Syndicate content

Agriculture and Rural Development

Afghanistan: Learning from a decade of progress and loss

Shubham Chaudhuri's picture
Also available in: دری | پښتو
Afghanistan: Learning from a decade of progress and loss


In Afghanistan, the past decade saw remarkable progress, as well as reversals and lost opportunities.

The overall macroeconomic and security context in Afghanistan since 2007 can be broken into two distinct phases, pre- and post- the 2014 security transition, when international troops handed over security responsibilities to the Afghan National Security Forces (ANSF).
 
The pre-transition phase was marked by higher economic growth (GDP per capita grew 63 percent relative to its 2007 value) and a relatively stable security situation.

Since 2014, growth has stagnated, falling below rates of population growth, and the security situation continues to deteriorate. With the withdrawal of most international troops and the steady decline in aid (both security and civilian aid) since 2012, the economy witnessed an enormous shock to demand, from which it is still struggling to recover.

Similarly, welfare can be characterized into two distinct phases.

چگونه از پیشرفت ها و ناتوانایی های یک دهه گذشته در افغانستان آموخت

Shubham Chaudhuri's picture
Also available in: English | پښتو
چگونه از پیشرفت ها و ناتوانایی های یک دهه گذشته در افغانستان آموخت


افغانستان در یک دهه یی گذشته شاهد پیشرفت های زیاد بوده اما در عین زمان با عقب گرد های نیز رو برو شده و فرصت های را نیز از دست داده است.
 
در کل، وضعیت اقتصاد بزرگ و امنیت افغانستان از سال ۲۰۰۷ میلادی به بعد را میتوان به دو مرحله متمایز تقسیم کرد: قبل و بعد از انتقال مسولیت های امنیتی در سال ۲۰۱۴، زمانیکه نیرو های بین المللی مسوولیت های امنیتی را به نیرو های امنیتی ملی افغانستان سپردند.
 
مرحله قبل ازانتقال مسولیت های امنیتی شاهد رشد بلندتر اقتصادی (در سال ۲۰۰۷ تولید ناخالص سرانه ۶۳ درصد رشد نمود) وضعیت امنیتی نسبتاً پایدارتر بود. از سال ۲۰۱۴ به بعد رشد اقتصادی رو به رکود بوده که پایین تر از میزان رشد جمعیت در این کشور است و همچنان وضعیت امنیتی با گذشت هر روز وخیمتر گردیده است. بعد از خروج بخش بزرگی از نیروهای بین المللی و کاهش دوامدار کمک ها در بخش امنیتی و ملکی بعد از سال ۲۰۱۲، وضعیت اقتصادی ضربه محکم و بزرگی را متحمل شد که  اکنون تلاش ها برای بیرون رفت از آن آدامه دارد.
 
هم  زمان با این، رفاه عامه را نیز میتوان به دو بخش متمایز دسته بندی  کرد.

څنګه په افغانستان کې د تیر یوه لسیزی د لاسته راوړنې او تللې فرصتونو څخه زدکړو

Shubham Chaudhuri's picture
Also available in: English | دری
څنګه په افغانستان کې د تیر یوه لسیزی د لاسته راوړنې او تللې فرصتونو څخه زدکړو


افغانستان په تېره یوه لسيزه کې د پرمختګونو شاهد و خو په ورته مهال د شاتګ ځيني موارد يې هم درلودل او فرصتونو يې هم له لاسه ورکړي دي.
 
په ټوله کې، کولاۍ شو د افغانستان ستر اقتصادي او امنیتی وضعیت له ۲۰۰۷ کال راهيسې پر دوو پړاوونو و ویشو:  ۲۰۱۴ کال کې د امنیتي مسوولیتونو له لېږد څخه وړاندې او وروسته، کله چې نړیوالو ځواکونو په افغانستان کې امنیتي مسوولیتونه افغان ځواکونو ته وسپارل.
 
د امنيتي مسوولیتونو له لېږد وړاندې پړاو کې د لوړې اقتصادي ودې شاهدان وو (۲۰۰۷ کال کې د يو کس ناخالص عاید ۶۳ سلنه وده وکړه) امنیتي وضعیت په نسبي ډول پایدار و. خو له ۲۰۱۴ کال نه راهيسې اقتصادي وده مخ پر ځوړ وه چې د دغه هېواد د وګړو د ودې له کچې څخه هم ټيټه ده او همداراز د هرې ورځې په تېرېدو امنيتي وضعیت ترینګلی کېږي.
 
له افغانستان څخه په زیاته کچه د بهرنيو نړیوالو ځواکونو وتل او ۲۰۱۲ کال کې په پوځي او ملکي برخو کې په دوامداره توګه د مرستو کمښت،  اقتصادي وضعیت له سخت حالت سره مخ کړ چې تر اوسه يې د ژغورولو لپاره هڅې روانې دي.
 
په ورته مهال، عامه سوکالي هم کولی شو چې پر دوو جلا برخو یې ډلبندي کړو.

وضعیت افغان های بیجا شده چگونه است؟

Christina Wieser's picture
Also available in: English | پښتو
Afghans represent the world’s largest protracted refugee population
فامیل های عودت کننده افغان بمنظور ثبت نام به دفتر کمیشنری عالی سازمان ملل متحد در امور پناهنده گان  در کابل مراجعه میکنند. عکس: شرکت مشورتی رومی/ بانک جهانی

بزرگترین شمار مهاجرین جهان را افغانها تشکیل میدهند در حالیکه انان نیز در عین زمان بیشترین کسانی در طی این قرن هستند که دوباره به ذات گاه (کشور خود) بر میگردند.
 
از ۲۰۰۲ الی ۲۰۱۷ میلادی، در حدود ۷ میلیون مهاجرافغان دو باره به کشور خود عودت نموده، که بیشترین رقم این عودت کنندگان شامل انعده افغانهاست که از ایران و پاکستان برگشته اند.
 
در حال حاضر، عودت کنندگان تقریباً یک- پنجم حصۀ نفوس تخمینی این کشور را تشکیل میدهند.
 
همزمان با این، گسترش نا امنی و درگیری های مسلحانه بطور روز افزون سبب  افزایش شمار بیجا شدگان داخلی در افغانستان گردیده است.
 
شرایط دشوار کنونی، موجودیت کُتله بزرگ از بیجا شدگان داخلی و رقم بلند عودت کنندگان در کشور فشار زیادی را بالای چگونگی ارایه خدمات دولتی وارد ساخته و همزمان میزان رقابت را برای دسترسی به فرصت های اقتصادی و کاریابی در میان بیجاشدگان داخلی و بقیه نفوس شهرها افزایش داده است.
 
هم اکنون افغان ها در شرایط فوق العاده دشوار اقتصادی زندگی می کنند. آمار سالهای ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷ نشان میدهد که بیشتر از نصف نفوس این کشور در زیر خط  فقر زندگی میکنند، و بسیاری دیگر انان در معرض آسیب پذیری فقر قرار د ارند. بمنظور حمایت از افغانها در مناطق فقیر و آسیب پذیر، نیاز است تا تدابیر همه جانبه در راستای فراهم سازی کمک های بشردوستانه و انکشافی روی دست گرفته شود. 
 
روی همین ملحوظ مسؤلین و سیاست گذاران همواره با پرسش های زیادی مواجه میشوند. 

د بې ځایه شویو افغانانو وضعیت څرنګه دی؟

Christina Wieser's picture
Also available in: English | دری
Afghans represent the world’s largest protracted refugee population
هېواد ته د بېرته راستنېدونکو افغان کډوالو کورنۍ په کابل کې د کډوالو په چارو کې د ملګرو ملتونو د عالي کمېشنرۍ دفتر ته د نوم لیکنې په هدف مراجعه کوي. انځور: د رومي مشورتي شرکت/ نړیوال بانک

افغانان د نړۍ د کډوالو لویه برخه جوړوي، په داسې حال کې چې هغوی په ورته وخت کې د دې پيړۍ په ترڅ کې تر ټولو زیات شمیر کسان دي چې بیرته خپل ټاټوبي ته ستنیږي.

له ۲۰۰۲ څخه تر ۲۰۰۷ پورې شاوخوا ۷ میلیونه افغان کډوال بیرته خپل هیواد ته ستانه شوي چې د دې راستانه شویو افغانانو لویه برخه له ایران او پاکستان څخه ستانه شوي دي.

دم مهال، راستانه شوي کسان د دې هیواد د اټکل شوي نفوس شاوخوا یو پر پنځمه برخه جوړوي.

په ورته وخت کې، د ناامنیو پراخیدل او ورځ تر بلې د وسله والو شخړو زیاتوالی په افغانستان کې د کورني بې ځایه شویو د زیاتوالي لامل شوی دی.

اوسني ستونزمن حالات، د کورني بې ځایه شویو لویې برخې شته والی او په هیواد کې د راستانه شویو کډوالو لویه شمیره د دولتي چوپړتیاو د وړاندې کولو پر څرنګوالي زیات فشار وارد کړی او په ورته وخت کې یې د اقتصادي او کار موندنې فرصتونو د لاسرسۍ لپاره د کورني بې ځایه شویو او د ښارونو پاتې نفوس تر منځ د سیالۍ کچه زیاته کړې ده.

اوسمهال افغانان په فوق العاده ستونزمنو اقتصادي شرایطو کې ژوند کوي. د ۲۰۱۶ او ۲۰۱۷ کلونو شمیرې په ډاګه کوي چې د دې هیواد د نفوس له نیمایي زیاته برخه د بیوزلۍ کرښې لاندې اوسیږي او زیاته نوره برخه یې د بیوزلۍ د زیان لیدنې په درشل کې ده. په بیوزلو او زیان لیدونکو سیمو کې، له افغانانو څخه د ملاتړ په موخه اړتیا ده، څو د بشر غوښتنې او پراختیایي مرستو د چمتو کولو په برخه کې هر اړخیز تدابیر په پام کې ونیول شي.

له همدې کبله مسئولین او سیاست جوړوونکي تل له زیاتو پوښتنو سره مخامخ کیږي.

How are displaced Afghans faring?

Christina Wieser's picture
Also available in: دری | پښتو
Afghans represent the world’s largest protracted refugee population
Afghan returnee families are arriving at a UNHCR registration office in Kabul. Photo Credit: Rumi Consultancy/ World Bank

Afghans represent the world’s largest protracted refugee population, and one of the largest to be repatriated to their country of origin in this century.

More than seven million refugees returned to Afghanistan between 2002 and 2017, mainly from Iran and Pakistan.
 
Afghan returnees now make up as much as one-fifth of the country’s estimated population.
 
At the same time, conflict-induced population displacement within Afghanistan has sharply increased due to the escalation of insecurity across the country. 
 
In an already difficult context, large-scale internal displacement and returnees from abroad have strained the delivery of public services and increased competition for scarce economic opportunities for both the displaced and the rest of the population.
 
Afghans are living under difficult economic conditions. More than half of all Afghans lived below the national poverty line in 2016-17, and many more are vulnerable to falling into poverty.

To support struggling communities through scarce humanitarian and development assistance is challenging but necessary.
 
But policymakers struggle with many questions.

How can Sri Lanka better protect its people against disasters?

Thomas Walker's picture
A recent World Bank report indicates that nine out of 10 of Sri Lankans may live in climate hotspots—or areas highly prone to floods or droughts—by 2050
A recent World Bank report indicates that nine out of 10 of Sri Lankans may live in climate hotspots—or areas highly prone to floods or droughts—by 2050

Sri Lanka has a long history of coping with weather impacts.  

About two thousand years ago, the country built one of the world’s first irrigation system to control its water supply.

This feat of engineering, which boasted hundreds of kilometers of channels, tanks, and innovative valve pits, helped the great kingdoms of Anuradhapura and Polonnaruwa flourish into sophisticated societies and protect their people against hunger.

Not unlike these early civilizations, modern social protection programs have sheltered those affected by disaster through financial assistance and other forms of support.

Today, building resilience to natural disasters and other shocks is more critical than ever.

Since 1980, the frequency of natural disasters worldwide has increased by 250 percent, and the number of affected people has more than doubled.

Sri Lanka is no exception. The country ranked fourth most vulnerable to climate change in 2016.

Further to that, a recent World Bank report indicates that nine out of 10 of Sri Lankans may live in climate hotspots—or areas highly prone to floods or droughts—by 2050.

The losses caused by significant shocks like natural disasters have long-lasting consequences.

Children, especially, can suffer permanent damages if they are not educated or fed correctly in their critical early years.  

And the loss of assets, livestock, and crops can severely hurt small business owners and farmers and further discourage them from investing.

Sadly, natural disasters hit the poor the hardest as they tend to live in disaster-prone areas, work in agriculture, and usually don’t have savings or access to credit.

When a shock hits, wellbeing declines as people cut back on food and other essentials due to their loss of income or the high cost of rebuilding their homes.

And while some people gradually restore their standards of living, some never fully recover and get stuck in poverty.

But the poor aren’t the only ones who need to worry about shocks.

Today, a third of Sri Lankans are just a shock away from falling into poverty.

Our analysis of the 2016 Household Income and Expenditure Survey reveals that a 20 percent sudden decrease in household welfare—or consumption shock—would more than double the poverty rate: almost 1 in 10 Sri Lankans would be poor.

If the shock triggered a 50 percent decrease in consumption, one in three Sri Lankan families would fall into poverty.

Technology can help Afghanistan better manage its natural disasters

Julian Palma's picture
Also available in: دری | پښتو
 Rumi Consultancy / World Bank
Photo Credit: Rumi Consultancy / World Bank

To associate a gun shot with foul play seems logical. But that’s not necessarily the case in Guldara, a district nearly 40 kilometers outside of Kabul City in Afghanistan.

Gun shots typically come from communities living at the top of the mountain to warn vulnerable downhill communities of potential flooding from the Guldara river. The Guldara river is both a blessing and a curse for the local communities.

Its water is the main source of livelihood since nearly 75 percent of the local economy depends on agriculture. It is also a threat to life and assets. In March 2017, when the mountain snow melted, heavy floods killed two children and washed away the only road that connects the city with Kabul.

استفاده از تکنالوژی خطرات ناشی از حوادث طبیعی در افغانستان را مهار ساخته میتواند

Julian Palma's picture
Also available in: English | پښتو
 Rumi Consultancy / World Bank
عکس: شرکت مشورتی رومی/ بانک جهانی


معمولاً فیر تفنگ کار غیرمنطقی و ناشایسته پنداشته میشود، اما در ولسوالی گلدره که تقریباً ۴۰ کیلومتر از شهر کابل فاصله دارد، چنین نیست. بعضی اوقات این فیر تفنگ توسط کسانی صورت میگیرد که در قلۀ کوه زندگی میکنند و هدف آن هشدار به اهالی پایینِ دره از احتمال سرازیر شدن سیلاب در دریای گلدره میباشد.

اهالی گلدره دریای گلدره هم یک نعمت و هم یک مصیبت می شمارند. این دریا بزرگترین منبع تأمین معیشت اهالی آن ولسوالی است زیرا تقریباً ۷۵ در صد اقتصاد آن وابسته به زراعت میباشد. به همین گونه این دریا یک منبع خطر برای زندگی و دارایی مردم نیز پنداشته میشود.

در ماه مارچ سال ۲۰۱۷ میلادی، زمانی که برف کوه ها آب شد، سیلاب شدید جان دو کودک را گرفت و یگانه راه ترانسپورتی را که این دره را به شهر کابل متصل میسازد، نیز تخریب کرد.

له ټکنالوژۍ څخه ګټه اخیستنه په افغانستان کې د طبیعي پېښو خطرونه مهارولۍ شي

Julian Palma's picture
Also available in: English | دری
 Rumi Consultancy / World Bank
انځور: د رومی مشورتي شرکت / د نړیوال بانک

د ټوپک ‌ډز معمولاً ناوړه او غیرمنطقي کار ګڼل کېږي، خو د ګلدرې په ولسوالۍ کې چې له کابل ښار څخه تقریباً ۴۰ کیلومتره لرې دی، داسې نه ده. کله کله د ټوپک ډز هغه وګړي کوي، چې د غره په لوړو څوکو کې اوسېږي او له دې سره هغو خلکو ته چې د درې په لاندې برخو کې مېشت دي، خبرداری ورکوي، چې کېدای شي د ګلدرې په سین کې سېلاب راشي.

د ګلدرې وګړي د ګلدرې سین هم یو نعمت ګڼي او هم یو مصیبت. دغه سین د دې ولسوالۍ د اوسېدونکو د معیشت او روزګار تر ټولو لویه منبع ده، ځکه چې د هغوی د اقتصاد شاو خوا ۷۵ سلنه پر کرنه ولاړ دی.

دا سین د دې خلکو سر او مال ته خطر هم بلل کیږي. د ۲۰۱۷ میلادي کال په مارچ میاشت کې، کله چې د غرونو واورې ویلې شوې، سخت سېلاب وبهېد او دوه ماشومان یې ووژل او هغه یوازینۍ لاره یې، چې دا ولسوالي له کابل سره نښلوي، ورانه کړه.

Pages