Syndicate content

Afghanistan

Measuring South Asia’s economy from outer space

Martin Rama's picture
New technologies offer an opportunity to strengthen economic measurement. Evening luminosity observed from satellites has been shown to be a good proxy for economic activity.
New technologies offer an opportunity to strengthen economic measurement. Evening luminosity observed from satellites has been shown to be a good proxy for economic activity.
Economic growth is a key concern for economists, political leaders, and the broader population.

But how confident are we that the available data on economic activity paints an accurate picture of a country’s performance?

Measuring Gross Domestic Product (GDP), the most standard measure of economic activity, is especially challenging in developing countries, where the informal sector is large and institutional constraints can be severe.

In addition, many countries only provide GDP measures annually and at the national level. Not surprisingly, GDP growth estimates are often met with skepticism.
 
New technologies offer an opportunity to strengthen economic measurement. Evening luminosity observed from satellites has been shown to be a good proxy for economic activity.

As shown in Figure 1, there is a strong correlation between nightlight intensity and GDP levels in South Asia: the higher the nightlight intensity on the horizontal axis, the stronger the economic activity on the vertical axis.
Figure 1 Nightlight intensity increases with economic activity
Figure 1 Nightlight intensity increases with economic activity

However, measuring nightlight is challenging and comes with a few caveats. Clouds, moonlight, and radiance from the sun can affect measurement accuracy, which then requires filtering and standardizing.

On the other hand, nighlight data has a lot advantages like being available in high-frequency and with a very high spatial resolution. In the latest edition of South Asia Economic Focus, we use variations in nightlight intensity to analyze economic trends and illustrate how this data can help predict GDP over time and across space.

Securing a prosperous future for Afghanistan amidst challenges

Christina Wieser's picture
Also available in: دری | پښتو
 Rumi Consultancy/ World Bank
According to a recent report, just over half of Afghan children attend primary school and most of them were boys. Photo Credit: Rumi Consultancy/ World Bank


Fueled by unprecedented levels of aid, literacy, school enrollment, and access to basic services, Afghanistan made tremendous progress between 2007–08 and 2011–12. However, declining aid and increasing conflict during the period between 2011–12 and 2013–14 slowed progress, especially on education and maternal health outcomes, as documented by our recent World Bank report, the “Afghanistan Poverty Status Update: Progress at Risk.”

In this blog, we look at how Afghanistan has performed across several important development indicators in the last few years.

د شته ستونزو سربېره؛ آیا په افغانستان کې د سوکاله راتلونکي رامنځته کېدل امکان لري؟

Christina Wieser's picture
Also available in: English | دری
 Rumi Consultancy/ World Bank
د وروستۍ رپوټ پر بنسټ، یوازې څه باندې نیمایي په شرایطو برابر ماشومان لومړني ښوونځي ته ځي، چې البته ډیرۍ شمیر یی هلکان دي.  انځور: د رومي مشورتي شرکت/ نړیوال بانک

په بې ساري ډول افغانستان سره د نړیوالو مرستو کولو ته په کتو، د ۲۰۰۷ – ۲۰۰۸ کلونو او بیا په ۲۰۱۱- ۲۰۱۲ زیږدیز کلونو پر مهال د سواد کچه، په ښوونځیو کې د زدکوونکو شمولیت یا نوم لیکنه او بنسټیزو خدمتونو ته لاسرسی په هر اړخیز او پراخ ډول بدلون موندلی. خو د پرمختګونو سره سره، د نړیوال بانک وروستی راپور، چې  د "په افغانستان کې د فقر او بیوزلۍ د حالت تحلیلي رپوټ: له خطر سره مخامخ پرمختګ"، تر سرلیک لاندې بشپړ شو؛ د دې ښکارندوي کوي، چې په ۲۰۱۱ – ۲۰۱۲ او ۲۰۱۳-۲۰۱۴ کلونو ترمنځ د مرستو کمښت او د نا امنیو زیاتېدل، په افغانستان کې د پرمختګ او ودې مسیر یې پڅ کړی دی، څرنګه، چې د پوهنې او د مور او ماشوم د مړینې کچې په اړه، د اندیښنې وړ راپور وړاندې شوی دی.

په دې ځای کې هڅه کیږي، څو په افغانستان کې په څو وروستیو کلونو کې د یو شمېر ځانګړتیاوو ته په کتو د پرمختګ څرنګوالی وڅیړو.
 

علی الرغم چالشهای موجود، ایا تحکیم اینده مرفع در افغانستان ممکن است؟

Christina Wieser's picture
Also available in: English | پښتو
 Rumi Consultancy/ World Bank
براساس اخرین گزارش، فقط بیشتراز نصف اطفال واجد شرایط به مکتب ابتدایه میروند که البته اکثر انها را بچه ها تشکیل میدهد. عکس: شرکت مشورتی رومی/بانک جهانی


با توجه به سرازیر شدن میزان بی سابقه کمک های مالی بین المللی، میزان سطح سواد، شمولیت در مکاتب و دسترسی به خدمات اساسی در افغانستان در جریان سالهای ۲۰۰۷ - ۲۰۰۸ و سپس ۲۰۱۱ - ۲۰۱۲  به طور همه جانبه و گسترده متحول گردیده است. اما وجود پیشرفتها، یافته های آخرین گزارش بانک جهانی، "وضعیت فقر در افغانستان، پیشرفت در معرض تهدید"، حاکی از آنست که کاهش کمک ها و افزایش میزان نا امنی ها در سالهای ۲۰۱۱ - ۲۰۱۲ و ۲۰۱۳ – ۲۰۱۴ میلادی، سیر رشد و پیشرفت در افغانستان را به شدت بطی ساخته، طوریکه در بخش های معارف و همچنان میزان مرگ و میر مادران وضعیت خیلی ها ناگوار گزارش داده شده است.

در این جا سعی مینمایم، تا چگونگی پیشرفت ها در افغانستان را پیرامون چندین شاخص های عمده انکشافی در جریان چند سال اخیر مورد مطالعه قرار دهم.
 

په افغانستان کې د ښوونې کړکیچ: آیا په رښتیا هم په دې هېواد کې د پوهنې وضعیت کړکیچن دی؟

Anahita Hosseini Matin's picture
Also available in: English | دری
Anahita Matin/ World Bank
د عبدالهادي داوي د لیسې د زده کوونکو انځور په داسې حال کې چې خپلو درسي خونو ته چمتو والۍ نیسي. انځور د: اناهیتا متین / نړیوال بانک

د کابل ښار په زړه په دریم مکروریان کې د عبدالهادي داوي د هلکانو لیسه کړکیچن وضعیت لري. که څه هم په دې لیسه کې څه باندې ۳۰۰۰ هلکان په زده کړو بوخت دي، خو دا لیسه مناسب تشنابونه نه لري او یوازې په دې لیسه کې یو شمېر ګرځنده کانتینرونه شته، څو زده کونکي د اړتیا پر مهال ورنه ګټه واخلي. همدارنګه دې لیسې ته څيرمه د افغانستان د سترې محکمې ودانۍ ده، چې دا اداره  له امنیتي ګواښونو سره هم مخ ده، له دې ادارې ګاونډیتوب د زده کوونکو ښوونیزو ټولګیو ته زیات ګواښونه رامنځته کړي دي.

د نړیوال بانک د یوې سروي موندنې ښيي، چې د عبدالهادي داوي لیسه له ګڼ شمېر ستونزو لکه د ګټور ښوونیز سیستم له نشتون سره مخ ده. د دې لیسې په ښوونیزو ټولګیو کې د ګټور او اغیزمن ښوونیز سیستم نښې نښانې ډیر لږ لیدل کیږي. سربېره پر دې د دې لیسې د ښوونکو ښوونیزې کړنلارې او تخنیکي وړتیاوې هیڅ ډول نه دي ارزول شوي.

د تنکیو او ځوانانو لپاره د ښوونیزو آسانتیاوو پراختیا د افغانستان دولت له مهمو لومړیتوبونو ګڼل کیږي. له همدې امله، د افغانستان دولت زموږ نه وغوښتل، څو د پوهنې له زده کوونکو څخه د لومړنیو ښوونو له څرنګوالي او همدارنګه هغه ټول خنډونه او ستونزې، چې د با کیفیته ښوونیزې او پوهنیزې آسانتیاوو ته د لاسرسي په موخه ورسره مخ دي، وپیژنو او د هغه راپور چمتو کړو.

په پایله کې موږ وتوانیدو، چې د ۲۰۱۷ زیږدیز کال د اپریل په میاشت کې، د کابل ښار د ۳۲ لیسو او لومړنیو ښوونځيو څخه د سروي او ارزونې بهیر پلي کړو. زموږ د سروي  موندنې د خدمتونو د وړاندې کولو «SABER» په میتود ولاړې دي، چې دا ارزونې میکانیزم د افریقايي هېوادونو کې د خدمتونو وړاندې کولو نوښت له لارې پلي شوي.

زموږ د سروي د موندنو پر بنسټ به یو شمېر برخو کي ځانګړتیاوې رامنځته شي، چې پر بنسټ یې د زدکوونکو لپاره د ښوونیزو آسانتیاوو د پرمختګ څرنګوالی مشخص کیږي او پایله کې د پوهنې پالیسي جوړونکي له دې معلوماتو څخه په ګټې اخیستنې، کولای شي، څو د زده کوونکو او ښوونکو لپاره یو با کیفیته ښوونیز او پوهنیز چاپیریال رامنځته کړي او له دې برخه ډاډ ترلاسه کړي. دا ځانګړتیاوې یو شمېر معیارونه لري، چې پر بنسټ به یې په بیلابیلو سیمو او ښارونو کې د په پرتلیز ډول د زده کوونکو ښوونیزه کچه تحلیل او ارزونه وکړي.
 

Afghanistan’s learning crisis: How bad is it really?

Anahita Hosseini Matin's picture
Also available in: دری | پښتو
Anahita Matin/ World Bank
Students at the Abdul Hadi Dawi school getting ready for class. Photo Credit: Anahita Matin/ World Bank

At the heart of Kabul City in Makroyan 3, lies the all-boys ‘Abdul Hadi Dawi’ school. Despite having 3,000 students, there are no latrines, only a remote plot of land dotted with containers for the students to use. The school is also located near the Supreme Court, an area with potential security risks.The Abdul Hadi Dawi School encapsulates many of the problems with the education system in Afghanistan.

There is little evidence of high-quality instruction or learning happening in the classroom. And neither were teachers being assessed on their performance nor the quality of their teaching.

Improving learning is a priority for Afghanistan. Therefore, the government of Afghanistan sought our support to document the reality of primary education in Afghanistan and identify bottlenecks in schools that impede the delivery of high-quality education.

Thirty-two schools participated in our pilot study in Kabul city in April 2017. Our findings break new ground and are based on SABER Service Delivery methodology already tested in the Africa region through the Service Delivery Initiative.

Our survey provides indicators necessary to track progress in student learning and inform education policies to provide high-quality learning environments for both students and teachers. The indicators are standardized, allowing comparisons between and within nations over time.

Horticulture offers hope for growth and jobs in rural Afghanistan

World Bank Afghanistan's picture
Also available in: دری | پښتو
Until the late 1960s, Afghanistan was a major exporter of horticulture products, particularly dried fruits. Photo Credit: World Bank

Afghanistan is struggling with unemployment and poor economic performance because of drastic reductions in foreign aid and continued social instability. While efforts have been made to improve the private sector, including several sectors like mining and manufacturing, the gains have been modest as Afghanistan remains beset by conflict and instability.
 
Yet investments in agriculture, particularly horticulture, have produced tangible returns as unique weather conditions are favorable to growing produce that are in-demand in local and regional markets. 

An example can be found in Mullah Durani, a farmer from Mohammad Ali Kas village in Qarghaee district in eastern Laghman Province, who converted his field to growing grapes for fruit consumption in 2015 that is paying off in creating jobs and boosting income. “My land has generated eight times higher returns, while I can use the local workforce on my own farm instead of sending them to cities to work for others,” says Mullah Durani. “I have also been able to create seasonal jobs for a number of villagers during harvesting.”
 
The key to his success, he says, was choosing the right variety of grapes instead of grains. “My recently established vineyard produces grapes at a time when there are almost no domestic fruits in the market and in return, I get higher market prices,” he points out. “This year I sold about $4,000 worth of grapes from 2,000 square meters of land.”
 
By converting his field to growing grapes, Mullah Durani received investment support and technical assistance from the Afghanistan Ministry of Agriculture, Irrigation and Livestock under its National Horticulture and Livestock Project (NHLP). The project is funded by the Afghanistan Reconstruction Trust Fund (ARTF) and helps farmers in selected districts adopt better production practices.

باغداری روزنهٔ برای انکشاف و اشتغال زایی در روستا های افغانستان

World Bank Afghanistan's picture
Also available in: English | پښتو
تا سال های ۱۹۶۰ افغانستان یکی از بزرگترین صادر کنندگان محصولات زراعتی بخصوص میوه جات خشک در منطقه محسوب میگردید. عکس: بانک جهانی

افغانستان در حال حاضر با مشکلات ناشی از میزان بلند بیکاری و رشد ضعیف اقتصادی  مواجه بوده که عوامل عمدهٔ آن کاهش در کمکهای خارجی و ادامهٔ نا امنی ها محسوب میگردد. با آنکه تلاش ها به منظور بهبود و انکشاف سکتورهای مختلف  بویژه معادن و صنایع تولیدی همواره صورت گرفته است، اما دست اورد ها ضعیف به نظر میرسند، زیرا مولدین داخلی  باید تلاشهای  زیادی انجام دهند، تا با بازیگران منطقوی و بین المللی که صنعت خود را در جریان سالهای که افغانستان درگیر جنگ و بی ثباتی بود تقویت کرده اند، رقابت کرده بتوانند.  علل الرغم آن، سرمایه گذاری در سکتور زراعت، بخصوص در بخش باغداری، توانسته است نتایج ملموس را برای دهاقین و باغداران افغان به ارمغان بیآورد، زیرا  شرایط اقلیمی افغانستان مساعد برای تولید محصولات زارعتی که  در بازار های محلی و منطقوی  تقاضا زیاد برایشان وجود دارد، میباشد.
 
نمونهٔ خوب این ادعا را میتوان در نزد ملا درانی، باشندهٔ قریه محمد علی کس، ولسوالی قرغه یی در ولایت لغمان دریافت کرد. در سال ۱۳۹۵،  وی مزرعهٔ خود را با غرص تاک های انگور به تاکستان تبدیل کرد که در نتیجه درآمدش بیشتر و سبب ایجاد فرصت های شغلی برخلاف انتظار او  گردید. ملا درانی میگوید: "تاکستان من از یکسو درآمد هشت مرتبه بیشتر از گذشته را برایم بوجود آورده و از جانب دیگر، به جای اینکه اعضای خانواده من به شهر رفته برای دیگران کار کنند، امروز همهٔ شان در زمین خود به باغداری مصروف هستند." وی همچنان میگوید که: "از طریق باغداری، من توانسته ام، تا برای سایر باشنده گان قریه نیز فرصت های کاری موسومی را در وقت جمع آوری حاصلات بوجود آورم».
 
به گفتهٔ ملا درانی، موفقیت وی در اینست که انواع درست انگور را انتخاب کرده و آنرا بر کشت غله جات ترجیح داده است. "حاصل تاک های انگور زمین من بخاطر درآمد بیشتر دارد که  حاصلات آن زمانی  اماده میشود که در بازار عرضه دیگر میوجات داخلی  تقریبآ وجود ندارد، که در نتیجه ، انگور به نرخ بلند بفروش میرسد." ملا درانی در رابطه به میزان درآمد از حاصلات انگور امسال میگوید: "من امسال به ارزش ۴ هزار دالر امریکایی درآمد را از بابت فروش انگور که مساحت  باغ آن حدود ۲۰۰۰ متر مربع میباشد بدست آوردم. "
 
در احداس این باغ انگور کمکهای مالی و تخنیکی را ملا درانی از وزارت زراعت، آبیاری و مالداری از طریق برنامه ملی باغداری و مالداری بدست اورده است. این برنامه توسط صندوق بازسازی افغانستان تمویل میگردد که هدف آن کمک با دهاقین ولسوالی های انتخاب شده، در معرفی روشهای خوب تولیدی میباشد. 

بڼوالي د افغانستان په کلیو کې د پرمختګ او کارموندنې لار

World Bank Afghanistan's picture
Also available in: English | دری
افغانستان تر ۱۹۶۰کلونو پورې د سیمې د نورو هېوادنو په مینځ کې د کرنیزو محصولات په تیره بیا د وچو میوه جاتو یو تر ټولو ستر صادرونکۍ هیواد بلل کیدل. انځور:  نړیوال بانک

اوسمهال افغانستان د وزګارۍ له لوړې کچې اود کمزوری اقتصادی ودی د ستونزه سره مخامخ دی، چې د دې ستونزو ستر لاملونه د بهرنیو مرستو کمښت او نا امني ګڼل کیږي. که څه هم د بیلابیلو سکټورونو په ځانګړې توګه د کانونو او تولیدي صنایعو د ودې او پرمختګ لپاره هڅې شوي، خو پایلې یې کمزوري تر سترګو کیږي؛ ځکه کورني تولید کوونکي باید تر دې هم زیاتې هڅې او هلې ځلې وکړي، څو وتوانیږي، چې له هغو سیمه ییزو او نړیوالو لوبغاړو سره سیالۍ وکړي، کوم چې د افغانستان د جګړو او بې ثباتي په کلونو کې یې خپل صنعت او اقتصاد پیاوړی کړی دی.
 
 سربیره پر دې ستونزو د کرنې په سکټور کې په ځانګړې ډول د بڼوالي په برخه کې پانګونه توانیدلې، چې د افغان کروندګر او بڼوالانو لپاره د پام وړ پایلې ولري، ځکه د افغانستان اقلیمي شرایط د هغه کرنیزو محصولاتو د تولید لپاره برابر او مساعد دي، چې په کورني او سیمه ییزو بازارونو کې ورته ډیره تقاضا یا غوښتنې شتون لري.
 
د دې ادعا ښه بیلګه د لغمان ولایت د قرغه یي ولسوالۍ د محمد علي کس د کلي له اوسیدونکي ملا دراني څخه کولای شوو، ومومو. نوموړي په ۱۳۹۵ کال کې خپله کرونده د انګور د تاکونو په کینولو سره په تاکستان بدل کړ، چې په پایله کې یې عواید زیات او د هغه د تمې پر خلاف د زیاتو کاري فرصتونو د رامنځته کولو لامل شوو. ملا دراني وايي: " زما د انګورو بڼ له یوې خوا زما د عوایدو کچه د تېر په پرتله اتې ځلې زیات کړ او له بلې خوا؛ د دې پرځای چې زما د کورنۍ غړي ښار ته لاړ شي او د نورو لپاره کار وکړي، نن ټول په خپله ځمکه کې په بڼوالي کې بوخت دي. " هغه همدارنګه وايي:" د بڼوالي له لارې زه توانیدلی یم، چې د کلي نورو اوسیدونکو لپاره د حاصلاتو د ټولونې پر مهال موسومي کاري فرصتونه هم رامنځته کړم".
 
د ملا دراني په وینا، د نوموړي بریا په دې کې ده، چې د غوره انګورو ډولونه یې  دغله جاتو د کښت پر ځای غوره ګڼلي. " زما د ځمکې د انګورو د تاکونو حاصلات له دې امله زیات عواید لري، ځکه چې د هغو حاصلات هغه مهال رسیږي، چې په بازار کې نورې کورنۍ میوې موجودې نه وي، چې په پایله کې زما انګور په لوړه بیه پلورل کیږي. " ملا دراني د سږ کال د انګورو حاصلاتو د عوایدو کچې په اړه وايي: " سږ کال ما د انګورو له خرڅلاور څخه د ۴ زره امریکايي ډالرو په ارزښت عواید لرل، چې د بڼ پراخوالی یې شاوخوا ۲۰۰۰ متره مربع دی. "
 
نوموړي د انګورو د دې باغ په جوړولو کې د کرنې، اوبو لګولو او مالدارۍ وزارت څخه د بڼوالي او مالدارۍ د ملي برنامې له لارې مالي او تخنیکي مرستې ترلاسه کړي دي. دا برنامه د افغانستان د بیارغونې د صندوق لخوا تمویل کیږي، چې موخه یې د ټاکل شویو ولسوالیو له کروندګرو سره مرسته ده، څو هغوی ته غوره تولیدي لارې ور وپیژندل شي.

Fresh thinking on economic cooperation in South Asia

Nikita Singla's picture
 Aamir Khan/ Pakistan, Sreerupa Sengupta/ India, Sanjay Kathuria/ World Bank, Mahfuz Kabir & Surendar Singh/ Bangladesh) Photo By: Marcio De La Cruz/ World Bank
Young Economists sharing the stage with Sanjay Kathuria, Lead Economist and Coordinator, Regional Integration (Left to Right: Aamir Khan/ Pakistan, Sreerupa Sengupta/ India, Sanjay Kathuria/ World Bank, Mahfuz Kabir/Bangladesh & Surendar Singh/ India). Photo by: Marcio De La Cruz/ World Bank


That regional cooperation in South Asia is lower than optimal levels is well accepted. It is usually ascribed to – the asymmetry in size between India and the rest, conflicts and historical political tensions, a trust deficit, limited transport connectivity, and onerous logistics, among many other factors.

Deepening regional integration requires sufficient policy-relevant analytical work on the costs and benefits of both intra-regional trade and investment. An effective cross-border network of young professionals can contribute to fresh thinking on emerging economic cooperation issues in South Asia.

Against this background, the World Bank Group sponsored a competitive request for proposals.  Awardees from Bangladesh, India, and Pakistan, after being actively mentored by seasoned World Bank staff over a period of two years, convened in Washington DC to present their new and exciting research. Research areas included regional value chains, production sharing and the impact assessment of alternative preferential trade agreements in the region.

Young Economists offer fresh thoughts on economic cooperation in South Asia

Mahfuz Kabir, Acting Research Director, Bangladesh Institute of International and Strategic Studies and Surendar Singh, Policy Analyst, Consumer Unity Trust Society (CUTS International) presented their research: Of Streams and Tides, India-Bangladesh Value Chains in Textiles and Clothing (T&C). They focus on how to tackle three main trade barriers for T&C: a) high tariffs for selected, but important goods for the industries of both countries; b) inefficient customs procedures and c) divergent criteria for rules of origin classification.

Sreerupa Sengupta, Ph.D. Scholar at Centre for Economic Studies and Planning, Jawaharlal Nehru University, New Delhi discussed Trade Cooperation and Production Sharing in South Asia – An Indian Perspective. Reviewing the pattern of Indian exports and imports in the last twenty years, her research focuses on comparing the Global Value Chain (GVC) participation rate of India with East Asian and ASEAN economies. Barriers to higher participation include a) lack of openness in the FDI sector; b) lack of adequate port infrastructure, and long port dwell times; and c) lack of Mutual Recognition Agreements (MRAs).

Aamir Khan, Assistant Professor, Department of Management Sciences, COMSATS Institute of Information Technology, Islamabad presented his work on Economy Wide Impact of Regional Integration in South Asia - Options for Pakistan. His research analyzes the reasons for Pakistan not being able to take full advantage of its Free Trade Agreement (FTA) with China, and finds that the granting of ASEAN-type concessions to Pakistan in its FTA with China would be more beneficial than the current FTA arrangement. The work also draws lessons for FTAs that are currently being negotiated by South Asian countries.

Pages