Syndicate content

Education

Act now for a brighter future for the Afghan people

Hartwig Schafer's picture
Also available in: دری | پښتو
Today, over 8.5 million students attend school–over 40% of them girls
Photo Credit: Rumi Consultancy/ World Bank

In 2001, only one million Afghan children attended school–none of them girls. Today, over 8.5 million students attend school–over 40% of them girls.

Amina, a 9th grade student, is one of over 3 million girls that now attend school through the contributions of the Afghan people and support from the international community.

"I have seen many improvements at my school. We are learning more now through better teaching methods and materials,” she said. Amina is one of the millions of Afghans whose lives have improved and has great hopes for the future.

As the first country that I visited after becoming the World Bank’s Vice President for the South Asia Region in July 2018, Afghanistan impressed me with its resilient people and achievements in spite of challenges, notably in education, health, and infrastructure.

The country has immense potential. Located in the center of a fast-growing region blessed with a young population and abundant natural resources, Afghanistan can achieve rapid growth and huge improvements in living standards through sound planning and tight implementation.

رویدست گرفتن اقدامات عملی، یگانه راه جهت تأمین آینده روشن برای افغانها

Hartwig Schafer's picture
Also available in: English | پښتو
Today, over 8.5 million students attend school–over 40% of them girls
امتیاز عکس: شرکت مشورتی رومی/ بانک جهانی

در سال ۲۰۰۱ میلادی صرف یک میلیون متعلم شامل مکاتب در افغانستان بودند، که تمام آنان را پسران تشکیل میداد. اما امروز تعداد متعلمین در مکاتب این کشور به بیشتر از ۸،۵ میلیون تن رسیده، که از این جمله ۴۰ درصد آنها را دختران تشکیل میدهد.
 
آمنه، متعلم صنف نهم، یکی از ۳ میلیون دختر امروز قادر است با پشتیبانی مردم افغانستان و به حمایت جامعه جهانی به مکتب برود. وی میگوید: "شاهد ترقی و پیشرفت های زیادی در محیط درسی مکتب ما هستم. با تغییر در روش های تدریس و فراهم سازی مواد درسی جدید، حالا ما میتوانیم بیشتر و بهتر بیاموزیم." آمنه، یکی از میلیون ها دختر افغان است که زندگی اش در مقایسه با گذشته بهبود یافته است و امیدواری زیادی برای تحکیم یک آینده مرفه در افغانستان دارد.  
 
پس از آنکه در ماه جولای سال ۲۰۱۸ میلادی به حیث معاون بانک جهانی برای کشور های جنوب آسیا شروع بکار نمودم، اولین سفر کاری ام  به افغانستان بود. با آنکه هنوز هم افغانستان با چالش های زیادی مواجه است، اما پیشرفت و دست آورد ها در سکتور های مختلف از جمله صحت، معارف، ایجاد و بازسازی زیر بنا و از همه مهمتر تلاش و استقامات بی شائبه افغانها در برابر مشکلات و موانع، چشمگیر است.
 
افغانستان دارای ظرفیت های بالقوه برای رشد اقتصادی می باشد که میتوان از آن جمله موقیعت ستراتیژیک جغرافیایی این کشور، موجودیت نیروی جوان کار و دسترسی به منابع  سرشار طبیعی را از عوامل کلیدی و تاثیر گذار برای تأمین رُشد و توسعه اقتصادی پایدار در این کشور عنوان کرد. با استفادۀ مطلوب از این ظرفیت ها و تطبیق درست برنامه ها، افغانستان میتواند به رُشد اقتصادی سریع و بهبود همه جانبۀ در شرایط زندگی افغان ها نایل گردد.

د عملي اقدامونو ترسره کول، د افغانان لپاره د یوې روښانه راتلونکې د تامین لپاره یوازنۍ لاره

Hartwig Schafer's picture
Also available in: English | دری
Today, over 8.5 million students attend school–over 40% of them girls
انځور: رومی شرکت/ نړیوال بانک

په ۲۰۰۱ زېږدیز کال کې د افغانستان په ښوونځیو کې د زده کوونکو د  شمیر یوازې یو میلیون تنو ته رسېډه، چې ټول یې هلکان و. خو نن ورځ د هېواد په ښوونځیو کې د زده کوونکو شمېر څه باندې ۸،۵ میلیون تنو ته لوړ شوی، چې له دې ډلې څخه ۴۰ سلنه یې نجونې دي.
 
آمنه چې د نهم ټولګي زده کوونکې ده، لکه ۳ میلیون نورې نجونې اوس دا وړتیا لري څو د افغانستان د خلکو په مرسته او د نړیوالې ټولنې په ملاتړ ښوونځي ته ولاړه شي.
 
نوموړې وایي: "د خپل ښوونځي په درسي چاپېریال کې د زیاتو پرمختګونو او بدلون شاهده یمه. په تدریسي چارو کې مثبت بدلون او د نوي درسي توکو په برابرولو سره، اوس موږ کولای شو، څو په غوره توګه خپلې زده کړې ترسره کړو." آمنه یوه له میلیونونو افغان نجونو څخه ده چې ژوند یې د پخوا په پرتله بدلون موندلی او په افغانستان کې د یوې سوکاله راتلونکې د رامینځته کېډو لپاره ډېره هیله منه ده.

وروسته له هغه چې په ۲۰۱۸ کال کې د سویلي آسیا د هېوادونو لپاره د نړیوال بانک د مرستیال په توګه مې په کار پېل وکړ، لومړنۍ کاري سفر مې افغانستان ته ترسره کړ. که څه هم چې افغانستان له زیاتو ستونزو سره مخامخ ده، خو پرمختګونه او لاسته راوړنې يې په بېلابېلو سکتورونو کې لکه، روغتیا، ښوونه او روزنه، د زیربناوو بیا رغول او له ټولو مهمه د ستونزو او خنډونو په وړاندې د افغانانو استقامت او ژمنتیا د ستایلو وړ دي.
 
افغانستان د اقتصادی ودې لپاره یو شمېر بالقوه ظرفیتونو، لکه د مخ په ودې هېوادنو په مینځ کې ستراتیژیک جغرافیايي موقیعت، د ځوان کاري ځواک شتون او پراخو طبیعي سرچینو ته لاسرسۍ څخه برخمن دي چې کیدای د دې هېواد د اوږد مهاله اقتصادي پراختیا او ودې لپاره کلیدي او اغېزمن عواملو ته بدل شي. له دغو ظرفیتونو څخه د غوره ګټه اخیستنې او د پراختیايي پروګرامونو په هراړخیز تطبیق سره به افغانستان دا ځواک ترلاسه کړي څو په چټکۍ سره اقتصادي وده  وکړي او د افغانانو په ژوند کې پراخ بدلون رامینځته  شي.

Brazil’s small farmers offer lessons to India

Priti Kumar's picture
Angela, on the far left and dressed in red, is a small-holder farmer and entrepreneur in Brazil. She started a banana business that expanded to packed lunches for truckers, college students, and travelers. Credit Priti Kumar/World Bank

“Once, it was a rodeo day here and my son asked for money to go. But I didn’t have the money and told him to sell our farm’s bananas on the road instead. So, he took 50 bunches of bananas and sold them all in a few hours. Soon I started a banana business. The sales enabled me to expand my business to packed lunches for truckers. Over time, with the help of my family, the road administration, and my own investments, I started receiving invitations to make meals for college students and travelers.”

Angela, small-holder farmer and entrepreneur, São Paolo, Brazil.

 
Angela told us her story one afternoon as we ate the delicious lunch she had prepared for us at her rather humble roadside eatery in rural São Paulo, Brazil.

Her story was not only touching but also summed up the importance of entrepreneurial foresight and the power that collaboration holds in opening new doors for poor farming communities.
 
India and Brazil have much in common. Both have smallholder farmers - called family farmers in Brazil - (although these farmers make up a much smaller proportion of Brazil’s overall farming community and have a different landholding structure).

Yet Brazil, like many other Latin American countries, has been able to promote commercial agriculture and raise farmers’ incomes by creating collectives, comprised mainly of family farmers.
 
Even though family farmers represent a small slice of Brazil’s cooperatives, the impact of their collectives is considerable.

Often referred to as the “breadbasket of the world”, half of Brazil’s food comes from its 1,500 plus agricultural co-operatives, which employ more than 360,000 people.

The productivity of Brazil’s agriculture is evident.

With only 15% of Brazil’s population living in rural areas, more than 20% of its GDP comes from the agriculture sector.

 In India, on the other hand, 66% of the people live in rural areas while just 15% of GDP comes from agriculture.
 
Brazil’s success in making agriculture more market-oriented and raising farmer incomes holds many lessons for India.

For many years now, India has recorded a surplus in most critical agricultural commodities. 

Yet, farmers’ incomes continue to be subdued.

To help farmers earn more from the land and move onto a higher trajectory of growth, India has gradually shifted its policy focus to linking farmers to markets, as well as enabling them to diversify their production and add value to their produce.
 
So how do Brazil’s farmer collectives work?

Making higher education accessible to Afghan women

Muzhgan Aslami's picture
Also available in: دری | پښتو
Afghan students attending their class in Kabul University
Students attending class at Kabul Medical University. Photo Credit: Rumi Consultancy/ World Bank

As a women’s rights activist who has dedicated the past six years of her life to empowering women, ensuring that women can access education is crucial to me.
 
This is what motivates me in my work with the Higher Education Development Program (HEDP) at the Ministry of Higher Education (MoHE), the principal body responsible for providing and regulating higher education in Afghanistan.  
 
When I joined the MoHE as a Gender Specialist in 2016, I mainly focused on making sure female students did not face the same challenges I personally encountered as a student at Kabul University.

Some of the issues my friends and I remember was traveling long distances to the university, the lack of facilities for female students on campus, and the few opportunities to go abroad for postgraduate studies. Factors which, together, led to low female enrollment rates.

Today, with support from the Afghanistan Reconstruction Trust Fund (ARTF), many of the challenges I witnessed have been resolved with the initiation of the second National Higher Education Strategic Plan, 2015–2019, under the HEDP.

افزایش دسترسی زنان به تحصیلات عالی

Muzhgan Aslami's picture
Also available in: English | پښتو
Afghan students attending their class in Kabul University
حضور محصلین پوهنتون طبی کابل در صنف درسی. عکس: شرکت مشورتی رومی/ بانک جهانی

برای من منحیث یک فعال حقوق زن، که شش سال اخیر عمر خود را صرف توانمند سازی زنان کرده ام، خیلی مهم است، تا از دسترسی دختران و زنان به تحصیلات عالی مطمین شوم.
 
کار با پروژه انکشاف تحصیلات عالی  در چوکات وزارت تحصیلات عالی افغانستان که مسؤلیت اساسی تأمین و تنظیم تحصیلات عالی در کشور را به عهده دارد، برایم انگیزه میدهد.
 
زمانی که در سال ۲۰۱۶ کار را به حیث متخصص جندر با وزارت تحصیلات عالی شروع کردم، عمدتاً  تلاش کردم، تا محصلین اناث با مشکلاتی که خودم در پوهنتون کابل در دوران محصلی روبرو بودم، مواجه نشوند.
 
پیمودن راه طولانی تا پوهنتون، عدم موجودیت تسهیلات و امکانات رهایشی برای محصلین اناث در محوطۀ پوهنتون، و فرصت های محدودی برای تحصیلات فوق لیسانس در خارج از کشور برخی از مشکلاتی بودند که من و دوستانم از آن زمان به یاد داریم. اینها  از جمله عواملی بودند که همه با هم سبب  حضور کمرنگ محصلین اناث در نهاد های تحصیلات عالی می شدند.
 
 اکنون، با تطبیق دومین پلان ملی ستراتیژیک تحصیلات عالی برای سال های ۲۰۱۵ – ۲۰۱۹ تحت پروژه انکشاف تحصیلات عالی به حمایت مالی صندوق بازسازی افغانستان، اکثر چالش های که من شاهد آن بودم از میان برداشته شده اند.

لوړو زده کړو ته د نجونو د لاسرسي زیاتېدل

Muzhgan Aslami's picture
Also available in: English | دری
Afghan students attending their class in Kabul University
د کابل په طبی پوهنتون کې په يوې درسې خونه  کې د محصلیونو حضور. انځور: رومی شرکت/ نړیوال بانک

د ښځو د حقونو د یوې فعالې په حیث چې د خپل عمر وروستي شپږ کلونه یې د مېرمنو د ځواکمنېدو په لاره کې تېر کړي دي، زما له پاره دا خورا مهمه ده چې لوړو زده کړو ته د افغان مېرمنو په لاسرسۍ ډاډه شم.
 
دا هغه څه دي چې د افغانستان د لوړو زده کړو وزرات په چوکاټ کې چې په افغانستان کې د لوړو زده کړو د تأمین او تنظیم اساسي دنده ور په غاړه ده، د لوړ زده کړو د پراختیا پروژې  سره په کار کولو کې ما ته انګېزه راکوي .
 
کله چې ما په ۲۰۱۶کال کې د جنډر د متخصصې په توګه د لوړو زده کړو له وزارت سره کار پیل کړ، عمدتاً هڅه مې دا وه چې ښځینه محصلین  له هغو ستونزو سره مخ نه شي چې زه پخپله په کابل پوهنتون کې د زده کړې په وخت کې ورسره مخ وم.
 
تر پوهنتون پورې د اوږدې لارې مزل، په پوهنتون کې د محصلو نجونو له پاره د اوسېدو د امکاناتو نه شتون، او په بهر کې د فوق لیسانس زده کړو د فرصتونو محدودیت، ځینې هغه ستونزې دي چې زما او زما د ملګرو په یاد دي. دا ټول هغه لاملونه وو، چې په پوهنتونونو کې د نجونو د کمرنګه حضور سبب شوي وو.
 
اوس چې د افغانستان د بیا رغونې صندوق په مالي مرسته، د ۲۰۱۵ – ۲۰۱۹ کلونو په اوږدو کې د لوړو زده کړو د پراختیا پروژې په چوکاټ کې، د لوړو زده کړو دوهم ملي ستراتیژیک پلان تطبیق شوی دی، اکثره هغه ننګونې، چې ما لیدلې وې، له منځه تللې دي. 

Finishing the job of ending poverty in South Asia

Hartwig Schafer's picture
This Bangladeshi woman was born in poverty. With the right kind of education, life in poverty quickly became a story from the past for her. Credit: World Bank

"I have a four-year-old son back in my village. I want to make a better life for him,” says Sharmin Akhtar, a 19-year-old employee in one of Dhaka’s many flourishing garment factories.

Like thousands of other poor women, Sharmin came down to Bangladesh’s capital from her village in the country’s north to seek a better job and create a more prosperous future for her family—leaving behind a life of crushing poverty.

Today, as we mark End Poverty Day 2018, it’s important to note that Sharmin’s heartening story is one of many in Bangladesh and the rest of South Asia, where economic growth has spurred a dramatic decline in extreme poverty in the last 25 years.

And the numbers are striking: In South Asia, the number of extreme poor living on less than $1.90 a day dropped to 216 million people in 2015 from 275 million in 2013 and 536 million in 1990.

Even more remarkable, South Asian countries experienced an increase in incomes among the poorest 40 percent of 2.6 percent a year between 2010-2015, faster than the global average of 1.9 percent.

On a global scale, the highest concentration of poor shifted from South Asia to Sub-Saharan Africa in 2012. And India is likely to be overtaken, if it has not already been, by Nigeria as the country with the most people living in extreme poverty.

It’s worth thinking about how far South Asia has come – but remaining clear-eyed about how far we must go to finish the fight against extreme poverty.

Indeed, it is increasingly clear that poverty is more entrenched and harder to root out in certain areas, particularly in rural areas and in countries burdened by violent conflict and weak institutions.

Estimates for 2015 indicate that India, with 176 million poor people, continued to have the highest number of people in poverty and accounted for nearly a quarter of the global poor.

True, the extreme poverty rate is significantly lower in India relative to the average rate in Sub-Saharan Africa. But because of its large population, India’s total number of poor is still large.

And while there has been a substantial decline in the numbers and rate of people living below $1.90 in South Asia, the number of people living on less than $3.20 has declined by only 8 percent over 1990-2015 because of the growing population.

In 2015, 49 percent of the population of South Asia were living on less than $3.20 a day, and 80 percent were living on less than $5.50 a day.

Afghanistan’s prosperity rests on investing in its people

Shubham Chaudhuri's picture
Also available in: دری | پښتو
Afghanistan’s prosperity rests on investing in its people
Primary school students are attending their class in northern Balkh Province. Photo credit: Rumi Consultancy/ World Bank

Today, the World Bank Group released the first Human Capital Index (HCI), a new global indicator to measure the extent to which human capital in each country measures up to its full potential.
 
The HCI is part of the World Bank Group’s Human Capital Project intended to raise awareness about the critical role human capital plays in a country’s long-term growth and to galvanize the country’s will and resources to accelerate investments in its people as its most important asset.
 
Afghanistan’s overall HCI indicates it fulfills only 39 percent of its full potential, conceptualized as 14 years of quality education and survival until age 60
 
As dire as this may sound, the overall HCI score places Afghanistan just around a place where it is expected given its income level—in fact, slightly higher than an average low-income country.

د افغانستان سوکالي پر خلکو پانګونې سره تړلې ده

Shubham Chaudhuri's picture
Also available in: English | دری
Afghanistan’s prosperity rests on investing in its people
د بلخ ولایت په یو ښوونځی کې د زده کوونکو حضور. انځور: د رومي مشورتي شرکت/ نړیوال بانک

د نړيوال بانک ګروپ، پر خلکو د پانګونې څرنګوالي په تړاو نن خپل لومړنی راپور خپور کړ، دا نوی راپور په نړۍ کې د هر تن له وړتيا څخه په بشپړ ډول د استفادې پر بنسټ د پانګونې د نړيوالې ځانګړنې کچه ښيي.

پر وګړو د پانګونې ځانګړنى راپور(HCI)، پر وګړو د پانګونې پروژې يوه برخه ده چې د نړۍ په هر هېواد کې د نړيوال بانک ګروپ له لوري د پانګونې د اوږدمهالو پرمختګونو په اړه د خلکو پوهاوي او عامه ذهنيتونو روښانتيا لپاره ترسره کېږي.
د دې پروژې پر بنسټ به هر هېواد و هڅول شي، چې له شته سرچينو څخه ګټه واخلي او دا ګام  به پرخلکو د پانګونې  برخه کې مهم نقش ولوبوي.

د دې راپور د موندونو له مخې، افغانستان پر خپلو وګړو د پانګونې د ځانګړتيا له اړخه يوازې ۳۹ سلنې وړتيا ته رسېدلی دی، چې تر ۱۴ پورې د نيمه لوړو زده کړو تحصيلي درجه او تر ۶۰ کلونو پورې د ژوند کچه ښيي.

پر وګړو د پانګونې ځانګړتيا راپور له مخې، افغانستان په داسې موقعيت کې ځای لري، چې د دې هېواد اقتصادي وضعيت سره اړخ لګوي، دا په داسې حال کې ده، چې افغانستان د نورو لږ عايد لرونکو هېوادونو په پرتله څه ناڅه لوړه درجه کې ځای لري.

Pages