that the Pacific Islands is lagging.

The region is home to some of the world’s highest domestic violence rates. Economic empowerment of women in many countries, particularly in Melanesia, is desperately low. Women lack access to finance, land, jobs and income. In my country, Solomon Islands, there is only one woman in parliament, and there are none in Vanuatu and Federated States of Micronesia – a country which has never yet seen a woman elected.

Welcoming mobile phones and internet to the Solomon Islands

Alison Ofotalau's picture
54 in every 100 Solomon Islander now
has access to some form of modern
telecommunication.

Recently my 10 year old son invited me to be friends with him on Facebook. “Hi mum I’m here too, can we be friends?” was the message I got. I was shocked and worried at the same time, and my initial reaction was fear of the perceived harm social media could do to a person as young as he.
 
We finally agreed that his father would have access to his Facebook account to monitor his online activities until he reaches 18. But the moment he gets or posts something inappropriate, the deal is off. That’s a fair deal, I told myself and interacting through social media could actually enrich my son’s life.
 
What I’m going through is also experienced by other families in the Solomon Islands. It started when mobile phone technology began revolutionizing the lives of ordinary Solomon Islanders in the last five years, when the telecommunications industry was opened for competition. Previously, only business executives and senior government officials owned or had access to mobile phones – a luxury only the rich and the influential would enjoy.

Pages