Syndicate content

Knowledge and Skills

How do we achieve sustained growth? Through human capital, and East Asia and the Pacific proves it

Michael Crawford's picture
Students at Beijing Bayi High School in China. Photo: World Bank

In 1950, the average working-age person in the world had  almost three years of education, but in East Asia and Pacific (EAP), the  average person had less than half that amount. Around this time, countries in  the EAP  region put themselves on a path that focused on growth  driven by human capital. They made significant and steady investments in  schooling to close the educational attainment gap with the rest of the world. While  improving their school systems, they also put their human capital to work in  labor markets. As a result, economic growth has been stellar: for four decades  EAP has grown at roughly twice the pace of the global average. What is more, no  slowdown is in sight for rising prosperity.

High economic growth and strong human capital accumulation  are deeply intertwined. In a recent paper, Daron Acemoglu and David Autor explore  the way skills and labor markets interact: Human capital is the central  determinant of economic growth and is the main—and very likely the only—means  to achieve shared growth when technology is changing quickly and raising the  demand for skills. Skills promote productivity and growth, but if there are not  enough skilled workers, growth soon chokes off. If, by contrast, skills are abundant and  average skill-levels keep rising, technological change can drive productivity  and growth without stoking inequality.

แรงงานที่มีทักษะและR&D ที่แข็งแกร่งคือกุญแจสำคัญสำหรับประเทศไทย 4.0

Dilaka Lathapipat's picture
Also available in: English

รัฐบาลไทยได้ริเริ่มนโยบายเศรษฐกิจหลายประการซึ่งล้วนมีศักยภาพให้เศรษฐกิจก้าวต่อไปข้างหน้า เพื่อให้บรรลุการปรับเปลี่ยนด้านโครงสร้างเศรษฐกิจให้สำเร็จนั้น การมีกำลังแรงงานที่มีทักษะและการมียุทธศาสตร์การลงทุนในเรื่องการวิจัยและพัฒนา (R&D) มากขึ้น เป็นสิงจำเป็นอย่างยิ่ง

เป็นเวลากว่าสี่สิบปีที่เศรษฐกิจไทยเคยเติบโตอย่างน่าประทับใจที่ร้อยละ 7.7 แต่ได้ลดลงเหลือร้อยละ 3.3 ในช่วงสิบปีที่ผ่านมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2548-2558 หากประเทศไทยเติบโตเช่นนี้ ต้องใช้เวลากว่ายี่สิบปีเพื่อบรรลุเป้าหมายการก้าวเป็นประเทศที่มีรายได้สูง

รายงานล่าสุดของธนาคารโลก “กลับสู่เส้นทาง: ฟื้นฟูการเติบโตและประกันความมั่งคั่งสำหรับทุกคน” พบว่าเหตุผลหลักที่ทำให้เศรษฐกิจไทยชะลอตัวลงคือการสูญเสียขีดความสามารถในการแข่งขัน

เมื่อสิบปีก่อน สภาเศรษฐกิจโลก (World Economic Forum) ได้จัดอันดับขีดความสามารถในการแข่งขันด้านต่างๆ ของประเทศทั่วโลกพบว่า ประเทศไทยมีขีดความสามารถในการแข่งขันหลายตัที่นำหน้าประเทศเพื่อนบ้านและประเทศที่มีลักษณะใกล้เคียงกันอย่างชัดเจน

แต่ทุกวันนี้ ประเทศที่มีรายได้ระดับปานกลางอื่นๆ ไล่ตามประเทศไทยทัน อีกทั้งหลายประเทศที่มีเศรษฐกิจก้าวหน้าในภูมิภาคยังได้ก้าวนำประเทศไทยไปแล้วในหลายด้าน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ด้านความพร้อมทางเทคโนโลยี การอุดมศึกษาและการฝึกอบรม นวัตกรรม การพัฒนาตลาดการเงิน สถาบัน และความเชี่ยวชาญด้านธุรกิจ

Skilled workforce and strong R&D keys to Thailand 4.0 success

Dilaka Lathapipat's picture
Also available in: ภาษาไทย

Several of the government’s recent economic initiatives have the potential to kick-start Thailand’s economy. To achieve the economic transformation it has been aspiring for, having a skilled workforce and much more strategic investments in research and development (R&D) will be important.

Following nearly four decades of impressive economic growth at 7.7 percent, the Thai economy has slowed sharply to 3.3 percent over the last decade from 2005-2015. At this rate of growth, it would take Thailand well over two decades to achieve high-income status.

A new World Bank report “Getting Back on Track: Reviving Growth and Securing Prosperity for All” cites that a main reason for the slowdown is a loss of competitiveness.

Ten years ago, Thailand was ahead of its neighbors and peers on virtually all the competitiveness indicators tracked by World Economic Forum in its Global Competitiveness rankings.

Today, other middle-income countries have caught up, while more advanced economies in the region have surged further ahead, particularly in technological readiness, higher education and training, innovation, financial market development, institutions, and business sophistication.